Anginka
Pelargonium graveolens · Geraniaceae
Inne nazwy: pelargonia pachnąca, pelargonie pachnące, pelargonia wonna
Pelargonia pachnąca, zwana też anginką lub pelargonią wonną, to łatwa w uprawie roślina o aksamitnych liściach, które intensywnie pachną po dotknięciu. W naszym klimacie nie znosi mrozu, dlatego uprawia się ją w doniczce: latem na balkonie lub tarasie, zimą w jasnym, chłodnym wnętrzu.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 15–25 °C, min. 2 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 30–80 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda pelargonia pachnąca
Pelargonia pachnąca (Pelargonium graveolens) to wiecznie zielony półkrzew z rodziny bodziszkowatych (Geraniaceae). Naturalnie rośnie w Prowincji Przylądkowej i Prowincjach Północnych RPA, w Zimbabwe i Mozambiku, a w wielu ciepłych regionach została introdukowana.
Pokrój jest wyprostowany i silnie rozgałęziony. Pędy i liście pokrywają miękkie, gruczołowe włoski. Liście są naprzemianległe, aksamitne, sercowate i dłoniasto klapowane, z ząbkowanymi klapami. To właśnie gruczołowe włoski odpowiadają za silny zapach. W uprawie roślina zwykle osiąga 60–150 cm wysokości i 50–100 cm szerokości.
Drobne, jasnoróżowe do prawie białych kwiaty zebrane są w grona. Kwitnienie trwa od późnej zimy do lata, z największym nasileniem wiosną. W uprawie w naszym klimacie kwiaty pojawiają się zwykle od maja do września. Owoc jest dziobaty, przypomina dziób bociana, i rozpada się na pięć nasion.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Pelargonia pachnąca potrzebuje jasnego światła lub pełnego słońca. Przy dobrym oświetleniu rośnie zwarto i najmocniej pachnie. Dobrze czuje się na słonecznym balkonie, tarasie czy parapecie.
Optymalna temperatura to 15–25°C. Wilgotność powietrza może być niska, więc w suchym mieszkaniu roślina nie sprawia kłopotów.
Podlewanie
Wymagania wodne są niewielkie. Podlewaj, gdy przeschnie wierzchnia warstwa podłoża o grubości kilku centymetrów, i unikaj stojącej wody w osłonce czy podstawku. Roślina znosi suszę średnio dobrze, więc nie warto przesadzać z przerwami między podlewaniami.
Najwięcej wody potrzebuje w czerwcu, lipcu i sierpniu. Zimą podlewaj bardzo oszczędnie.
Podłoże i przesadzanie
Najlepsze jest przepuszczalne podłoże: kompost z dodatkiem grysu lub perlitu. Roślina dobrze rośnie w glebach gliniastych, piaszczystych i żwirowych, pod warunkiem że woda swobodnie odpływa.
Przesadzaj w marcu lub kwietniu, gdy korzenie wypełnią doniczkę. Wybierz pojemnik nieco większy od poprzedniego.
Nawożenie
Od kwietnia do sierpnia nawoź co 3–4 tygodnie nawozem o zrównoważonym składzie lub bogatym w potas. W okresie spoczynku, od listopada do lutego, nawożenie nie jest potrzebne.
Przycinanie
Wyciągnięte, pozbawione liści pędy skracaj w marcu lub na początku jesieni, we wrześniu. Regularne uszczykiwanie wierzchołków sprawia, że krzaczek się rozgałęzia i pozostaje zwarty.
Sadzenie na balkonie i w ogrodzie
Na zewnątrz wystawiaj roślinę po ostatnich przymrozkach, zwykle w maju lub czerwcu. Wybierz słoneczne, osłonięte miejsce. Pelargonia nie jest mrozoodporna, dlatego w kwietniu, maju, październiku i listopadzie miej pod ręką sposób na jej ochronę przed przymrozkiem.
Zimowanie
Przed pierwszymi przymrozkami wnieś roślinę do domu. Zimuje najlepiej w chłodnym, jasnym pomieszczeniu i przy oszczędnym podlewaniu. Najniższa temperatura, jaką przetrwa, to około 2°C, więc na zewnątrz w naszych zimach nie ma szans. Okres spoczynku przypada na listopad–luty.
Rozmnażanie
Najprościej rozmnażać pelargonię pachnącą z sadzonek pędowych, zwykle od lipca do września. Można ją też wysiewać z nasion: siew w domu przeprowadza się w lutym i marcu.
Najczęstsze problemy
Żółknięcie dolnych liści zwykle oznacza przelanie. Pozwól podłożu przeschnąć między podlewaniami.
Wyciągnięte, rzadkie pędy to znak, że roślina dostaje za mało światła. Przestaw ją w słoneczniejsze miejsce i przytnij.
Szara pleśń na liściach pojawia się przy słabej cyrkulacji powietrza i dużej wilgoci. Usuń porażone części i przewietrz pomieszczenie.
Zbiór i zastosowanie
Liście i kwiaty są jadalne. Zbiera się je zwykle od czerwca do sierpnia, a używa do aromatyzowania ciast, galaretek, cukrów, herbat i lodów.
Pelargonię pachnącą destyluje się także na olejek geraniowy, stosowany w perfumerii i aromaterapii.






































































































