Cis pośredni
Taxus media · Taxaceae
Inne nazwy: taxus x media
Cis pośredni (Taxus media, zapisywany też Taxus × media) to mieszaniec cisa pospolitego (Taxus baccata) i cisa japońskiego (T. cuspidata), uzyskany po raz pierwszy w Massachusetts na początku XX wieku. Rośnie wolno, dobrze znosi mocne cięcie i dlatego chętnie sadzi się go na żywopłoty. W Europie Środkowej zimuje w gruncie bez problemu.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–25 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,6–6 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda cis pośredni
To zimozielony krzew iglasty o wysokości od 60 cm do 6 m i szerokości od 60 do 370 cm, zależnie od odmiany. Pokrój bywa kolumnowy, piramidalny albo szeroko rozłożony. Rośnie wolno, a uprawa jest łatwa.
Igły są płaskie i ostro zakończone, z wierzchu oliwkowe do ciemnozielonych, od spodu jaśniejsze. Cis jest rośliną dwupienną. Kwiaty (szyszki) są niepozorne i pojawiają się w marcu i kwietniu. Na roślinach żeńskich jesienią dojrzewa czerwona, mięsista osnówka, która częściowo otacza pojedyncze nasiono. Ptaki zjadają osnówki i roznoszą nasiona, a gęsty krzew daje schronienie ptakom śpiewającym.
Cis pośredni sprawdza się jako żywopłot, w formach strzyżonych, w skalniaku, a także jako bonsai.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Cis pośredni rośnie od pełnego słońca po półcień i toleruje nawet silne zacienienie. Ważniejsze od światła jest osłonięte miejsce, bo wysuszający zimowy wiatr to dla niego główne zagrożenie. Gleba na stanowisku powinna być też przepuszczalna, bez zalegającej wody.
Podlewanie
Młode rośliny podlewaj regularnie, aż dobrze się ukorzenią. Później cis jest bardzo odporny na suszę i wystarcza mu umiarkowana ilość wody. Więcej wody potrzebuje w czerwcu, lipcu i sierpniu. Unikaj miejsc mokrych i słabo odprowadzających wodę.
Gleba
Najlepiej sprawdza się dobrze przepuszczalna gleba gliniasta albo piaszczysta. Zalanie korzeni prowadzi do ich gnicia, więc w ciężkiej ziemi trzeba poprawić drenaż albo wybrać inne miejsce.
Nawożenie
Nawoź w marcu i kwietniu, na początku sezonu wegetacyjnego.
Cięcie
Cis pośredni znosi bardzo mocne przycinanie. Żywopłoty i formy strzyżone formuj latem, od czerwca do sierpnia. Porażone, brunatniejące pędy wycinaj.
Sadzenie
Sadź wiosną, w marcu lub kwietniu, albo na początku jesieni, we wrześniu i październiku. Wybierz przepuszczalną glebę w miejscu osłoniętym przed zimowym wiatrem. Przy sadzeniu żywopłotu uwzględnij docelową szerokość wybranej odmiany.
Zimowanie
Cis pośredni jest w pełni mrozoodporny i wytrzymuje temperatury do około -30°C, czyli znacznie poniżej typowych zimowych minimów w Europie Środkowej (około -20°C). Zimą potrzebuje przede wszystkim osłony przed wysuszającym wiatrem. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.
Rozmnażanie
Rozmnażaj cisa pośredniego z sadzonek pędowych lub z nasion. Rób to między sierpniem a listopadem. Sadzonki zachowują cechy odmiany, a siewki mogą się od niej różnić.
Problemy w uprawie
Najczęstsza przyczyna żółknięcia i zamierania całej rośliny to zgnilizna korzeni w mokrej, słabo przepuszczalnej glebie. Pomaga poprawa drenażu albo przesadzenie rośliny w inne miejsce.
Brunatniejące pędy to zwykle zamieranie pędów i igieł albo skutek zimowego wiatru. Chore pędy wytnij, a krzew osłoń przed wiatrem.
Możesz spotkać także czerwce (tarczniki), wełnowce i ryjkowce.
Bezpieczeństwo
Toksyczne dla kotów i psów- Koty
- Trująca
- Psy
- Trująca
- Konie
- Trująca
- Ludzie
- Silnie trująca
Cis pośredni jest toksyczny dla kotów, psów i koni, a dla ludzi silnie trujący. Trujące są igły, kora i nasiona, a substancją czynną są alkaloidy taksynowe. Nasiono ukryte w czerwonej osnówce jest śmiertelnie trujące. Objawy zatrucia to drżenie, nerwowość, spowolnione tętno, rozszerzone źrenice, trudności w oddychaniu, wymioty, bóle brzucha i drgawki. Zatrucie może prowadzić do nagłej śmierci z powodu niewydolności serca. To wyłącznie informacja, a nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości skontaktuj się z weterynarzem lub lekarzem.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia































































































