Pelargonia bluszczolistna
Pelargonium peltatum · Geraniaceae
Inne nazwy: pelargonie bluszczolistne, pelargonia zwisająca
Pelargonia bluszczolistna (Pelargonium peltatum, zwana też pelargonią zwisającą) to szybko rosnąca, zwisająca bylina z Prowincji Przylądkowych w RPA. W naszym klimacie nie znosi mrozu, dlatego uprawia się ją w pojemnikach: latem na balkonie lub tarasie, a zimą w jasnym, chłodnym wnętrzu. Jest łatwa w uprawie i kwitnie od maja do października.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 15–25 °C, min. 3 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 20–60 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda pelargonia bluszczolistna
To półkrzew o smukłych, lekko mięsistych pędach, które zwisają lub pną się po podporach i osiągają do około 2 m długości. Rozrasta się na szerokość od 30 do 90 cm. W naturze wspina się i oplata sąsiednią roślinność, dlatego świetnie sprawdza się w koszach wiszących.
Liście są zielone, lekko mięsiste, okrągławe lub sercowate, z pięcioma płytkimi klapami i ogonkiem osadzonym pośrodku blaszki. Czasem mają ciemniejszą, kolistą strefę. Kwiaty pojedyncze, półpełne lub pełne tworzą kwiatostany w kształcie baldacha, po 2–10 kwiatów na długich szypułkach. Występują w kolorach białym, różowym, czerwonym i fioletowym, nie pachną. Kwitną przez całe ciepłe półrocze. Owocem jest sucha torebka, która pęka na pięć części, a każda z nich ma długi ogonek i jedno brązowe nasiono.
Kwiaty chętnie odwiedzają owady zapylające.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Pelargonia potrzebuje jasnego miejsca, od pełnego słońca po stanowisko słoneczne z lekkim półcieniem. Przy braku światła pędy wyciągają się, a roślina kwitnie słabo.
Nie jest odporna na mróz. Najniższa temperatura, jaką jeszcze przeżywa, to około 3°C, więc w Polsce traktuje się ją jako roślinę do uprawy w pojemnikach, którą trzeba chronić przed przymrozkami: w kwietniu i maju oraz od września do listopada.
Podlewanie i wilgotność
Podlewaj umiarkowanie. Poczekaj, aż wierzchnia warstwa podłoża przeschnie, i dopiero wtedy podlej. Rośliny w pojemnikach wysychają nieco szybciej. Więcej wody potrzebują od maja do sierpnia.
Zbyt częste podlewanie powoduje żółknięcie liści. Pelargonia dość dobrze znosi suszę, a wysoka wilgotność powietrza nie jest jej potrzebna.
Podłoże i przesadzanie
Najlepsze jest przepuszczalne, umiarkowanie żyzne podłoże z dodatkiem piasku lub drobnego żwiru. Roślina toleruje gleby piaszczyste, gliniaste i próchniczne, byle woda swobodnie odpływała.
Przesadzaj w marcu lub kwietniu.
Nawożenie
Od kwietnia do sierpnia nawoź regularnie nawozem zrównoważonym lub o podwyższonej zawartości potasu. W okresie spoczynku nie nawoź.
Cięcie i pinczowanie
Często przycinaj wierzchołki pędów i usuwaj przekwitłe kwiaty. Dzięki temu roślina lepiej się rozgałęzia i wytwarza więcej kwiatów. Główne cięcie wykonaj w marcu.
Sadzenie
Do koszy wiszących i skrzynek wysadzaj pelargonie po ostatnich przymrozkach, czyli w maju. Przed tym terminem trzymaj je w jasnym, osłoniętym miejscu.
Zimowanie
Przed pierwszymi przymrozkami przenieś roślinę do wnętrza, w jasne i chłodne miejsce. Podlewaj oszczędnie. Okres spoczynku przypada na listopad, grudzień i styczeń, więc wtedy nie przynaglaj rośliny do wzrostu.
Rozmnażanie
Najłatwiej rozmnażać pelargonię z sadzonek pędowych, najlepiej w lipcu i sierpniu. Można ją też wysiewać z nasion: siew w domu wykonuje się od stycznia do marca.
Najczęstsze problemy
Pędy wyciągnięte i mało kwiatów: przyczyną jest za mało światła. Przestaw roślinę w jaśniejsze miejsce i przytnij wierzchołki.
Żółknące liście: zwykle wynikają z przelania. Pozwól, by podłoże przeschło między podlewaniami.
Plamy na liściach lub szara pleśń: pojawiają się przy słabej cyrkulacji powietrza. Zadbaj o przewiew i usuń porażone liście.






































































































