Kalina koralowa

Viburnum opulus · Viburnaceae

Inne nazwy: kalina koralowa roseum

Kalina koralowa (Viburnum opulus) to duży, liściasty krzew z białymi kwiatostanami w maju i czerwcu oraz czerwonymi owocami, które zostają na gałęziach do zimy. Jest w pełni mrozoodporna, więc w klimacie Europy Środkowej rośnie na zewnątrz bez żadnych osłon. Sprawdza się jako soliter i jako żywopłot.

Światło: Pełne słońce, Słońce do półcienia
Podlewanie: Umiarkowane
Wilgotność powietrza: Umiarkowana
Temperatura: 10–24 °C, min. -39 °C
Trudność uprawy: Łatwa
Wysokość: 3–5 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

WysiewSadzenie do gruntuPrzycinanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyKwitnienieZbioryOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda kalina koralowa

Kalina koralowa, opisywana też jako Viburnum opulus lub kalina koralowa 'Roseum', to gęsty, zaokrąglony krzew o wielu pędach i łukowato rozrastających się gałęziach. Pochodzi z Europy, Afryki Północnej i Azji Środkowej. Dorasta zwykle do 3–5 m wysokości i 1,8–4 m szerokości, więc potrzebuje sporo miejsca.

Liście są naprzeciwległe, trójklapowe i przypominają liście klonu. Są grubo ząbkowane, mają pomarszczoną powierzchnię z zagłębionymi nerwami, a latem są błyszczące i ciemnozielone. Jesienią przebarwiają się na czerwono, fioletowo i żółto.

Kwiaty tworzą płaskie baldachy o średnicy około 4–11 cm: wokół małych kwiatów płodnych biegnie obwódka większych, ozdobnych kwiatów płonnych. Owoce to jasnoczerwone, kuliste pestkowce o średnicy 7–10 mm, z jednym nasionem. Po przymrozkach marszczą się, ale długo zostają na krzewie.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu. Im więcej słońca, tym obficiej kwitnie i owocuje. Ze względu na rozmiary wybierz miejsce, w którym krzew może się swobodnie rozrastać.

Kwiaty kaliny chętnie odwiedzają pszczoły i motyle. Ptaki jedzą owoce i roznoszą nasiona, choć często sięgają po nie dopiero późną zimą.

Podlewanie

Kalina lubi glebę stale umiarkowanie wilgotną. Średnio toleruje suszę, dlatego w okresach bez deszczu warto ją podlewać. Szczególnie ważne jest to w czerwcu, lipcu i sierpniu, kiedy krzew potrzebuje więcej wody.

Gleba

Najlepsza jest wilgotna, ale przepuszczalna gleba próchniczna. Krzew dobrze radzi sobie też na glebach gliniastych i ilastych oraz przy różnym pH, zwykle w granicach 6,0–8,0.

Nawożenie

Nawozić najlepiej wiosną, w marcu i kwietniu, kiedy krzew rusza z wegetacją.

Cięcie

Kalinę tnie się po kwitnieniu, czyli w czerwcu i lipcu. Żeby krzew się odmładzał, wycina się przy samej ziemi najstarsze pędy. Roślina dobrze znosi też formowanie w żywopłocie.

Sadzenie

Sadź w marcu lub kwietniu albo w październiku i listopadzie, w wilgotnej glebie i z zapasem miejsca na rozrost. Kalina dobrze nadaje się na żywopłot.

Zimowanie

Kalina koralowa jest w pełni mrozoodporna i nie wymaga okrywania. Wytrzymuje temperatury do około -39°C, a typowe zimowe minima w Europie Środkowej, rzędu -20°C, nie stanowią dla niej problemu. Zimą, zwłaszcza w styczniu, lutym, listopadzie i grudniu, krzew odpoczywa i nie wymaga zabiegów.

Rozmnażanie

Kalinę można rozmnażać z sadzonek pędowych, odkładów lub z nasion. Sadzonki pobiera się w czerwcu i lipcu. Nasiona wysiewa się w październiku.

Choroby i szkodniki

Wśród szkodników wymienia się mszyce, szkodnika pędów (viburnum crown borer) oraz chrząszcza żerującego na kalinach (viburnum leaf beetle). Z chorób mogą pojawić się bakteryjna plamistość liści, zamieranie pędów i mączniak prawdziwy.

Skręcone, lepkie pędy to zwykle mszyce, które można spłukać wodą lub spryskać roztworem mydła. Zamieranie pędów wywołuje szkodnik pędów albo choroba, a pomaga wycięcie porażonych gałęzi. Biały nalot na liściach to mączniak: należy poprawić przewiew krzewu i unikać zwilżania liści.

Owoce i zastosowanie

Owoce zbiera się we wrześniu, październiku i listopadzie. Są bardzo gorzkie, a zgniecione nieprzyjemnie pachną. W niewielkich ilościach można je przerobić na dżem.

Kora, znana jako cramp bark, była tradycyjnie stosowana na skurcze, jednak nie ma naukowych dowodów na jej skuteczność.