Lobelia przylądkowa
Lobelia erinus · Campanulaceae
Inne nazwy: lobelia ogrodowa
Lobelia przylądkowa to niska roślina balkonowa, która od maja do września pokrywa się drobnymi kwiatami. W polskim klimacie uprawia się ją jako roślinę jednoroczną, bo nie znosi mrozu. Najlepiej czuje się w chłodnym, równomiernie wilgotnym miejscu.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 12–24 °C, min. 0 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 10–25 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda lobelia przylądkowa
Lobelia przylądkowa, nazywana też lobelią ogrodową (Lobelia erinus), należy do rodziny dzwonkowatych. To roślina zielna o niskim, krzaczastym lub zwisającym pokroju, zwykle wysokości około 10–25 cm. Sprawdza się jako obwódka rabat i w koszach wiszących.
Liście są drobne, od jajowatych do wąskich, ząbkowane. Na dolnych partiach pędów mają do około 1 cm, wyżej są smuklejsze, a czasem mają brązowy odcień.
Kwiaty są małe, dwuwargowe, rurkowate, z wachlarzowatą dolną wargą i zwykle z białym lub żółtym oczkiem. Występują w odcieniach niebieskiego, fioletowego, purpurowego, różowego, białego i czerwonego. Pojawiają się masowo od maja do września. Po kwitnieniu powstają małe torebki o długości 5–8 mm z mnóstwem drobnych nasion.
Lobelia przyciąga motyle i inne owady zapylające, a jelenie raczej jej nie ruszają.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Lobelia rośnie w pełnym słońcu lub w półcieniu. Lubi chłodne warunki, dlatego w upalne lato dobrze jej służy lekki cień po południu.
Dobrze nadaje się na balkon, do skrzynek, koszy wiszących i małych doniczek, a także na skalniak.
Podlewanie
W naturze lobelia rośnie w wilgotnych lasach, na polach i nad brzegami strumieni, i widać to w uprawie. Podlewaj ją regularnie, bo słabo znosi suszę, zwłaszcza w koszach wiszących, gdzie podłoże szybko wysycha.
Najwięcej wody potrzebuje w czerwcu, lipcu i sierpniu. Unikaj jednak przelewania, bo mokre podłoże sprzyja gniciu.
Podłoże
Najlepsze jest podłoże bogate w próchnicę, wilgotne, ale przepuszczalne. Sprawdzi się gleba próchniczna lub gliniasta, a w pojemnikach żyzna ziemia doniczkowa. Ważny jest dobry drenaż.
Nawożenie
W sezonie wegetacyjnym nawoź lobelię co dwa tygodnie, od maja do sierpnia.
Cięcie
Gdy pierwsza fala kwitnienia dobiegnie końca albo roślina osłabnie w środku lata, przytnij ją. W praktyce przypada to na lipiec. Cięcie pobudza rośliny do wytwarzania nowych kwiatów.
Siew i sadzenie
Nasiona wysiewa się pod osłonami wcześnie wiosną, od stycznia do marca. Na miejsce stałe sadzi się rośliny po ostatnich przymrozkach, w maju lub czerwcu.
Młode rośliny wymagają ochrony przed przymrozkami w kwietniu i maju, a jesienią w październiku.
Zimowanie
Lobelia przylądkowa nie jest mrozoodporna. W klimacie umiarkowanym traktuje się ją jako roślinę jednoroczną, więc po sezonie nie przezimuje na zewnątrz i co roku sadzi się ją od nowa.
Rozmnażanie
Lobelię rozmnaża się z nasion lub z sadzonek pędowych.
Problemy w uprawie
Jeśli rośliny marnieją w letnim upale, przyczyną jest stres cieplny i wilgotność. Przytnij je, podlej i zapewnij cień po południu.
Gnijące pędy lub siewki to skutek zbyt mokrego podłoża. Popraw drenaż i nie przelewaj. Do chorób, które mogą się pojawić, należą zgorzel siewek, zgnilizna łodyg i zgnilizna korzeni.









































































































