Sosna czarna

Pinus nigra · Pinaceae

Inne nazwy: sosna austriacka

Sosna czarna (Pinus nigra), nazywana też sosną austriacką, to duże, wiecznie zielone drzewo iglaste o sztywnych, ciemnozielonych igłach. Jest odporna na mróz, mało wymagająca i dobrze znosi suszę. Sprawdza się jako soliter, osłona albo wiatrochron.

Światło: Pełne słońce
Podlewanie: Niskie
Wilgotność powietrza: Niska
Temperatura: 8–25 °C, min. -39 °C
Trudność uprawy: Łatwa
Wysokość: 12–55 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

WysiewSadzenie do gruntuRozmnażanieKwitnienieOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda sosna czarna

Sosna czarna to duże drzewo iglaste, zimozielone i wieloletnie. W młodości ma piramidalny pokrój, z wiekiem staje się zaokrąglona lub kopulasta. Pień jest prosty, a gałęzie grube i rozłożyste. Tempo wzrostu jest umiarkowane.

Igły są sztywne, ostre, ciemnozielone, osadzone parami. Mają zwykle 4–18 cm długości i zostają na drzewie przez kilka lat.

Na jednym drzewie rozwijają się osobno szyszki męskie i żeńskie. Żółte szyszki pyłkowe i drobne, purpurowe szyszki żeńskie pojawiają się wiosną, a kwitnienie przypada na maj i czerwiec.

W naturze gatunek rośnie w południowej Europie, od Półwyspu Iberyjskiego i Austrii po wschodnie Śródziemnomorze, Turcję, Korsykę, Cypr i Krym, a także w górach północno-zachodniej Afryki. Zwykle występuje w śródziemnomorskich lasach i na górskich zboczach, często na wapieniu.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Sosna czarna potrzebuje pełnego słońca. Wybierz miejsce otwarte i nasłonecznione.

Gatunek dobrze znosi zasolenie i zanieczyszczenie powietrza w miastach, więc nadaje się też na posesje przy drogach.

Podlewanie

Po przyjęciu się drzewo toleruje suszę i wymaga niewiele wody. Młode sadzonki wolą glebę umiarkowanie wilgotną, ale dobrze przepuszczalną. W pierwszych latach pilnuj więc, by ziemia nie wysychała całkowicie, i unikaj zastoin wody.

Gleba

Sosna czarna nie ma dużych wymagań co do podłoża. Rośnie na glebach gliniastych, piaszczystych i zasadowych, a jej zakres pH to mniej więcej 5,5–8,5. Najważniejsze jest, by gleba była wilgotna, ale dobrze odprowadzała wodę.

Sadzenie

Sosnę czarną sadzi się w marcu i kwietniu albo we wrześniu i październiku. Drzewo łatwo się przesadza.

Można ją posadzić jako pojedynczy okaz, w szpalerze osłonowym lub jako wiatrochron.

Zimowanie

Gatunek jest w pełni mrozoodporny i wytrzymuje temperatury do około -39 °C. Typowe zimowe minimum w Europie Środkowej, około -20 °C, nie jest więc dla niego problemem. Zimą, w styczniu, lutym, listopadzie i grudniu, drzewo odpoczywa i nie wymaga osłon.

Rozmnażanie

Sosnę czarną rozmnaża się z nasion. Wysiew przypada na marzec i kwiecień.

Choroby i szkodniki

Do szkodników sosny czarnej należą mszyce, czerwce (adelgidy), kornikowate, błonkówki z grupy pilarzy, tarcznik sosnowy, pienikowate, przędziorki, korowódka sosnowa oraz nicień drewna sosny.

Do chorób należą zamieranie pędów wywołane przez Diplodię i czerwona plamistość igieł (Dothistroma).

Brązowiejące końcówki pędów wskazują na Diplodię. Wytnij zainfekowane końce i staraj się nie moczyć igieł.

Brązowe pasy na igłach to objaw Dothistromy. Popraw przewiew wokół drzewa, a w razie potrzeby zastosuj fungicyd.