Winobluszcz

Parthenocissus · Vitaceae

Inne nazwy: dzikie wino

Winobluszcz, nazywany też dzikim winem, to szybko rosnące, łatwe w uprawie pnącze, które samo czepia się murów, płotów i drzew. Jesienią liście przebarwiają się na czerwono, pomarańczowo i fioletowo. W Polsce zimuje w gruncie bez osłon.

Światło: Słońce do półcienia, Półcień
Podlewanie: Umiarkowane
Wilgotność powietrza: Umiarkowana
Temperatura: 10–25 °C, min. -25 °C
Trudność uprawy: Łatwa
Wysokość: 5–20 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

Sadzenie do gruntuPrzycinanieRozmnażanieNawożenieKwitnienieOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Winobluszcz – opis rośliny

Parthenocissus to rodzaj z rodziny Vitaceae, obejmujący około 12 gatunków pochodzących z Himalajów, wschodniej Azji i Ameryki Północnej. To wieloletnie, zrzucające liście pnącza, które oplatają podpory wąsami.

Liście są zielone i złożone z 3–7 listków, a u winobluszczu trójklapowego są pojedyncze i klapowane. Jesienią zmieniają barwę na czerwoną, pomarańczową lub purpurową. Kwiaty, zielonkawe i drobne, pojawiają się w kwiatostanach w czerwcu i lipcu, a po nich zawiązują się małe niebiesko-czarne jagody, chętnie zjadane przez ptaki. Roślina jest też pożyteczna dla owadów: jest rośliną żywicielską gąsienic kilku ciem, m.in. zawisaka Virginia creeper sphinx.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Winobluszcz znosi zarówno pełne słońce, jak i dość głęboki cień. Najładniejsze jesienne przebarwienia daje na dobrze oświetlonym miejscu. Sadzi się go przy ścianie, płocie lub innej podporze, po której może się piąć.

Podlewanie i wilgotność

Wymagania wodne są umiarkowane. Roślina ma średnią odporność na suszę, więc najlepiej czuje się przy równomiernej wilgotności podłoża. Wilgotność powietrza nie ma większego znaczenia, wystarcza umiarkowana.

Gleba

Rośnie praktycznie w każdej ziemi ogrodowej. Najlepsza jest ziemia uniwersalna lub gliniasta, wilgotna, ale przepuszczalna.

Nawożenie

Nawożenie jest potrzebne rzadko. W marcu wystarczy zasilić glebę, ściółkując ją kompostem.

Cięcie

Przycina się w lutym, marcu lub w lipcu. Cięcie ma przede wszystkim utrzymać pędy z dala od dachów, rynien i okien, bo roślina rośnie szybko.

Sadzenie

Winobluszcz sadzi się w marcu, kwietniu lub w październiku, blisko ściany albo podpory.

Zimowanie

To roślina mrozoodporna, która wytrzymuje temperatury do około −25°C, więc typowe polskie zimy jej nie szkodzą. Nie wymaga okrywania. Okres spoczynku przypada na listopad–luty.

Rozmnażanie

Winobluszcz rozmnaża się z sadzonek pędowych, z nasion i przez odkłady. Najlepiej robić to w czerwcu, lipcu i listopadzie.