Cynamonowiec
Cinnamomum verum · Lauraceae
Inne nazwy: cynamonowiec cejloński
Cynamonowiec (cynamonowiec cejloński, Cinnamomum verum) to wiecznie zielone drzewo, z którego kory otrzymuje się prawdziwy cynamon. W naszym klimacie nie przezimuje na zewnątrz, więc uprawia się go w dużej donicy: latem na balkonie, zimą w jasnym, osłoniętym miejscu.
- Światło
- Słońce do półcienia, Półcień
- Podlewanie
- Wysokie
- Wilgotność powietrza
- Wysoka
- Temperatura
- 22–30 °C, min. 5 °C
- Trudność uprawy
- Wymagająca
- Wysokość
- 3–15 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda cynamonowiec
Cynamonowiec należy do rodziny wawrzynowatych. Pochodzi ze Sri Lanki, a uprawia się go także na Seszelach, Madagaskarze i w Tanzanii. W naturze rośnie w ciepłych, wilgotnych tropikalnych lasach nizinnych.
To wiecznie zielone drzewo o umiarkowanym tempie wzrostu. Zwykle osiąga od 3 do 15 m wysokości, choć w uprawie na korę prowadzi się je jako liściasty krzew do 3 m, regularnie ścinany nisko. Liście są duże, skórzaste, jajowato-podłużne, ustawione naprzeciwlegle, mają 7–25 cm długości i trzy wyraźne nerwy główne. Młode liście bywają czerwonawe, a wszystkie są aromatyczne.
Kwiaty są drobne, gwiazdkowate, zielonkawokremowe do żółtych, zebrane w wiechy. Pachną nieprzyjemnie. Owocem jest fioletowy pestkowiec o długości około 1 cm, z jednym nasionem, dojrzewający z zielonego.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Cynamonowiec rośnie na stanowisku od słonecznego do półcienistego. Młode drzewka najlepiej czują się w cieniu po południu, starsze znoszą więcej słońca.
Nie jest mrozoodporny. Najniższa temperatura, jaką przeżyje, to około 5 °C, a typowa zimowa temperatura minimalna u nas sięga −20 °C. Na balkon wystawiaj go więc tylko w ciepłej porze roku, a od października do marca chroń przed mrozem.
Podlewanie i wilgotność
Cynamonowiec potrzebuje ciepła, wilgoci i stale, równomiernie wilgotnego podłoża. Wymagania wodne są wysokie, podobnie jak wymagania co do wilgotności powietrza.
Najwięcej wody potrzebuje od maja do sierpnia. Okres spoczynku przypada na styczeń, luty, listopad i grudzień.
Podłoże i przesadzanie
Podłoże powinno być żyzne, wilgotne, a jednocześnie dobrze przepuszczalne, o odczynie od kwaśnego do obojętnego (pH 5,5–7). Dobrze znosi ziemię próchniczną, gliniastą i piaszczystą, byle nie zalegała w niej woda.
Przesadzaj w kwietniu.
Nawożenie
Nawoź od kwietnia do sierpnia, w okresie wzrostu. W miesiącach spoczynku nawożenie nie jest potrzebne.
Przycinanie
W uprawie plantacyjnej cynamonowiec jest regularnie ścinany nisko. W doniczce wystarczy formowanie korony wiosną, w marcu lub kwietniu.
Uprawa w pojemniku
Na zewnątrz, w gruncie, cynamonowiec rośnie tylko w tropikalnym klimacie bez mrozów. U nas uprawiaj go w pojemniku.
Wysiewaj nasiona w pomieszczeniu w marcu.
Zimowanie
W chłodnym klimacie zimuj cynamonowiec pod szkłem lub w oranżerii. Wiosną przyzwyczajaj go stopniowo do warunków na zewnątrz, bo zbyt szybkie wystawienie na zewnątrz kończy się poparzeniem liści.
Rozmnażanie
Nasiona wysiewaj w marcu w ciepłym pomieszczeniu. Rozmnażać możesz go też w maju i czerwcu.
Problemy i szkodniki
Do typowych szkodników należą mszyce, mączliki, tarczniki, larwy minujące liście i chrząszcze. Z chorób pojawiają się rak paskowany, antraknoza i plamistość liści.
Poparzone liście zwykle oznaczają zbyt szybkie wyniesienie rośliny na zewnątrz po zimowaniu; pomaga stopniowe hartowanie. Młode rośliny mogą być objadane przez gąsienice motyla cynamonowego, które najlepiej zbierać ręcznie.
Zastosowanie
Jadalne są wewnętrzna kora i liście. Suszona wewnętrzna kora to prawdziwy cynamon, używany do wypieków, mięs, sosów, marynat i słodyczy. Tradycyjnie stosuje się go jako środek wspomagający trawienie.
Kwiaty zapylają owady, zwłaszcza muchy, a roślina jest rośliną żywicielską motyla cynamonowego.
Bezpieczeństwo
Bezpieczna dla kotów i psów- Koty
- Nietrująca
- Psy
- Nietrująca
- Konie
- Nietrująca
Cynamonowiec jest nietoksyczny dla kotów, psów, koni i ludzi. To wyłącznie informacja, a nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości zapytaj weterynarza lub lekarza.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox









































































































