Wisteria
Fabaceae
Inne nazwy: glicynia, glicynia chińska, wisteria sinensis, wistaria
Wisteria to szybko rosnące, zdrewniałe pnącze o długich, pachnących gronach kwiatów. W Europie Środkowej rośnie w gruncie, bo znosi mrozy do około -25°C. Najważniejsze są mocna podpora, dużo słońca i cięcie dwa razy w roku.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 15–28 °C, min. -25 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 3–20 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda wisteria
Wisteria, zwana też glicynią lub glicynią chińską, należy do bobowatych (Fabaceae). To pnącze, które zrzuca liście na zimę. Pnie się, owijając pędy wokół podpór. Dorasta od 3 do 20 m wysokości i od 2 do 10 m szerokości.
Liście są naprzemianległe, pierzasto złożone, z 7 do 19 całobrzegich zielonych listków. Kwiaty tworzą długie, zwisające grona drobnych kwiatów motylkowych. U gatunków azjatyckich pojawiają się wiosną, w kwietniu, maju i czerwcu, i są bardzo pachnące. Mogą być fioletowe, liliowe, niebieskie, białe lub różowe. Owocem jest płaski, owłosiony, brązowy strąk z kilkoma nasionami. Kwiaty przyciągają pszczoły i motyle.
Wisteria pochodzi z Azji Wschodniej (Chiny, Japonia) i ze wschodnich Stanów Zjednoczonych. Gatunki azjatyckie i ich mieszańce potrafią dziczeć i zagłuszać rodzimą roślinność, zwłaszcza w południowo-wschodnich USA.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej kwitnie w pełnym słońcu. W półcieniu rośnie, ale zwykle kwitnie słabiej. Potrzebuje bardzo mocnej podpory, na przykład pergoli albo drutów rozpiętych na ścianie.
Podlewanie
Wymagania wodne są umiarkowane. Więcej wody potrzebuje w czerwcu, lipcu i sierpniu. Podłoże powinno być wilgotne, ale przepuszczalne.
Podłoże
Wisteria dobrze znosi większość gleb: gliniaste, piaszczyste, próchniczne i średnie. Optymalne pH to mniej więcej 5,5–7,5. Unikaj gleb bardzo zasobnych w azot, bo roślina tworzy wtedy więcej liści niż kwiatów.
Nawożenie
Nawoź w marcu i kwietniu. Nie przesadzaj z azotem, bo hamuje kwitnienie.
Cięcie
Wisterię tnij dwa razy w roku. W lipcu i sierpniu skracaj cienkie, długie pędy do 5–6 liści. Zimą, w styczniu i lutym, gdy roślina nie ma liści, tnij pędy do 2–3 pąków.
Sadzenie
Sadź ją w kwietniu, maju, wrześniu lub październiku. Kupuj rośliny, które już kwitły, bo siewki zakwitają dopiero po kilku latach. Przed sadzeniem przygotuj solidną konstrukcję, ponieważ pędy szybko rosną i z czasem robią się ciężkie.
Zimowanie
Wisteria jest w pełni mrozoodporna i wytrzymuje temperatury do około -25°C, a typowe zimowe minimum w tym regionie to około -20°C. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego. Zimowe cięcie wykonuj, gdy roślina jest bez liści.
Rozmnażanie
Możesz ją rozmnażać przez szczepienie, odkłady, sadzonki pędowe i z nasion. Sadzonki i odkłady przygotuj w lutym, marcu, czerwcu lub lipcu, a nasiona wysiewaj w marcu i kwietniu. Rośliny z nasion kwitną dopiero po kilku latach.
Najczęstsze problemy
Brak kwiatów ma zwykle jedną z trzech przyczyn: roślina jest zbyt młoda, dostaje za dużo azotu albo za mało słońca. Tnij ją dwa razy w roku, ogranicz azot i zapewnij pełne słońce.
Jeśli roślina wytwarza dużo liści i długich pędów, zwykle zabrakło cięcia letniego. Przytnij wtedy cienkie pędy po kwitnieniu.
Bezpieczeństwo
Toksyczne dla kotów i psów- Koty
- Trująca
- Psy
- Trująca
- Konie
- Trująca
- Ludzie
- Trująca
Wisteria jest trująca dla kotów, psów, koni i ludzi. Toksyczne są nasiona i strąki. Zawierają lektyny, glikozyd wisterynę i żywicę. Objawy to wymioty (czasem z krwią), biegunka, bóle brzucha, apatia, zawroty głowy, a w ciężkich przypadkach zapaść. To wyłącznie informacja, nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości skontaktuj się z weterynarzem lub lekarzem.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia
















































































