Rodgersja
Rodgersia · Saxifragaceae
Inne nazwy: rodgersja podlistna
Rodgersja to okazała bylina o ogromnych, ozdobnych liściach, która najlepiej czuje się w wilgotnym półcieniu, najchętniej blisko wody. Jest mrozoodporna i łatwa w uprawie, jeśli gleba nie wysycha. Latem wyrastają nad nią puszyste wiechy kwiatów.
- Światło
- Półcień, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Wysokie
- Wilgotność powietrza
- Wysoka
- Temperatura
- 10–22 °C, min. -28 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,6–1,5 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda rodgersja
Rodgersja (rodgersia, także rodgersja podolistna) należy do rodziny skalnicowatych. W naturze rośnie we wschodniej Azji: w Himalajach, Tybecie i Chinach oraz w Korei i Japonii, nad brzegami strumieni i w wilgotnych, cienistych lasach.
To bylina tworząca kępy lub rozrastająca się z grubych kłączy leżących tuż pod powierzchnią gleby. Zwykle osiąga 60–150 cm wysokości i 60–120 cm szerokości. Duże, złożone liście mają co najmniej 5 listków i przypominają liście kasztanowca. Wiosną bywają brązowe lub miedziane, latem zielone, a jesienią miedzianobrązowe.
Na początku lata nad liśćmi pojawiają się wzniesione wiechy drobnych, bezpłatkowych kwiatów podobnych do kwiatów astilbe, białych, kremowych, różowych lub czerwonych. Kwitnienie trwa od czerwca do sierpnia. Ozdobne owocostany, u R. pinnata często bordowe, zostają na roślinie do zimy.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Idealny jest półcień. Słońce rodgersja znosi, o ile gleba jest stale wilgotna, a roślina osłonięta przed wysuszającym, palącym wiatrem. Najlepiej wybrać osłonięte miejsce przy oczku wodnym, przy strumieniu lub w innym wilgotnym zakątku ogrodu.
Podlewanie
Rodgersja ma duże wymagania wodne i nie toleruje suszy. Ziemia powinna być stale wilgotna, ale nie zalana. Gdy gleba przeschnie, brzegi liści brązowieją. Od maja do września podlewa się ją częściej.
Gleba
Potrzebuje głębokiej, próchniczej gleby, która długo trzyma wilgoć, na przykład żyznej ziemi gliniastej. Ściółkowanie pomaga utrzymać wilgoć wokół płytko rosnących kłączy.
Nawożenie
Nawozić warto w kwietniu i maju, na początku sezonu wegetacyjnego.
Sadzenie
Rodgersję sadzi się wiosną, w kwietniu i maju, w osłoniętym półcieniu, najlepiej blisko wody. Można ją też posadzić we wrześniu.
Przycinanie
Zaschnięte części nadziemne usuwa się późną jesienią (listopad) lub wczesną wiosną (marzec). Nasiona dekorują roślinę do zimy, więc część osób woli poczekać z cięciem do wiosny.
Zimowanie
Rodgersja jest mrozoodporna i w Polsce zimuje w gruncie. Jej nadziemne części zamierają na zimę, a styczeń, luty, listopad i grudzień to okres spoczynku. Karpy warto okryć ściółką, bo młode wiosenne przyrosty mogą ucierpieć od późnych przymrozków.
Rozmnażanie
Najprościej rozmnażać ją przez podział kłączy w marcu, kwietniu lub wrześniu. Można też wysiewać nasiona: do pojemników w lutym i marcu, do gruntu w marcu i kwietniu.
Typowe problemy
Brązowe brzegi liści zwykle oznaczają przesuszoną glebę albo poparzenie słońcem i wiatrem. Pomaga ściółkowanie, regularne podlewanie i osłonięte stanowisko.
Uszkodzone przymrozkiem młode przyrosty to skutek późnych wiosennych mrozów. W kwietniu i maju można okryć pędy włókniną.
























































































