Wilczomlecz (Euphorbia) w doniczce z kwiatostanami i przysadkami

Zdjęcie: Nelson Wisnik, CC BY 4.0, iNaturalist

Zdjęcie: Nelson Wisnik, CC BY 4.0, iNaturalist

Zdjęcie: Sam Droege, CC0 1.0, iNaturalist

Zdjęcie: Sam Droege, CC0 1.0, iNaturalist

Zdjęcie: Ben Machado, CC BY 4.0, iNaturalist

Zdjęcie: Ben Machado, CC BY 4.0, iNaturalist

Sukulenty Rośliny doniczkowe Byliny

Wilczomlecz

Euphorbia · Euphorbiaceae

Inne nazwy: euforbia, wilczomlecze

Wilczomlecz (Euphorbia), zwany też euforbią, to ogromny rodzaj liczący około 2000 gatunków, od zielnych bylin po sukulenty przypominające kaktusy. W polskim klimacie uprawia się go jako roślinę doniczkową, bo nie znosi mrozu. Większość gatunków lubi dużo światła i rzadkie podlewanie.

Światło: Pełne słońce, Jasne światło rozproszone
Podlewanie: Niskie
Wilgotność powietrza: Niska
Temperatura: 15–30 °C, min. 5 °C
Trudność uprawy: Łatwa
Wysokość: 0,2–1,5 m

Gatunki i odmiany

Gwiazda betlejemska

Euphorbia pulcherrima

Jasne światło rozproszone
Umiarkowane

Wilczomlecz okazały

Euphorbia milii

Pełne słońce
Niskie

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.

Wysiew w pomieszczeniuSadzenie do gruntuPrzesadzaniePrzycinanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyKwitnienieOchrona przed mrozemOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda wilczomlecz

Rodzaj Euphorbia z rodziny wilczomleczowatych jest wyjątkowo zróżnicowany. Znajdziesz w nim rośliny jednoroczne i byliny, krzewy, drzewa oraz sukulenty o mięsistych, kanciastych pędach. Pochodzą z różnych kontynentów, a wiele sukulentów rośnie w Afryce i na Madagaskarze.

Liście są pojedyncze, naprzemianległe, naprzeciwległe lub w okółkach. U sukulentów bywają mięsiste, a u gatunków kolczastych często drobne i krótko żyjące. Są zielone lub pstre.

Kwiaty zebrane są w kubeczkowate cyathia bez płatków. Często otaczają je barwne przysadki – żółte, zielone, różowe, czerwone lub białe – które wyglądają jak jeden kwiat. Kwitnienie trwa zwykle od kwietnia do sierpnia. Owocem jest trójdzielna torebka, która po dojrzeniu pęka gwałtownie i wyrzuca nasiona.

Rośnie w umiarkowanym tempie. Nadaje się do doniczek i na balkon, a w ciepłym klimacie także na żywopłot i jako kwiat cięty.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko i światło

Większość gatunków najlepiej rośnie w pełnym słońcu albo w jasnym świetle rozproszonym. W upalne popołudnia przyda się lekki cień. Przy zbyt małej ilości światła roślina może zrzucać liście.

W Polsce traktuj wilczomlecz jako roślinę pokojową: zniesie temperaturę około 5°C, a typowe zimowe minimum to −20°C. Na balkon lub taras możesz go wystawić w maju–czerwcu.

Podlewanie i wilgotność

Wilczomlecz dobrze znosi suszę. Podlewaj dopiero wtedy, gdy podłoże przeschnie, i unikaj przemoczenia korzeni. Sukulenty magazynują wodę w pędach. Więcej wody potrzebuje od maja do sierpnia.

Wilgotność powietrza może być niska, więc nie trzeba go zraszać.

Podłoże i przesadzanie

Potrzebuje przepuszczalnego, żwirowatego podłoża, na przykład ziemi do kaktusów. Unikaj ciężkiej, mokrej ziemi. Doniczka musi mieć otwory odpływowe. Przesadzaj w kwietniu lub maju.

Nawożenie

Nawoź od kwietnia do sierpnia, w okresie wzrostu i kwitnienia. Jesienią i zimą możesz nawożenie pominąć.

Przycinanie

W razie potrzeby przycinaj w marcu lub kwietniu. Załóż rękawice i ochronę oczu, ponieważ lateks jest żrący.

Zimowanie

Od listopada do lutego wilczomlecz ma okres spoczynku. Chroń go przed mrozem od października do kwietnia, trzymaj w jasnym, ciepłym miejscu, z dala od przeciągów, i podlewaj oszczędnie.

Rozmnażanie

Wilczomlecz rozmnaża się z sadzonek pędowych, najlepiej od maja do lipca. Można też wysiewać nasiona w marcu lub kwietniu w pomieszczeniu. Przy sadzonkach pamiętaj o rękawicach, bo wycieka sok mleczny.

Najczęstsze problemy

Miękkie, gnijące pędy wskazują na przelanie lub słaby drenaż. Podłoże powinno przeschnąć. Roślinę przesadź do żwirowatej mieszanki, a zgniłe fragmenty wytnij.

Opadanie liści powodują zimno, przeciągi lub zbyt mało światła. Przenieś roślinę w jasne, ciepłe miejsce i podlewaj rzadziej.