Jesion mannowy
Fraxinus ornus · Oleaceae
Inne nazwy: jesion kwiatowy
Jesion mannowy (Fraxinus ornus), zwany też jesionem kwiatowym, to średniej wielkości drzewo liściaste, które w maju i czerwcu pokrywa się kremowobiałymi kwiatostanami. Jest łatwy w uprawie, mrozoodporny w Europie Środkowej i po ukorzenieniu dobrze znosi suszę.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–28 °C, min. -25 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 15–25 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda jesion mannowy
Jesion mannowy należy do rodziny oliwkowatych (Oleaceae). Naturalnie rośnie w południowej Europie i południowo-zachodniej Azji, od Hiszpanii i Włoch po Austrię i Czechy na północy, a dalej przez Bałkany i Turcję aż do Libanu.
To drzewo o zaokrąglonej koronie i gładkiej, ciemnoszarej korze. Dorasta zwykle do 15–25 m wysokości. Liście są nieparzysto pierzaste, długości 20–30 cm, złożone z 5–9 szerokich, jajowatych, drobno piłkowanych listków osadzonych na krótkich ogonkach. Jesienią przebarwiają się na żółto i purpurowo.
Kwiaty tworzą gęste, efektowne wiechy długości 10–20 cm. Są kremowobiałe, czteropłatkowe i pojawiają się razem z młodymi liśćmi późną wiosną. Zapylają je owady, którym kwiaty dostarczają nektaru i pyłku. Owocem jest wąski, oskrzydlony orzeszek (skrzydlak) długości 1,5–2,5 cm, zielony, z czasem brązowy.
Nazwa „mannowy” wiąże się ze słodkim sokiem (manną) pozyskiwanym z kory. Od niego pochodzi nazwa alkoholu cukrowego mannitolu, a sama manna była tradycyjnie używana jako łagodny środek przeczyszczający.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Jesion mannowy najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ale toleruje też lekki cień. Ponieważ dorasta do 15–25 m, trzeba mu zapewnić dużo miejsca nad głową i wokół pnia. Jako drzewo ozdobne sprawdza się na wolnym, słonecznym stanowisku, gdzie korona może się swobodnie rozwinąć.
Podlewanie
Młode drzewo potrzebuje regularnego podlewania, dopóki się dobrze nie ukorzeni. Potem jesion mannowy jest bardzo odporny na suszę i ma niskie wymagania wodne.
W czerwcu, lipcu i sierpniu warto podlewać nieco obficiej, zwłaszcza drzewa posadzone niedawno.
Gleba
Drzewo dobrze znosi suche, wapienne, dobrze przepuszczalne podłoża. Odpowiednie są gleby gliniaste, żwirowate i zasadowe, o odczynie pH mniej więcej od 6,5 do 8,5. Najważniejsze jest swobodne odprowadzanie wody.
Nawożenie
Jeśli chcesz nawozić, zrób to w marcu lub kwietniu, na początku sezonu wegetacyjnego. Na odpowiedniej glebie drzewo nie ma wysokich wymagań.
Cięcie
Na cięcie najlepiej wybrać okres spoczynku, czyli styczeń, luty lub listopad. Wiosną i latem drzewo kwitnie i wypuszcza liście, więc w tym czasie lepiej go nie ruszać.
Sadzenie
Sadzenie jest możliwe w marcu i kwietniu albo w październiku i listopadzie. W pierwszym sezonie pilnuj regularnego podlewania, a w kolejnych latach drzewo będzie sobie radzić coraz lepiej samo. Wybierz miejsce słoneczne, z przepuszczalną glebą.
Zimowanie
Jesion mannowy jest mrozoodporny i w Europie Środkowej zimuje bez osłon. Wytrzymuje temperatury do około −25°C, a typowe zimowe minima, rzędu −20°C, nie stanowią dla niego zagrożenia. Grudzień, styczeń, luty i listopad to dla drzewa okres spoczynku.
Rozmnażanie
Jesion mannowy rozmnaża się z nasion lub przez szczepienie. Siew wypada w październiku i listopadzie. Szczepienie jest zwykle domeną szkółek, a nasiona są prostszą drogą dla ogrodnika amatora.
















































































