Turzyca

Wymagania świetlne zależą od gatunku: jedne turzyce lubią pełne słońce, inne dobrze rosną w cieniu. Przed zakupem sprawdź więc, jakiego stanowiska potrzebuje konkretna odmiana.

Turzyca nadaje się do donic, na brzeg rabaty w małych grupach, w cieniste miejsca, a także do ogrodów deszczowych i na wilgotne brzegi zbiorników wodnych.

Potrzeby wodne również różnią się między gatunkami. Wiele turzyc lubi wilgotną glebę, a niektóre znoszą suszę. Nadmiar wody osłabia roślinę, więc podłoże ma być wilgotne, ale nie zalane.

W czerwcu, lipcu i sierpniu podlewaj obficiej.

Większości turzyc odpowiada wilgotna ziemia bogata w materię organiczną, przepuszczalna, a zarazem dobrze zatrzymująca wodę. Sprawdzą się podłoża gliniaste, próchniczne i ilaste, a niektóre gatunki znoszą także piasek.

Przesadzanie najlepiej zaplanować na marzec lub kwiecień.

Nawoź oszczędnie. Zbyt duża dawka nawozu osłabia rośliny. Nawoź w kwietniu.

Turzycę przycina się w marcu.

Do gruntu lub donic sadź w kwietniu i maju albo we wrześniu. Rośliny dobrze wyglądają posadzone w małych grupach.

Siew w pomieszczeniu wykonuje się w lutym i marcu, a siew bezpośrednio do gruntu w marcu i kwietniu.

Wiele uprawianych gatunków uchodzi za mrozoodporne, jednak w naszym klimacie typowe zimowe minimum to około -20 °C, a turzyca wytrzymuje temperatury najwyżej do około -15 °C. Dlatego nie planuj zimowania w gruncie, tylko uprawę w donicy na balkonie i we wnętrzu.

Okres spoczynku przypada na grudzień, styczeń i luty.

Turzycę rozmnaża się z nasion lub przez podział kęp. Podział wykonuje się w marcu lub kwietniu.

Mogą pojawić się mszyce, wełnowce i ślimaki. Rośliny osłabia też nadmierne podlewanie i zbyt obfite nawożenie.