Nawłoć

Solidago · Asteraceae

Inne nazwy: nawłocie

Nawłoć (Solidago), nazywana też solidago, to łatwa w uprawie bylina o złocistożółtych wiechach kwiatów. Dobrze znosi suszę i ubogą glebę, zimuje w gruncie bez osłon, a w ogrodzie trzeba pilnować głównie jej rozrastania się.

Światło: Pełne słońce, Słońce do półcienia
Podlewanie: Niskie
Wilgotność powietrza: Umiarkowana
Temperatura: 15–28 °C, min. -30 °C
Trudność uprawy: Łatwa
Wysokość: 0,3–1,5 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

Wysiew w pomieszczeniuWysiewSadzenie do gruntuPrzycinanieRozmnażanieNawożenieKwitnienieZbioryOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda nawłoć

Nawłoć należy do rodziny astrowatych (Asteraceae). To bylina zielna, która tworzy wzniesione, wielopędowe kępy i z czasem zajmuje coraz więcej miejsca. Rośnie szybko, a jej wysokość zazwyczaj mieści się w przedziale od 30 do 150 cm, zależnie od gatunku i odmiany.

Liście są skrętoległe, lancetowate do podłużnych, gładkie i zielone, o brzegu całym lub piłkowanym. Drobne, złocistożółte koszyczki zbierają się w gęste wiechy lub kwiatostany. Kwitnienie trwa od lipca do października. Owocem jest drobna, żebrowana niełupka z dużym szczeciniastym puchem, który roznosi wiatr.

Rodzaj pochodzi głównie z Ameryki Północnej, także z Meksyku, a kilka gatunków występuje w Ameryce Południowej i w Eurazji. W naturze nawłoć rośnie na otwartych terenach: łąkach, preriach, sawannach, w zaroślach, a także na terenach podmokłych.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Nawłoć potrzebuje co najmniej sześciu godzin słońca dziennie. Najlepiej czuje się na stanowisku w pełnym słońcu, toleruje też lekkie ocienienie. Wysokie odmiany sadź z tyłu rabaty lub w naturalistycznych kompozycjach z innymi bylinami łąkowymi.

Podlewanie

Wymagania wodne są niskie, a odporność na suszę wysoka. Podlewaj dopiero podczas dłuższej suszy. Na co dzień wystarcza jej woda z opadów.

Gleba

Nawłoć rośnie w glebie przeciętnej, od suchej do umiarkowanie wilgotnej, ale dobrze przepuszczalnej. Poradzi sobie na glebach gliniastych, próchnicznych i ubogich. Nie wymaga specjalnego podłoża.

Nawożenie

Ponieważ nawłoć toleruje ubogie gleby, nie potrzebuje intensywnego nawożenia. W razie potrzeby wystarczy jedno zasilenie w kwietniu.

Przycinanie

Usuwanie przekwitłych kwiatostanów przedłuża kwitnienie. Zaschnięte pędy przytnij pod koniec zimy, w marcu. Możesz to zrobić także w listopadzie, gdy łodygi już zamierają.

Sadzenie i dzielenie

Sadzonki i kępy wysadzaj do gruntu w kwietniu, maju lub wrześniu. Aby ograniczyć rozrastanie się roślin, dziel kępy co dwa do trzech lat.

Zimowanie

Nawłoć jest mrozoodporna i wytrzymuje temperatury do około -30°C, więc typowe mrozy do -20°C jej nie szkodzą. Zimą nadziemne pędy zamierają, a roślina odpoczywa od listopada do lutego. Osłona nie jest potrzebna.

Rozmnażanie

Nawłoć można rozmnażać przez podział kęp, z kłączy lub z nasion. Dzielenie i przesadzanie kłączy wypada w marcu, kwietniu lub w październiku. Nasiona wysiewa się do gruntu w marcu i kwietniu, a do doniczek w domu już w lutym i marcu.

Rozrastanie się i inwazyjność

Nawłoć szybko rozprzestrzenia się kłączami i nasionami i może zachowywać się jak chwast. Niektóre gatunki północnoamerykańskie są w Europie inwazyjne. Regularne dzielenie kęp i usuwanie przekwitłych kwiatostanów, zanim wysieją się nasiona, pomaga zapanować nad jej ekspansją.

Zastosowanie

Nawłoć nadaje się na kwiat cięty. Pędy zbiera się w lipcu i sierpniu. Chętnie odwiedzają ją pszczoły, motyle, osy i chrząszcze, które korzystają z jej nektaru, a ptaki zjadają nasiona. Jest też zwykle odporna na zgryzanie przez jelenie. Tradycyjnie ceniona była za rzekome właściwości lecznicze.