Werbena patagońska
Verbena bonariensis · Verbenaceae
Inne nazwy: werbena argentyńska, witułka patagońska
Werbena patagońska, zwana też werbeną argentyńską (Verbena bonariensis), tworzy wysokie, ażurowe kępy, które od lipca do października pokrywają się fioletowymi kwiatostanami. W naszym klimacie przy silnych mrozach często nie przezimuje w gruncie, dlatego najlepiej uprawiać ją jako roślinę jednoroczną albo zabezpieczać na zimę. Rośnie szybko i zakwita już w pierwszym roku z siewu.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 15–28 °C, min. -12 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,6–1,8 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda werbena patagońska
To bylina o zielnych pędach, pochodząca z umiarkowanej i subtropikalnej Ameryki Południowej: Peru, Brazylii, Paragwaju, Urugwaju, Argentyny i Chile. Tworzy wysoką, wzniesioną, ażurową kępę o sztywnych, cienkich łodygach i przyziemnej rozecie liści. Z wiekiem jej podstawa drewnieje.
Roślina dorasta zwykle do 60–180 cm wysokości i 30–90 cm szerokości. Liście są lancetowate, ząbkowane, ciemnozielone; wyżej na czterokątnej łodydze są mniejsze i obejmują ją uszkowatą nasadą. Drobne, rurkowate, fioletowe kwiaty zebrane są w gęste, płaskie baldachogrona o średnicy 5–8 cm. Pachną, a po przekwitnięciu wytwarzają małe brązowe torebki rozpadające się na rozłupki.
Werbena chętnie przyciąga motyle i pszczoły, a puste w środku, martwe łodygi mogą być schronieniem dla pszczół gniazdujących w łodygach. Dobrze wygląda w grupach i w ogrodach skalnych.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najobficiej kwitnie w pełnym słońcu, choć toleruje też lekkie zacienienie. W cieniu łodygi mają skłonność do kładzenia się.
Podlewanie
Wymagania wodne są umiarkowane. Po posadzeniu roślina potrzebuje regularnej wilgoci, a gdy się ukorzeni, radzi sobie w warunkach od przeciętnie wilgotnych do suchych. Odporność na suszę jest średnia. Częściej podlewaj w czerwcu, lipcu i sierpniu. Wodę lej przy ziemi, bez zraszania liści, co ogranicza ryzyko mączniaka.
Podłoże
Werbena toleruje wiele gleb, także ubogie i suche: gliniaste, piaszczyste i próchnicze. Najlepiej rośnie w podłożu przepuszczalnym, o pH około 5,5–8. Jeśli uprawiasz ją w doniczce na balkonie, zadbaj o dobry drenaż.
Siew i sadzenie
Siej do pojemników w domu w lutym i marcu, a wprost do gruntu w kwietniu i maju. Rośliny wysadzaj na miejsce docelowe w maju i czerwcu, po ustąpieniu przymrozków. Najlepiej sadź je w grupach, w odstępach około 40 cm. Z siewu zakwitają już w pierwszym roku.
Przycinanie
Po kwitnieniu możesz skrócić pędy do 30–60 cm albo zostawić je na zimę, aby mogły z nich korzystać pszczoły gniazdujące w łodygach, a następnie ściąć je wiosną, w marcu i kwietniu. Usuwaj przekwitłe kwiatostany przed zawiązaniem nasion, aby ograniczyć niechciane siewki.
Zimowanie
Roślina znosi spadek temperatury do około -12°C, a typowe zimowe minima w naszym klimacie sięgają -20°C. Dlatego w chłodnych regionach uprawiaj ją jako roślinę jednoroczną albo okryj kopczykiem ze ściółki. Zabezpiecz ją przed mrozem w październiku i listopadzie. Okres spoczynku przypada na listopad, grudzień, styczeń i luty. Werbena chętnie wysiewa się sama, więc wiosną mogą pojawić się nowe rośliny, a w naturze bywa nawet uznawana za chwast, np. w części USA i na wyspach Pacyfiku.
Rozmnażanie
Najłatwiej rozmnażać ją z nasion. Możesz też użyć sadzonek pędowych lub podzielić kępy, najlepiej w maju i czerwcu.
Najczęstsze problemy
Biały, mączysty nalot na liściach to mączniak prawdziwy. Pomaga lepsza cyrkulacja powietrza i unikanie zraszania liści.
Wylegające, wiotkie łodygi pojawiają się przy zbyt dużym zacienieniu lub nawożeniu. Przestaw roślinę na pełne słońce i przestań ją nawozić.
Dużo niechcianych siewek wynika z intensywnego samosiewu. Usuwaj przekwitłe kwiatostany, zanim zawiążą nasiona.
Zastosowanie
Werbena nadaje się na kwiat cięty. Nie jest rośliną jadalną.









































































































