Ciemiernik

Ciemiernik lubi lekki lub umiarkowany cień albo światło rozproszone, czyli półcień i cień. Wybierz miejsce osłonięte od zimnego zimowego wiatru. Rośliny dobrze znoszą mrozy, mniej więcej do -20°C, więc w polskim klimacie zimują w gruncie.

Potrzeby wodne ciemiernika są umiarkowane. Gleba powinna być wilgotna, ale dobrze przepuszczalna. Obficiej podlewaj w czerwcu, lipcu i sierpniu, gdy jest najcieplej.

Najlepsza jest próchniczna, żyzna, dobrze zdrenowana gleba, np. gliniasta, o odczynie od obojętnego do zasadowego (pH około 6,5–8,0). Ciemiernik dobrze radzi sobie na podłożach wapiennych.

Nawoź w marcu i w październiku. Dobrze sprawdza się żyzna, organiczna gleba.

Stare liście usuwaj przed kwitnieniem, najlepiej w lutym lub marcu. Dzięki temu lepiej widać kwiaty, a roślina nie ma uszkodzonych, poszarpanych liści. Po kwitnieniu przytnij pędy kwiatowe, by pobudzić roślinę do wytworzenia nowych liści.

Ciemiernik sadź w marcu, kwietniu, wrześniu lub październiku. Wybierz cień lub półcień i żyzną glebę. Potem najlepiej zostaw roślinę w spokoju, bo nie lubi przesadzania.

Nadaje się również do uprawy w pojemnikach.

Ciemiernik zimuje w gruncie. W surowe zimy liście mogą się jednak przypalić, dlatego dobrze jest osłonić roślinę przed zimnym wiatrem.

Ciemiernik rozmnaża się z nasion i przez podział kęp. Nasiona wysiewa się w czerwcu i lipcu. Podział kęp wykonuje się w sierpniu i wrześniu.

Niektóre gatunki łatwo się samosieją i mogą stać się chwastem w ogrodzie.

Do typowych szkodników należą mszyce i miniarki.

Brązowe korytarze w liściach powoduje miniarka ciemiernikowa. Zaatakowane liście usuń i zniszcz zimą.

Lepkie, poczernione liście i kwiaty to skutek żerowania mszyc. Kolonie spłucz wodą lub zwalcz, a nalot sadzaka usuń.

Poszarpane, przypalone liście to zwykle skutek ostrej zimy. Stare liście przytnij przed kwitnieniem.

Ciemiernik jest omijany przez sarny i króliki.