Wiciokrzew
Lonicera · Caprifoliaceae
Inne nazwy: suchodrzew, suchokrzew
Wiciokrzew (suchodrzew, łac. Lonicera) to rodzaj łatwych w uprawie pnączy i krzewów o pachnących kwiatach, które przyciągają owady. Rośnie szybko, dobrze znosi polskie zimy i nadaje się na treliaż, żywopłot oraz do dużej donicy.
- Światło
- Słońce do półcienia, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–25 °C, min. -25 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,6–6 m
Gatunki i odmiany
Jagoda kamczacka
Lonicera caerulea
- Pełne słońce
- Umiarkowane
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Wiciokrzew – jak wygląda
Wiciokrzew należy do rodziny Caprifoliaceae. Są to rośliny drewniejące: owijające się pnącza albo łukowato rosnące, wielopędowe krzewy, zależnie od gatunku. Liście są proste, naprzeciwległe, najczęściej owalne, o długości 1–10 cm. U większości gatunków opadają na zimę, u niektórych pozostają zielone.
Kwiaty są rurkowate, dwuwargowe, z odgiętymi łatkami, wyrastają parami lub w skupieniach. Często mają słodki zapach i dużo nektaru. Występują w kolorach od białego, kremowego i żółtego po pomarańczowy, różowy i czerwony. Kwitnienie trwa od maja do sierpnia. Po kwiatach pojawiają się drobne czerwone, niebieskie lub czarne jagody.
Rodzaj rośnie w naturze na obrzeżach lasów, w żywopłotach i zaroślach, a pnącza wspinają się po krzewach i drzewach.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Wiciokrzew rośnie w pełnym słońcu lub w półcieniu. Pnącza kwitną najobficiej, gdy ich wierzchołki są w słońcu, a korzenie w cieniu. Krzewy znoszą zarówno słońce, jak i półcień.
Podlewanie
Wiciokrzew lubi równomiernie wilgotną glebę, ale wiele gatunków po zakorzenieniu znosi okresowe susze. Więcej wody potrzebuje w czerwcu, lipcu i sierpniu.
Podłoże i przesadzanie
Roślina jest mało wymagająca: rośnie w glebach uniwersalnych, gliniastych, piaszczystych i próchnicznych o pH około 5,5–8. Najlepsza jest żyzna, wilgotna, ale przepuszczalna ziemia. Rośliny w donicach przesadza się w marcu lub kwietniu.
Nawożenie
Nawozi się w marcu i kwietniu, czyli na początku sezonu wegetacyjnego.
Przycinanie
Pnącza przycina się po kwitnieniu, przerzedzając stare pędy. Gatunki krzewiaste i żywopłoty formuje się latem, w lipcu i sierpniu.
Sadzenie
Wiciokrzew sadzi się jesienią (wrzesień, październik) lub wiosną (kwiecień, maj). Pnącza potrzebują podpory, a korzenie warto zacienić, na przykład niższymi roślinami.
Zimowanie
Gatunki mrozoodporne nie wymagają okrywania; rodzaj wytrzymuje około -25°C. Ochrony przed mrozem potrzebują tylko wrażliwe gatunki, takie jak L. etrusca i L. hildebrandiana. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.
Rozmnażanie
Wiciokrzew rozmnaża się z sadzonek pędowych i przez odkłady, najlepiej w czerwcu, lipcu i sierpniu. Można też wysiewać nasiona: w lutym i marcu pod osłonami, w marcu i kwietniu w gruncie.
Choroby i problemy
Najczęstsze choroby to mączniak prawdziwy i plamistość liści. Biały, mączysty nalot na liściach pojawia się w gorącą, wilgotną pogodę. Pomaga lepszy przepływ powietrza, przycięcie i unikanie moczenia liści podczas podlewania.
Jeśli wiciokrzew słabo kwitnie, przyczyną bywa zbyt duży cień albo cięcie w złym terminie. Wierzchołki powinny mieć więcej słońca, a cięcie najlepiej wykonywać po kwitnieniu.
Zastosowanie
Wiciokrzew sprawdza się jako pnącze, krzew i roślina żywopłotowa, także w donicy i na balkonie. Kwiaty odwiedzają pszczoły, motyle i ćmy, a jagody zjadają ptaki.
Na jagody jadalne uprawia się tylko Lonicera caerulea. Nektar z kwiatów jest słodki, ale jagód większości pozostałych gatunków nie należy jeść. L. japonica jest uprawiana w Chinach na potrzeby tradycyjnej medycyny, a jej kwiaty nadają zapach niektórym chińskim herbatom.
L. japonica, L. maackii, L. morrowii, L. tatarica i L. x bella są w niektórych regionach świata gatunkami inwazyjnymi, dlatego lepiej ich nie sadzić.



















































































