Palma daktylowa
Phoenix dactylifera · Arecaceae
Inne nazwy: daktylowiec właściwy, daktylowiec
Palma daktylowa, zwana też daktylowcem właściwym (Phoenix dactylifera), to wolno rosnąca palma z pierzastą koroną, pochodząca z oaz i suchych dolin rzecznych. W Polsce nie przezimuje w gruncie, więc uprawia się ją w donicy i chroni przed mrozem. Poniżej najważniejsze zasady uprawy.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 13–38 °C, min. -8 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 15–30 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda palma daktylowa
Phoenix dactylifera należy do rodziny arekowatych (Arecaceae). To wysoka palma jednopniowa lub tworząca kępy, z dużą, pierzastą koroną. W naturze osiąga od 15 do 30 m wysokości i 6 do 10 m szerokości, a żyje ponad 100 lat. Rośnie wolno.
Liście są pierzaste, szarozielone lub zielone, mają 4 do 6 m długości i około 150 sztywnych listków. Na ogonkach liściowych są kolce, więc podczas pracy przy roślinie warto zachować ostrożność.
Daktylowiec jest dwupienny: kwiaty męskie i żeńskie, drobne, kremowe lub żółtawe, w rozgałęzionych kwiatostanach, rosną na osobnych roślinach. Owoce to owalno-walcowate daktyle o długości 3 do 7 cm z jedną pestką, dojrzewające od jaskrawoczerwonych po żółte lub ciemnobrązowe, bardzo bogate w cukry. System korzeniowy jest włóknisty, głęboki i szeroko rozrośnięty.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Palma daktylowa potrzebuje pełnego słońca. Do owocowania wymaga ponadto silnego upału, a także roślin obu płci. Optymalny zakres temperatur to mniej więcej 13–38°C.
W polskim klimacie najlepiej sprawdza się uprawa w dużej donicy, w najjaśniejszym i najcieplejszym miejscu, jakie masz. Roślina jest odporna na suche powietrze, więc nie wymaga dodatkowego zraszania.
Podlewanie i wilgotność
Po ukorzenieniu się palma dobrze znosi suszę, ale najlepiej rośnie przy głębokim, regularnym podlewaniu. Wymagania wodne są umiarkowane. Więcej wody potrzebuje w czerwcu, lipcu i sierpniu.
W okresie spoczynku, czyli w listopadzie, grudniu, styczniu i lutym, zwykle wystarczy znacznie mniej wody. Wilgotność powietrza może być niska.
Podłoże i przesadzanie
Odpowiednie jest głębokie, przepuszczalne podłoże piaszczysto-gliniaste, które mimo to utrzymuje trochę wilgoci. Palma toleruje podłoża piaszczyste, gliniaste i zasadowe. Ważny jest swobodny odpływ wody.
Przesadzaj w kwietniu lub w maju. Ponieważ korzenie są głębokie i rozłożyste, wybieraj głębokie, stabilne donice.
Nawożenie
Nawoź od maja do lipca, w okresie wzrostu. W miesiącach spoczynku pomijaj nawożenie.
Cięcie
Usuwaj tylko martwe liście i odrosty. Zabieg najlepiej wykonać w maju lub czerwcu. Pamiętaj o kolcach na ogonkach liściowych: noś grube rękawice.
Zimowanie
Palma daktylowa nie jest mrozoodporna. Najniższa temperatura, jaką jeszcze zniesie, to około -8°C, a typowe zimowe minima w Polsce sięgają -20°C, więc w gruncie nie przetrwa.
Chroń ją przed mrozem od października do marca. Roślina ma okres spoczynku w listopadzie, grudniu, styczniu i lutym.
Rozmnażanie
Palmę rozmnaża się z nasion lub z odrostów. Najlepszy termin to marzec i kwiecień, a rozmnażać ją należy w ciepłym pomieszczeniu. Ponieważ roślina jest dwupienna, siewki mogą być zarówno męskie, jak i żeńskie. Odrosty dają natomiast rośliny tej samej płci co roślina macierzysta.
Szkodniki i choroby
Wśród szkodników wymienia się ryjkowca palmowego i tarczniki. Z chorób występuje fuzaryjne więdnięcie, zwane bayoud, oraz plamistość liści wywoływana przez Graphiola. Regularnie oglądaj koronę i pień, żeby szybko zauważyć problem.
Owoce i zastosowanie
Jadalne są owoce, czyli daktyle. Zjada się je świeże lub suszone, jako przekąskę albo w deserach. Dzieli się je na trzy grupy: miękkie, półsuche i suche. Owoce wabią ptaki.
W donicy palma jest przede wszystkim rośliną ozdobną o efektownej koronie.








































































































