Lawenda wąskolistna

Lawenda potrzebuje pełnego słońca, czyli co najmniej sześciu godzin bezpośredniego światła dziennie. W półcieniu kwitnie słabiej.

Naturalnie rośnie na suchych, nasłonecznionych, skalistych i dobrze przepuszczalnych zboczach wapiennych, więc najlepiej czuje się na rabatach żwirowych, w ogrodach skalnych, w pojemnikach i na balkonie. Dobrze sprawdza się też jako niski żywopłot oraz roślina na kwiat cięty.

Po ukorzenieniu się lawenda wymaga niewielu zabiegów: podlewaj ją oszczędnie. Podłoże powinno raczej przesychać i nigdy nie powinno być zalane. Roślina bardzo dobrze znosi suszę i lubi niską wilgotność powietrza.

Najlepsza jest bardzo przepuszczalna, uboga gleba, np. piaszczysta, żwirowa lub gliniasto-piaszczysta. Lawenda preferuje odczyn od obojętnego do zasadowego (pH około 6,5–8), choć kwaśniejsze podłoża też toleruje. Na ciężkiej glinie ginie.

Przesadzanie roślin w pojemnikach najlepiej wykonać w kwietniu lub maju.

Lawenda nie potrzebuje nawożenia albo wymaga go bardzo niewiele. Zbyt żyzna gleba daje bujny wzrost, ale mniej kwiatów, i skraca życie krzaczka.

Co roku przytnij lawendę lekko po kwitnieniu albo wczesną wiosną i usuń przekwitłe kłosy. Terminy cięcia to kwiecień i sierpień. Nie tnij starych, zdrewniałych, gołych pędów.

Bez regularnego przycinania krzaczek robi się zdrewniały i rzadki.

Sadź w pełnym słońcu, w miejscu z bardzo dobrym odpływem wody i dobrą cyrkulacją powietrza, co ogranicza plamistość liści. Zalecana rozstawa to około 45 cm.

Rośliny wysadza się do gruntu w kwietniu, maju lub we wrześniu. Nasiona wysiewa się w lutym i marcu pod osłonami (w domu) albo w marcu i kwietniu.

Lawenda wąskolistna jest mrozoodporna i znosi temperatury do około −25°C, więc w większości Europy zimuje w gruncie. Okres spoczynku przypada na listopad–luty. W mokre zimy zadbaj o bardzo dobry drenaż, a rośliny w pojemnikach chroń przed długotrwałym zaleganiem wody.

Lawendę rozmnaża się z nasion, z sadzonek pędowych oraz przez podział. Rozmnaża się ją od czerwca do sierpnia.

Obumieranie rośliny od nasady: przyczyną jest zgnilizna korzeni po przelaniu lub w ciężkiej glebie. Popraw drenaż i podlewaj rzadziej.

Plamy na liściach: to grzybowa plamistość liści, która pojawia się przy wilgoci i zagęszczeniu. Popraw przewiewność i usuń porażone pędy.

Zdrewniały, rzadki krzaczek: wynika z braku regularnego cięcia. Przycinaj co roku po kwitnieniu.

Kwiaty zbiera się w czerwcu i lipcu. Kwiaty i liście są jadalne; kwiaty stosuje się oszczędnie do wypieków, herbat i mieszanek ziół, takich jak zioła prowansalskie.

Kwiaty i liście są tradycyjnie używane w ziołolecznictwie, a olejek eteryczny w aromaterapii i masażu.