Curcuma longa
Zingiberaceae
Inne nazwy: kurkuma, kurkuma długa, ostryż długi, Ostryż indyjski
Curcuma longa, znana też jako kurkuma, kurkuma długa lub ostryż długi, to tropikalna bylina o dużych liściach podobnych do liści kanny. W naszym klimacie nie zimuje na zewnątrz, więc rośnie jako roślina balkonowa i pokojowa, a kłącza przechowuje się w chłodzie przez zimę. Poniżej znajdziesz wskazówki, jak zapewnić jej ciepło, wilgoć i spokojny okres spoczynku.
- Światło
- Słońce do półcienia, Półcień
- Podlewanie
- Wysokie
- Wilgotność powietrza
- Wysoka
- Temperatura
- 20–30 °C, min. 5 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 0,6–1 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda Curcuma longa
Curcuma longa to bylina z rodziny imbirowatych (Zingiberaceae). Pochodzi z Indii (najlepiej udokumentowane jest południe kraju), prawdopodobnie także z Azji Południowo-Wschodniej. Szeroko uprawia się ją w tropikalnej Azji. Naturalnie rośnie w ciepłych, wilgotnych regionach o dużych opadach.
Tworzy wzniesioną, zwartą kępę, zwykle o wysokości ok. 60–100 cm. Liście są duże, plisowane, lancetowate do eliptycznych, do ok. 100 cm długości, ciemnozielone z wierzchu i jaśniejsze od spodu. Latem, w lipcu i sierpniu, pojawiają się żółtawobiałe, kremowe kwiaty z przylistkami na kłosowatym pędzie. Kwiaty są płonne, a owoce i nasiona zdarzają się rzadko i nie nadają się do rozmnażania. Pod ziemią roślina tworzy grube, rozgałęzione, pomarańczowożółte kłącza. Po sezonie część nadziemna zasycha, a roślina przechodzi w spoczynek. Kwiatostany nadają się na kwiaty cięte.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i temperatura
Kurkuma najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym lub półcienistym. Podczas upałów i duszności woli słońce poranne i cień po południu. Optymalna temperatura w sezonie to 20–30°C.
Nie jest mrozoodporna. Wytrzyma spadek temperatury najwyżej do ok. 5°C, dlatego na balkon lub taras wystawia się ją dopiero po ostatnich przymrozkach, w maju lub czerwcu. Ochrony przed zimnem wymaga w kwietniu, maju oraz od września do listopada.
Podlewanie i wilgotność
W czasie wzrostu podłoże powinno być stale wilgotne, a nawet mokre. Wody potrzeba najwięcej w czerwcu, lipcu i sierpniu. Gdy liście zaczynają zasychać, podlewanie stopniowo się ogranicza.
Kurkuma potrzebuje wysokiej wilgotności powietrza, co przypomina jej naturalne, tropikalne warunki.
Podłoże i przesadzanie
Najlepsze jest żyzne, lekko kwaśne, organiczne podłoże, wilgotne, ale dobrze przepuszczalne. Odpowiednie jest pH ok. 5,0–7,0, np. w ziemi próchnicznej lub gliniastej.
Kłącza rozrastają się tak mocno, że mogą rozsadzać doniczki. Używaj dużego, głębokiego pojemnika. Gdy kłącza wypełnią doniczkę, przesadź je lub podziel w marcu albo kwietniu.
Nawożenie
Roślinę nawozi się w okresie wzrostu, od maja do sierpnia.
Sadzenie
Kawałki kłącza sadzi się pąkami do góry na głębokość ok. 5–7 cm. Robi się to po ostatnich przymrozkach, w maju lub czerwcu, albo wcześniej w domu. Wczesna uprawa w pomieszczeniu zaczyna się w marcu i kwietniu.
Cięcie
Regularne cięcie nie jest potrzebne. Gdy liście zaschną, w listopadzie obetnij martwe części.
Zimowanie
Okres spoczynku przypada na styczeń, luty, listopad i grudzień. Jesienią możesz wykopać kłącza i przechowywać je w chłodnym, suchym miejscu. Możesz też zostawić je w doniczce, utrzymując ją suchą i w miejscu wolnym od mrozu.
Rozmnażanie
Ponieważ nasiona zdarzają się rzadko i nie kiełkują, kurkumę rozmnaża się przez podział kłączy. Najlepiej zrobić to w marcu lub kwietniu.
Zbiór i zastosowanie
Kłącza zbiera się w październiku i listopadzie. Świeże lub gotowane, a także suszone i zmielone, służą jako żółta przyprawa i barwnik do curry i potraw z ryżem. Liście używa się do zawijania i aromatyzowania słodkich potraw.
Kurkuma od dawna jest stosowana w medycynie ajurwedyjskiej, chińskiej i innych tradycyjnych systemach, jednak nie ma wysokiej jakości dowodów klinicznych, że leczy jakąkolwiek chorobę.







































































































