Bugenwilla
Bougainvillea · Nyctaginaceae
Inne nazwy: bugenwilla gładka, kącicierń
Bugenwilla to ciernista pnąca roślina z Ameryki Południowej, której ozdobą są kolorowe, papierowe przykwiatki. W Polsce nie przetrwa zimy na zewnątrz, dlatego uprawia się ją w pojemniku: latem na słonecznym tarasie lub balkonie, zimą w jasnym pomieszczeniu bez mrozu.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 18–32 °C, min. 2 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 0,6–2 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda bugenwilla
Bugenwilla (Bougainvillea), zwana też bugenwillą gładką lub bougainvillea, należy do rodziny Nyctaginaceae. Rodzaj obejmuje około 18 gatunków, które naturalnie rosną w Ameryce Południowej, od Brazylii, Boliwii, Paragwaju i Peru po Argentynę. Występują tam na obrzeżach lasów tropikalnych i subtropikalnych oraz w otwartych, ciepłych zaroślach.
To rośliny o zdrewniałych, ciernistych, długich i łukowato przewieszonych pędach. Mogą rosnąć jako pnącza, krzewy lub małe drzewka, a ich wysokość wynosi od około 1 m do nawet 12 m. Liście są pojedyncze, naprzemianległe, eliptyczne do sercowatych, o długości 4–13 cm, zaostrzone na końcu i całobrzegie. Są zielone lub pstre, a roślina jest zwykle półzimozielona.
Prawdziwe kwiaty są małe, rurkowate, woskowe, białe i zebrane po trzy. Otacza je od trzech do sześciu dużych, intensywnie barwnych, papierowych przykwiatków i to one tworzą efekt dekoracyjny. Mogą być różowe, fioletowe, czerwone, pomarańczowe, białe lub żółte. Kwitnienie przebiega w kilku falach, a w uprawie roślina rzadko zawiązuje nasiona.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Bugenwilla potrzebuje bardzo jasnego, pełnego słońca. Przy jego niedoborze przykwiatki będą mniej obfite i słabiej wybarwione. Najlepiej sprawdza się gorące, osłonięte miejsce, na przykład przy ścianie lub kratownicy. Jest dobrą rośliną na balkon i taras.
Podlewanie
Roślina dobrze znosi suszę, więc podlewaj ją obficie, ale dopiero wtedy, gdy podłoże między podlewaniami przeschnie. Zbyt częste podlewanie ogranicza kwitnienie. Więcej wody potrzebuje w czerwcu, lipcu i sierpniu.
Podłoże i przesadzanie
Najlepsze jest przepuszczalne podłoże piaszczyste lub gliniaste, lekko kwaśne, o pH około 5,5–6,5. Bugenwilla toleruje ubogą glebę i zasolenie, ale nie lubi zastoju wody. Dobrze sprawdza się też domieszka żwiru.
Przesadzaj ją w kwietniu.
Nawożenie
W sezonie wegetacyjnym, od kwietnia do sierpnia, nawoź roślinę często nawozem o wysokiej zawartości potasu.
Przycinanie
Cięcie wykonuj w marcu i kwietniu, a także po zakończeniu fali kwitnienia, aby uformować pokrój. Kwiaty pojawiają się na młodych pędach, więc przycinanie sprzyja kwitnieniu. Bugenwillę można prowadzić jako krzew, pnącze, drzewko na pniu, żywopłot, a nawet bonsai.
Sadzenie
Pojemniki z rośliną wystawiaj na zewnątrz w maju i czerwcu, gdy minie zagrożenie przymrozkami. Wybierz gorące, słoneczne i osłonięte miejsce przy ścianie lub kratownicy. Tam, gdzie zimy są mroźne, uprawiaj ją w pojemniku.
Zimowanie
Bugenwilla nie znosi mrozu, a najniższa temperatura, jaką przeżywa, to około 2°C. Rośliny w pojemnikach przenieś do jasnego, chłodnego, wolnego od mrozu pomieszczenia i podlewaj bardzo oszczędnie. Ochrona przed mrozem jest potrzebna od września do kwietnia. Okres spoczynku przypada na listopad, grudzień, styczeń i luty.
Rozmnażanie
Bugenwillę rozmnaża się z sadzonek pędowych lub przez odkłady powietrzne. Najlepszy czas to maj, czerwiec i lipiec. Rozmnażanie z nasion jest niepraktyczne, bo roślina w uprawie rzadko je zawiązuje.
Szkodniki
Najczęściej atakują ją mszyce, wełnowce i gąsienice. Warto regularnie oglądać pędy i liście.

























































































