Jesion wyniosły
Fraxinus excelsior · Oleaceae
Inne nazwy: jesion pospolity
Jesion wyniosły, zwany też jesionem pospolitym (Fraxinus excelsior), to duże drzewo liściaste o smukłej koronie, występujące naturalnie w większości Europy. W polskim klimacie uprawia się go na zewnątrz, bo jest w pełni mrozoodporny. Potrzebuje jednak sporo miejsca oraz wilgotnej, żyznej gleby.
- Światło
- Półcień, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–24 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 12–18 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda jesion wyniosły
To drzewo z rodziny oliwkowatych (Oleaceae), dorastające do 12–18 m wysokości. Zwykle rośnie szybko. Korona jest wysoka i raczej wąska, a kora u młodych drzew gładka i szara, z wiekiem głęboko spękana.
Liście są nieparzysto pierzaste, mają 20–35 cm długości i składają się z 7–13 ząbkowanych listków. Pąki są czarne jak węgiel, a liście często rozwijają się jako jedne z ostatnich. Jesienią przebarwiają się na żółto, a część z nich pozostaje zielona.
W kwietniu i maju, przed rozwojem liści, pojawiają się krótkie, fioletowawe kwiaty zebrane w wiechy, bez płatków, zapylane przez wiatr. Drzewo może być męskie, żeńskie albo zmieniać płeć. Owoce to uskrzydlone nasiona o długości 2,5–4,5 cm, tworzące pęczki, które wiszą na gałęziach przez całą zimę.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Jesion rośnie od półcienia po pełne słońce, a młode drzewa znoszą trochę cienia. Przy wyborze miejsca trzeba pamiętać o rozmiarach: to drzewo na dużą działkę, do parku lub większego ogrodu, a nie na taras czy balkon.
W naturze występuje w lasach i na zadrzewionych pastwiskach, na bardzo różnych glebach, szczególnie zasadowych i wapiennych.
Podlewanie
Jesion ma umiarkowane wymagania wodne. Lubi glebę świeżą do wilgotnej, dlatego należy unikać miejsc bardzo suchych. W okresie przyjmowania się młodego drzewa warto pilnować, by podłoże nie przesychało.
Gleba
Najlepsza jest żyzna, zasobna w zasady gleba, wilgotna, ale przepuszczalna. Dobrze sprawdzi się podłoże gliniaste, próchniczne i zasadowe; drzewo chętnie rośnie na wapieniu. Optymalne pH to mniej więcej 6,0–8,0.
Sadzenie
Drzewka sadzi się w marcu, październiku lub listopadzie. Należy wybrać miejsce z wilgotną, żyzną glebą i zostawić dużo przestrzeni wokół, bo dorosły jesion ma wysoką koronę.
Cięcie
Cięcie wykonuje się w czasie spoczynku, czyli w styczniu, lutym, listopadzie lub grudniu. Dawniej jesiony prowadzono jako drzewa ścinane nisko przy ziemi w cyklu mniej więcej dziesięcioletnim.
Zimowanie
Jesion jest w pełni mrozoodporny i wytrzymuje temperatury do około –30 °C, więc typowe zimy w Europie Środkowej, z minimami około –20 °C, nie wymagają osłon. Okres spoczynku trwa od listopada do marca.
Rozmnażanie
Jesion rozmnaża się z nasion lub przez szczepienie. Nasiona wysiewa się w październiku i listopadzie, a w tych samych miesiącach przypada też pora rozmnażania.
Choroby
Do znanych chorób jesionu należą zamieranie jesionów (ash dieback) oraz rak (canker). Warto regularnie oglądać koronę i korę, a przy niepokojących objawach poprosić specjalistę od drzew o ocenę.

















































































