Pomiń nawigację, przejdź do treści
Pomiń treść, przejdź do stopki

Anginka

Pelargonium graveolens · Geraniaceae

Inne nazwy: pelargonia pachnąca, pelargonie pachnące, pelargonia wonna

Pelargonia pachnąca, zwana też anginką lub pelargonią wonną, to łatwa w uprawie roślina o aksamitnych liściach, które intensywnie pachną po dotknięciu. W naszym klimacie nie znosi mrozu, dlatego uprawia się ją w doniczce: latem na balkonie lub tarasie, zimą w jasnym, chłodnym wnętrzu.

Światło
Pełne słońce, Słońce do półcienia
Podlewanie
Niskie
Wilgotność powietrza
Niska
Temperatura
15–25 °C, min. 2 °C
Trudność uprawy
Łatwa
Wysokość
30–80 cm

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.

Wysiew w pomieszczeniuSadzenie do gruntuPrzesadzaniePrzycinanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyKwitnienieZbioryOchrona przed mrozemOkres spoczynku
Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda pelargonia pachnąca

Pelargonia pachnąca (Pelargonium graveolens) to wiecznie zielony półkrzew z rodziny bodziszkowatych (Geraniaceae). Naturalnie rośnie w Prowincji Przylądkowej i Prowincjach Północnych RPA, w Zimbabwe i Mozambiku, a w wielu ciepłych regionach została introdukowana.

Pokrój jest wyprostowany i silnie rozgałęziony. Pędy i liście pokrywają miękkie, gruczołowe włoski. Liście są naprzemianległe, aksamitne, sercowate i dłoniasto klapowane, z ząbkowanymi klapami. To właśnie gruczołowe włoski odpowiadają za silny zapach. W uprawie roślina zwykle osiąga 60–150 cm wysokości i 50–100 cm szerokości.

Drobne, jasnoróżowe do prawie białych kwiaty zebrane są w grona. Kwitnienie trwa od późnej zimy do lata, z największym nasileniem wiosną. W uprawie w naszym klimacie kwiaty pojawiają się zwykle od maja do września. Owoc jest dziobaty, przypomina dziób bociana, i rozpada się na pięć nasion.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko i światło

Pelargonia pachnąca potrzebuje jasnego światła lub pełnego słońca. Przy dobrym oświetleniu rośnie zwarto i najmocniej pachnie. Dobrze czuje się na słonecznym balkonie, tarasie czy parapecie.

Optymalna temperatura to 15–25°C. Wilgotność powietrza może być niska, więc w suchym mieszkaniu roślina nie sprawia kłopotów.

Podlewanie

Wymagania wodne są niewielkie. Podlewaj, gdy przeschnie wierzchnia warstwa podłoża o grubości kilku centymetrów, i unikaj stojącej wody w osłonce czy podstawku. Roślina znosi suszę średnio dobrze, więc nie warto przesadzać z przerwami między podlewaniami.

Najwięcej wody potrzebuje w czerwcu, lipcu i sierpniu. Zimą podlewaj bardzo oszczędnie.

Podłoże i przesadzanie

Najlepsze jest przepuszczalne podłoże: kompost z dodatkiem grysu lub perlitu. Roślina dobrze rośnie w glebach gliniastych, piaszczystych i żwirowych, pod warunkiem że woda swobodnie odpływa.

Przesadzaj w marcu lub kwietniu, gdy korzenie wypełnią doniczkę. Wybierz pojemnik nieco większy od poprzedniego.

Nawożenie

Od kwietnia do sierpnia nawoź co 3–4 tygodnie nawozem o zrównoważonym składzie lub bogatym w potas. W okresie spoczynku, od listopada do lutego, nawożenie nie jest potrzebne.

Przycinanie

Wyciągnięte, pozbawione liści pędy skracaj w marcu lub na początku jesieni, we wrześniu. Regularne uszczykiwanie wierzchołków sprawia, że krzaczek się rozgałęzia i pozostaje zwarty.

Sadzenie na balkonie i w ogrodzie

Na zewnątrz wystawiaj roślinę po ostatnich przymrozkach, zwykle w maju lub czerwcu. Wybierz słoneczne, osłonięte miejsce. Pelargonia nie jest mrozoodporna, dlatego w kwietniu, maju, październiku i listopadzie miej pod ręką sposób na jej ochronę przed przymrozkiem.

Zimowanie

Przed pierwszymi przymrozkami wnieś roślinę do domu. Zimuje najlepiej w chłodnym, jasnym pomieszczeniu i przy oszczędnym podlewaniu. Najniższa temperatura, jaką przetrwa, to około 2°C, więc na zewnątrz w naszych zimach nie ma szans. Okres spoczynku przypada na listopad–luty.

Rozmnażanie

Najprościej rozmnażać pelargonię pachnącą z sadzonek pędowych, zwykle od lipca do września. Można ją też wysiewać z nasion: siew w domu przeprowadza się w lutym i marcu.

Najczęstsze problemy

Żółknięcie dolnych liści zwykle oznacza przelanie. Pozwól podłożu przeschnąć między podlewaniami.

Wyciągnięte, rzadkie pędy to znak, że roślina dostaje za mało światła. Przestaw ją w słoneczniejsze miejsce i przytnij.

Szara pleśń na liściach pojawia się przy słabej cyrkulacji powietrza i dużej wilgoci. Usuń porażone części i przewietrz pomieszczenie.

Zbiór i zastosowanie

Liście i kwiaty są jadalne. Zbiera się je zwykle od czerwca do sierpnia, a używa do aromatyzowania ciast, galaretek, cukrów, herbat i lodów.

Pelargonię pachnącą destyluje się także na olejek geraniowy, stosowany w perfumerii i aromaterapii.

Dla Twojej rośliny

Najczęściej zadawane pytania

Czy pelargonia pachnąca zimuje na dworze?Nie, nie jest mrozoodporna i najniższa temperatura, jaką przetrwa, to około 2°C. Przed przymrozkami wnieś ją do jasnego, chłodnego pomieszczenia.
Jak często podlewać pelargonię pachnącą?Gdy przeschnie wierzchnia warstwa podłoża o grubości kilku centymetrów. Najwięcej wody potrzebuje latem, zimą podlewaj oszczędnie i unikaj przelania.
Kiedy przycinać pelargonię pachnącą?W marcu lub we wrześniu, skracając wyciągnięte pędy. Uszczykiwanie wierzchołków w sezonie pomaga utrzymać zwarty pokrój.
Jak rozmnożyć anginkę?Najczęściej z sadzonek pędowych, zwykle od lipca do września. Można ją też wysiać z nasion w lutym i marcu.
Czy pelargonia pachnąca jest trująca dla kota lub psa?Może być toksyczna dla kotów i psów, dlatego trzymaj ją poza ich zasięgiem. To informacja ogólna, nie porada weterynaryjna.
Czy liście pelargonii pachnącej można jeść?Liście i kwiaty są jadalne i aromatyzuje się nimi ciasta, galaretki, cukry, herbaty i lody.
Pomiń stopkę, przejdź do początku stronyPrzejdź do początku strony