Jałowiec łuskowaty
Juniperus squamata · Cupressaceae
Inne nazwy: jałowiec łuskowy
Jałowiec łuskowaty to wolno rosnący, zimozielony krzew, który dobrze znosi suszę, mróz i ubogą glebę. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu i na przepuszczalnym podłożu, a niskie odmiany sprawdzają się jako roślina okrywowa i na skalniaku.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–25 °C, min. -25 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,2–10 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda jałowiec łuskowaty
Jałowiec łuskowaty (Juniperus squamata), nazywany też jałowcem łuskowym, należy do rodziny cyprysowatych. W naturze rośnie w Himalajach i w Chinach, na górskich zboczach i skalistym podłożu, zwykle na wysokości od 1600 do 4900 m n.p.m.
To zimozielony krzew o pokroju od płożącego po nieregularnie stożkowaty, rzadko w formie małego drzewa. Wysokość gatunku waha się od około 20 cm do nawet 10 m, ale odmiany ogrodowe są najczęściej niskie i rozłożyste. Wzrost jest wolny.
Igły są krótkie, szerokie, osadzone po trzy w naprzemianległych okółkach, często mocno niebieskozielone. Barwa może się wahać od zielonej przez srebrzystą po niebieską. Kora jest brązowa i łuszczy się płatami.
Kwiaty są niepozorne: szyszki męskie pylą wczesną wiosną, w kwietniu, a rośliny są w większości dwupienne. Owocem jest szyszkojagoda, kulista do jajowatej, o średnicy 4–9 mm, często błyszcząco czarna, z jednym nasieniem. Dojrzewa przez około 18 miesięcy.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Jałowiec łuskowaty najlepiej rośnie w pełnym słońcu. W cieniu kolor igieł blednie, a krzew staje się mniej zwarty.
Niskie odmiany nadają się jako roślina okrywowa i na skalniaki. Gatunek można też uprawiać w donicy, na balkonie, a także formować jako bonsai.
Podlewanie
Młode rośliny podlewaj regularnie. Dobrze ukorzenione krzewy potrzebują niewiele wody i bardzo dobrze znoszą suszę. W czerwcu, lipcu i sierpniu warto podlewać nieco obficiej, zwłaszcza rośliny w donicach.
Wilgotność powietrza powinna być umiarkowana.
Podłoże i przesadzanie
Wystarczy dowolna dobrze przepuszczalna ziemia ogrodowa: gliniasta, piaszczysta lub żwirowa. Jałowiec toleruje ubogie, kamieniste podłoże. Ważniejsze od żyzności jest swobodne odprowadzanie wody.
Rośliny w pojemnikach przesadzaj w kwietniu.
Nawożenie
Jałowiec łuskowaty potrzebuje niewiele nawozu. Wystarczy lekka dawka nawozu wolnodziałającego, zastosowana wiosną, w kwietniu.
Cięcie
Krzew wymaga niewielkiego cięcia. Lekko przycinaj go wiosną, w kwietniu, a w razie potrzeby także w sierpniu. Unikaj cięcia w gołe, stare drewno, bo w takich miejscach pędy mogą się nie odbić.
Sadzenie
Sadź w słońcu, w miejscu o dobrym drenażu. Najlepsze terminy to kwiecień i maj albo wrzesień i październik.
Zimowanie
Jałowiec łuskowaty jest w pełni mrozoodporny i w polskich warunkach rośnie w gruncie bez osłon, także gdy zimą temperatura spada do około -20°C. Zniesie mrozy do około -25°C.
W okresie spoczynku, od listopada do lutego, pilnuj tylko roślin w donicach: nie powinna w nich stać woda.
Rozmnażanie
Jałowiec łuskowaty rozmnaża się przez sadzonki pędowe, z nasion lub przez szczepienie. Sadzonki pobiera się w sierpniu i wrześniu.
Najczęstsze problemy
Brązowiejące pędy. Przyczyną bywa zalewanie podłoża albo zamieranie końców pędów. Popraw drenaż i wytnij martwe pędy.
Gołe pędy we wnętrzu krzewu. Powodem jest zbyt duży cień albo zbyt mocne cięcie. Przenieś roślinę na słońce i nie tnij w stare drewno.































































































