Lwia paszcza (Antirrhinum majus) z wysokimi kwiatostanami o kwiatach w kształcie pyszczków

Zdjęcie: User:Haplochromis, CC BY 2.5, Wikimedia Commons

Zdjęcie: Victor M. Vicente Selvas, Public domain, Wikimedia Commons

Zdjęcie: AnRo0002, CC0, Wikimedia Commons

Zdjęcie: AnRo0002, CC0, Wikimedia Commons

Zdjęcie: Enrico Blasutto, CC0, Wikimedia Commons

Zdjęcie: Donald Hobern from Copenhagen, Denmark, CC BY 2.0, Wikimedia Commons

Rośliny jednoroczne Byliny

Lwia paszcza

Antirrhinum majus · Plantaginaceae

Inne nazwy: wyżlin większy, lwie paszcze

Bezpieczna dla kotów i psów · szczegóły ↓

Lwia paszcza (Antirrhinum majus), zwana też wyżlinem większym, to bylina krótko żyjąca, którą u nas uprawia się zwykle jako roślinę jednoroczną. Wysokie grona kwiatów w barwach od bieli i żółci po róż, czerwień i fiolet pojawiają się od czerwca do października. Dobrze rośnie w donicach na balkonie i nadaje się na kwiat cięty.

Światło: Pełne słońce, Słońce do półcienia
Podlewanie: Umiarkowane
Wilgotność powietrza: Umiarkowana
Temperatura: 12–22 °C, min. -10 °C
Trudność uprawy: Łatwa
Wysokość: 0,3–1 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

Wysiew w pomieszczeniuSadzenie do gruntuPrzycinanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyKwitnienieZbioryOchrona przed mrozemOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Lwia paszcza – opis rośliny

Lwia paszcza pochodzi z południowo-środkowej Francji, wschodnich Pirenejów, północno-wschodniej Hiszpanii i Balearów, a dziś jest zadomowiona na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. W naturze rośnie w szczelinach skał i na murach.

To roślina zielna o pokroju od wzniesionego do rozłożystego i umiarkowanym tempie wzrostu. Osiąga od 30 do 100 cm wysokości. Liście są błyszczące, ciemnozielone, lancetowate do równowąskich, na dole łodygi naprzeciwległe, wyżej skrętoległe.

Kwiaty o długości 3,5–4,5 cm zebrane są w wysokie grona. Mają kształt dwuwargowych „pyszczków”, w których gardziel zamyka dolna warga. Zapylają je trzmiele. Zapach nie jest cechą tego gatunku. Po przekwitnięciu powstają jajowate torebki o średnicy 10–14 mm z mnóstwem drobnych nasion. Uprawa jest łatwa.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Lwia paszcza rośnie od pełnego słońca po półcień, ale najobficiej kwitnie w chłodnym słońcu. Źle znosi letnie upały i wtedy słabnie, dlatego warto posadzić ją wcześnie i chronić korzenie przed przegrzaniem, na przykład ściółką. Wysokie odmiany mogą wymagać podpór.

Podlewanie

Roślina lubi wilgoć, więc podłoże powinno być równomiernie wilgotne. Słabo znosi suszę. Więcej wody potrzebuje w lipcu i sierpniu.

Podlewaj u nasady roślin, nie po liściach i kwiatach. Zraszanie sprzyja chorobom.

Podłoże

Najlepsze jest wilgotne, żyzne i przepuszczalne podłoże z dużą ilością materii organicznej, próchniczne lub gliniasto-piaszczyste. Optymalne pH to mniej więcej 6–7,5. Dobry drenaż jest ważny także w donicy, bo zastoje wody sprzyjają gniciu.

Nawożenie

Nawozić warto od maja do lipca, czyli od posadzenia na miejsce stałe, przez główny okres wzrostu, aż do początku kwitnienia.

Przycinanie

Młode rośliny przycina się (skraca wierzchołki pędów), aby były bardziej rozgałęzione i krzaczaste. Usuwanie przekwitłych kwiatów przedłuża kwitnienie. W kalendarzu zabiegów przycinanie wypada w lipcu.

Siew i sadzenie

Nasiona wysiewa się do pojemników w domu w lutym i marcu. Na miejsce stałe sadzi się po ostatnich przymrozkach, czyli w maju. Przymrozki są groźne w kwietniu, maju i październiku, więc w tych miesiącach miej pod ręką okrycie.

Wysokie odmiany warto podeprzeć palikami.

Zimowanie

Lwia paszcza jest zwykle uprawiana jako roślina jednoroczna. Znosi mrozy najwyżej do około -10°C, a typowe zimowe minimum w naszym klimacie to około -20°C, więc w gruncie nie przezimuje. Egzemplarze w łagodnych regionach mogą przetrwać zimę tylko przy dobrym drenażu. Okres spoczynku przypada na listopad, grudzień i styczeń.

Rozmnażanie

Lwią paszczę rozmnaża się z nasion albo z sadzonek łodygowych. Termin to luty i marzec.

Szkodniki i choroby

Do szkodników należą mszyce i wciornastek zachodni. Z chorób mogą pojawić się rdza, szara pleśń (botrytis), antraknoza, mączniak rzekomy i zgnilizna korzeni powodowana przez Pythium.

Pomarańczowo-brązowe krosty na liściach to rdza wyżlina. Usuń porażone liście, nie zraszaj roślin i wybieraj odmiany odporne.

Wiotczejące kwiatostany i brązowiejące łodygi wskazują na botrytis lub Pythium. Usuń chore rośliny, popraw przewiewność i drenaż.

Jeśli rośliny słabną w upale, przyczyną jest ich niska odporność na wysoką temperaturę. Sadź je wcześnie, utrzymuj chłód i stosuj ściółkę.

Cięcie na bukiety i zastosowanie

Lwia paszcza to dobry kwiat cięty, a okres cięcia przypada na czerwiec, lipiec i sierpień. Kwiaty są jadalne, ale gorzkie, dlatego najlepiej sprawdzają się jako dekoracja potraw. Roślina przyciąga trzmiele i motyle. Jelenie jej nie zgryzają.

Bezpieczeństwo

Bezpieczna dla kotów i psów

Koty: Nietrująca
Psy: Nietrująca
Konie: Nietrująca

Według dostępnych informacji lwia paszcza jest nietoksyczna dla kotów, psów, koni i ludzi. To wyłącznie informacja, a nie porada weterynaryjna ani lekarska. W razie wątpliwości zapytaj weterynarza lub lekarza.

Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox