Jałowiec skalny
Juniperus scopulorum · Cupressaceae
Inne nazwy: jałowiec skalisty
Jałowiec skalny, zwany też jałowcem skalistym (Juniperus scopulorum), to wolno rosnący, zimozielony iglak z zachodniej Ameryki Północnej. Dobrze znosi suszę, mróz i ubogą glebę, więc w polskim ogrodzie wymaga niewiele. Najważniejsze jest słoneczne stanowisko i przepuszczalne podłoże.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 10–25 °C, min. -39 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 4,5–15 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda jałowiec skalny
Naturalnie rośnie na suchych górskich zboczach, na pogórzu, na skalistych grzbietach i w rzadkich lasach, od południowo-zachodniej Kanady przez stany Gór Skalistych po Arizonę, Nowy Meksyk i północny Meksyk. Jest to drzewo zimozielone, które zwykle osiąga od około 4,5 do 15 m wysokości. Rośnie powoli.
Młode okazy mają wąski, piramidalny pokrój, a z wiekiem korona staje się zaokrąglona lub nieregularna. Drzewo może mieć jeden lub kilka pni, a wiele odmian ogrodowych ma pokrój kolumnowy.
Igły są łuskowate, ułożone naprzeciwlegle i przylegają do pędów. Młode pędy mają ostrzejsze, szpilkowe igły. Ubarwienie jest zielone, szare lub niebieskawe, często z woskowym nalotem. Roślina jest aromatyczna.
Jałowiec zwykle jest dwupienny. Kwitnie w kwietniu i maju niepozornymi, wiatropylnymi szyszkami: męskie są żółte, żeńskie zielonożółte. Szyszkojagody mają 5–9 mm, są ciemnoniebieskie z woskowym nalotem, dojrzewają około 18 miesięcy i zawierają 1–3 nasiona.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, choć toleruje półcień. Wybierz miejsce suche i przewiewne, bez zastoin wilgoci. Gorące, wilgotne i mokre stanowiska sprzyjają gniciu korzeni.
Podlewanie
Młode rośliny podlewaj regularnie. Starsze, dobrze ukorzenione drzewa potrzebują niewiele wody i źle znoszą mokrą glebę. Jałowiec jest bardzo odporny na suszę i nie wymaga wysokiej wilgotności powietrza. Nieco częściej podlewaj w czerwcu, lipcu i sierpniu.
Gleba i przesadzanie
Najlepsza jest sucha, piaszczysta lub skalista, dobrze przepuszczalna gleba. Sprawdzą się podłoża piaszczyste, żwirowe i gliniaste. Jałowiec toleruje odczyn zasadowy i ubogie gleby. System korzeniowy jest płytki i silnie rozgałęziony, a tam, gdzie podglebie jest twarde, rozrasta się wszerz.
Jeśli trzeba przesadzić roślinę, rób to w marcu lub kwietniu.
Nawożenie
Jałowiec skalny ma niskie wymagania pokarmowe i nawożenie jest potrzebne rzadko. Jeśli już, zrób to w kwietniu.
Cięcie
Terminy cięcia przypadają na marzec i sierpień. Przy wyborze odmiany do żywopłotu zwróć uwagę na pokrój, bo wiele odmian jest kolumnowych i naturalnie wąskich.
Sadzenie
Sadź w pełnym słońcu, w miejscu z dobrym drenażem. Najlepsze terminy to marzec, kwiecień, wrzesień i październik. Przy sadzeniu drzew zachowaj odstęp około 4 m. W żywopłocie możesz sadzić gęściej, zwłaszcza odmiany kolumnowe.
Nasiona wysiewaj w październiku.
Zimowanie
Jałowiec skalny przetrwa spadki temperatury do około -39°C, więc typowe polskie zimy nie są dla niego problemem. Nie wymaga osłon. Zimą, w styczniu, lutym, listopadzie i grudniu, ma okres spoczynku.
Rozmnażanie
Rozmnażanie przypada na sierpień i wrzesień, a wysiew nasion na październik.
Problemy
Brązowienie lub zamieranie korzeni zwykle wynika z mokrej gleby i wilgoci. Pomaga sadzenie w suchym, przepuszczalnym podłożu.
Pomarańczowe galasy na gałęziach to objaw rdzy, której żywicielem pośrednim są jabłonie i głogi. Usuń galasy i nie sadź jałowca w pobliżu jabłoni.
Gałęzie mogą łamać się pod ciężarem lodu i śniegu. Wybieraj odmiany o pokroju wzniesionym, a ciężki śnieg strząsaj.
Zastosowanie
Jałowiec skalny sprawdza się jako drzewo ozdobne i w żywopłocie, a bywa też uprawiany jako bonsai. Szyszkojagody zjadają ptaki i drobne ssaki, a gęste gałęzie dają ptakom schronienie.
W niewielkich ilościach bywa używany jako środek odstraszający owady, a tradycyjnie także jako zioło.











































































