Bergenia

Saxifragaceae

Inne nazwy: bergenie, bergenia sercolistna

Bergenia (bergenia sercolistna) to zimozielona bylina o dużych, skórzastych liściach, która z czasem tworzy gęstą, zagłuszającą chwasty darń. Jest łatwa w uprawie i dobrze znosi polskie zimy.

Światło: Słońce do półcienia, Półcień
Podlewanie: Umiarkowane
Wilgotność powietrza: Umiarkowana
Temperatura: 8–24 °C, min. -37 °C
Trudność uprawy: Łatwa
Wysokość: 25–60 cm

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

Wysiew w pomieszczeniuWysiewSadzenie do gruntuPrzycinanieRozmnażanieNawożenieKwitnienieOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda bergenia

Bergenia pochodzi z Azji Środkowej i Wschodniej, od Afganistanu i Himalajów po Syberię, Mongolię, Chiny i Koreę. Tworzy kępy z różyczką dużych, błyszczących liści o długości od 6 do 35 cm, jajowatych lub sercowatych, często o falistym brzegu. Wyrasta na 25–60 cm wysokości i 30–60 cm szerokości, a grube, płożące kłącza pozwalają jej powoli się rozrastać.

Przy chłodnej pogodzie liście przebarwiają się na czerwono lub brązowo. Wiosną, od marca do maja, na pędach o rabarbarowym zabarwieniu pojawiają się dzwonkowate lub stożkowate kwiaty w kolorach różowym, białym, czerwonym i purpurowym. Kwiaty nie pachną.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Bergenia lubi słońce, ale rośnie też w półcieniu. Słońce i okresowa suchość wzmacniają zimowe zabarwienie liści. Dobrze wygląda jako roślina okrywowa, na rabatach i w ogrodach skalnych, a także w pojemnikach.

Podlewanie

Najlepiej czuje się w stale lekko wilgotnym podłożu. Dobrze ukorzenione rośliny znoszą jednak krótkie okresy suszy. Zbyt suche, odkryte podłoże hamuje wzrost, dlatego warto je ściółkować i w razie potrzeby podlewać.

Gleba

Nadaje się większość gleb, ale najlepsza jest wilgotna, próchniczna gleba, przepuszczalna, a zarazem zatrzymująca wilgoć. Dobrze sprawdza się także gleba gliniasta.

Sadzenie i siew

Bergenie sadzi się w kwietniu i maju oraz we wrześniu. Nasiona można wysiewać w marcu i kwietniu, a do uprawy w domu już w lutym i marcu.

Nawożenie i cięcie

Nawozić warto w kwietniu. W tym samym miesiącu wykonuje się cięcie.

Zimowanie

Bergenia jest mrozoodporna i wytrzymuje temperatury do około -37 °C. Na odsłoniętych stanowiskach warto osłonić ją przed zimnymi wiatrami. Okres spoczynku przypada na grudzień, styczeń i luty.

Rozmnażanie

Bergenię rozmnaża się przez podział kęp i kłączy, najlepiej w maju, czerwcu lub wrześniu. Można ją też wysiewać z nasion.

Problemy

Karbowane brzegi liści zwykle są dziełem opuchlaka, czyli dorosłych chrząszczy. Zbiera się je ręcznie nocą lub stosuje biologiczne środki zwalczania. Zahamowany wzrost oznacza zwykle suche, odsłonięte podłoże, więc pomaga ściółkowanie i podlewanie.

Zastosowanie

W medycynie ajurwedyjskiej wyciągi z kłączy, zawierające bergeninę, są tradycyjnie stosowane jako środek leczniczy. W ogrodzie bergenia służy przede wszystkim jako zimozielona roślina okrywowa.