Alstremeria
Alstroemeria · Alstroemeriaceae
Inne nazwy: alstromeria, krasnolica, Peruwiańską lilią
Alstremeria, nazywana też alstroemerią, alstromerią lub lilią inków, to bylina o długo kwitnących kwiatach przypominających lilie, cenionych także w wazonie. Przy naszych zimach nie nadaje się do gruntu, dlatego najlepiej uprawiać ją w pojemniku na balkonie i zimować w pomieszczeniu bez mrozu.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–22 °C, min. -5 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 0,3–1,5 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda alstremeria
Alstremeria (Alstroemeria) z rodziny Alstroemeriaceae to bylina bulwiasta tworząca kępy z prostymi pędami. Zwykle osiąga od około 30 do 150 cm wysokości, a tempo wzrostu jest umiarkowane. Z czasem rozrasta się w większe skupiska.
Liście są równowąskie do lancetowatych, zielone, o gładkich brzegach. Przy nasadzie są skręcone, więc spodnia strona jest zwrócona ku górze. Kwiaty składają się z sześciu płatkowatych listków okwiatu, często z ciemniejszymi prążkami lub kropkami, i są zebrane w baldachy. Występują w barwach białej, żółtej, pomarańczowej, różowej, czerwonej i fioletowej. Owocem jest trójklapowa torebka. Korzenie tworzą pęk kruchych, palczastych bulw.
Roślina pochodzi z Ameryki Południowej, od Wenezueli po Ziemię Ognistą. Rośnie tam w lasach, na sawannach, na bagnach, na wysokogórskich łąkach i skałkach, a gatunki chilijskie głównie w zaroślach typu śródziemnomorskiego.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Alstremeria potrzebuje co najmniej sześciu godzin słońca dziennie, najlepiej porannego. W upalne dni dobrze znosi lekki cień po południu. Na balkonie wybierz więc miejsce od strony wschodniej lub z częściową osłoną w godzinach największego żaru.
Podlewanie
Podlewaj regularnie, tak by podłoże było wilgotne, ale nie mokre. Zarówno przelanie, jak i przesuszenie szkodzą roślinie. Najwięcej wody potrzebuje od czerwca do sierpnia. Żółknące liście zwykle wskazują na zbyt rzadkie podlewanie, a ściółkowanie pomaga utrzymać wilgoć.
Podłoże i przesadzanie
Najlepiej sprawdza się żyzne, próchniczne lub gliniaste podłoże, wilgotne, lecz przepuszczalne, z dużą ilością materii organicznej. W pojemniku zadbaj o dobry drenaż, bo przy słabym odpływie wody grozi zgnilizna korzeni.
Kruche korzenie źle znoszą naruszanie, dlatego przesadzaj tylko wtedy, gdy zrobi się ciasno, w kwietniu.
Nawożenie
Nawoź od kwietnia do lipca, czyli w okresie wzrostu i kwitnienia. W miesiącach spoczynku nie nawoź.
Sadzenie i siew
Do pojemnika lub w ciepłe miejsce posadź roślinę w maju. Korzenie rozłóż na kopczyku ziemi i przykryj podłożem. Alstremeria nie lubi dzielenia ani naruszania korzeni.
Nasiona wysiewaj pod osłonami w lutym i marcu albo w marcu i kwietniu.
Przycinanie
Przycinaj w październiku, na początku przygotowań do zimy.
Zimowanie
Roślina wytrzymuje temperatury do około -5°C, a typowe zimowe minima u nas sięgają -20°C, więc w gruncie bez ochrony nie przezimuje. Zabezpieczaj ją przed mrozem od października do kwietnia.
Pojemnik przenieś do chłodnego pomieszczenia bez mrozu albo wykop bulwy. W chłodnych rejonach polecana jest też gruba warstwa ściółki. Spoczynek trwa w listopadzie, grudniu, styczniu i lutym.
Rozmnażanie
Alstremerię rozmnażaj przez podział, w kwietniu, oraz z nasion. Ponieważ źle znosi naruszanie korzeni, dziel ją ostrożnie i tylko w razie potrzeby.
Szkodniki i choroby
Mogą pojawić się mszyce, przędziorki, mączliki i ślimaki. Główną chorobą jest zgnilizna korzeni, wywołana przelaniem lub słabym drenażem. Poprawa odpływu wody i rzadsze podlewanie ograniczają ten problem.
Kwiaty cięte i zastosowanie
Alstremeria kwitnie od czerwca do września, a kwiaty na bukiety możesz ciąć od czerwca do sierpnia. W wazonie długo zachowują świeżość. Roślina jest przyjazna zapylaczom i przyciąga motyle.
Bezpieczeństwo
Bezpieczna dla kotów i psów- Koty
- Nietrująca
- Psy
- Nietrująca
- Konie
- Nietrująca
Koty, psy i konie: roślina nie jest toksyczna. Dla ludzi jest lekko toksyczna. Substancje czynne to tuliposydy i tulipalina A, obecne w soku, liściach, kwiatach i łodygach. Kontakt z sokiem może wywołać kontaktowe zapalenie skóry ze swędzeniem, pęcherzami i strupami. To wyłącznie informacja, nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości zapytaj weterynarza lub lekarza.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox

















































































