Miłorząb japoński
Ginkgo biloba · Ginkgoaceae
Inne nazwy: miłorząb dwuklapowy, miłorząb, Miłorząb chiński, Miłorząb dwudzielny
Miłorząb japoński, zwany też miłorzębem dwuklapowym albo ginkgo, to drzewo liściaste o wachlarzowatych liściach, które jesienią przebarwiają się na żółto. Jest łatwy w uprawie, odporny na mróz i suszę, a jego głównym problemem są cuchnące nasiona drzew żeńskich. Dlatego warto od początku wybrać odpowiednią odmianę.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 10–28 °C, min. -35 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 15–35 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda miłorząb japoński
Ginkgo biloba pochodzi z południowo-wschodnich i środkowo-południowych Chin, a od dawna uprawia się je we wschodniej Azji. Dziś znamy je głównie jako drzewo sadzone przy świątyniach, ulicach i w parkach. W Europie nie dziczeje w istotnym stopniu.
To drzewo o umiarkowanym tempie wzrostu. Zwykle dorasta do 15–35 m wysokości i 9–12 m szerokości. Młode drzewa mają wąski, stożkowaty pokrój, a z wiekiem robią się szerokie i nieregularne. Gałęzie rosną poziomo. Istnieją też odmiany karłowe i kolumnowe.
Liście są wachlarzowate, skórzaste, o widlastym unerwieniu, często wcięte na brzegu. Mają około 5–10 cm długości i wyrastają pojedynczo na długich pędach oraz pęczkami na krótkopędach. Latem są zielone, jesienią żółte.
Miłorząb jest nagonasienny, więc nie tworzy prawdziwych kwiatów. Drzewa są dwupienne: męskie wytwarzają drobne szyszki z pyłkiem (w kwietniu i maju), żeńskie zawiązują zalążki na szypułkach.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Miłorząb potrzebuje pełnego słońca, czyli co najmniej 6 godzin bezpośredniego światła dziennie. Ma zwykle głęboki system korzeniowy i dobrze znosi wiatr. Przy wyborze miejsca pamiętaj o rozmiarach dorosłego drzewa, bo rozrasta się na kilka metrów wszerz.
Podlewanie
Po ukorzenieniu się drzewo dobrze znosi suszę i ma niskie wymagania wodne. Unikaj gleb mokrych i podmokłych, bo to dla miłorzębu gorsze niż okresowy niedobór wody.
Gleba
Miłorząb toleruje różne gleby: gliniaste, piaszczyste i zwykłe, o pH mniej więcej od 5,5 do 8. Najważniejszy jest dobry drenaż, a podłoże powinno być umiarkowanie wilgotne i przepuszczalne.
Nawożenie
Jeśli nawozisz drzewo, zrób to w marcu i kwietniu, na początku sezonu wegetacyjnego.
Cięcie
Drzewo przycinaj w lutym lub marcu.
Sadzenie
Sadź w pełnym słońcu, w dobrze przepuszczalnej glebie. Najlepsze terminy to marzec, kwiecień i październik. Kupując drzewo, wybierz szczepioną odmianę męską, aby uniknąć cuchnących nasion.
Zimowanie
Miłorząb jest w pełni mrozoodporny i nie wymaga osłon. Znosi spadki temperatury nawet do około -35°C, a typowe zimowe minima w Polsce, rzędu -20°C, nie stanowią dla niego zagrożenia. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.
Rozmnażanie
Miłorząb rozmnaża się przez szczepienie oraz z nasion. Szczepienie wykonuje się w lutym lub marcu i to ono pozwala namnażać odmiany męskie. Nasiona wysiewa się w październiku i listopadzie.
Problemy
Najczęstsza uciążliwość to nieprzyjemny zapach i bałagan jesienią. Powodują je nasiona drzew żeńskich, a rozwiązaniem jest posadzenie szczepionych odmian męskich.
Drugą cechą jest jednoczesne opadanie liści, zwykle po jesiennym przymrozku. To normalne zachowanie drzewa. Wystarczy zgrabić liście i skompostować je.
Zbiór i zastosowanie
Nasiona zbiera się w październiku i listopadzie. Ich zewnętrzny miąższ jest cuchnący i brudzi, a pod nim kryje się twarda, kremowa łupina. W kuchni wschodnioazjatyckiej używa się prażonych lub gotowanych jąder, wyłącznie w niewielkich ilościach.
Ekstrakty z liści są powszechnie sprzedawane jako preparaty wspierające funkcje poznawcze, jednak dowody kliniczne są ograniczone.

















































































