Albicja jedwabista
Albizia julibrissin · Fabaceae
Inne nazwy: albizia, albicja, drzewo jedwabne, Albicja biało-różowa
Albicja jedwabista (Albizia julibrissin), zwana też albizią lub drzewem jedwabnym, zachwyca puszystymi różowo-białymi kwiatami i delikatnym, paprociowatym ulistnieniem. Rośnie szybko i dobrze znosi słońce, ale w polskich zimach bywa na granicy wytrzymałości, więc młode drzewka warto osłaniać.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 18–30 °C, min. -17 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 5–12 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda albicja jedwabista
Albicja jedwabista to drzewo liściaste, występujące naturalnie od Iranu i Zakaukazia przez Himalaje po Chiny, Koreę i Japonię. Zwykle ma 5–12 m wysokości i 6–15 m szerokości. Często rośnie jako niskie, wielopienne drzewo lub duży krzew z szeroką, płaską, parasolowatą koroną o poziomych lub łukowato wygiętych gałęziach. Przyrasta szybko, ale bywa krótkowieczna, a jej pędy są kruche.
Liście są duże, dwukrotnie pierzaste, długości 20–45 cm, z drobnymi listkami, które składają się na noc i po dotknięciu. Latem, od czerwca do sierpnia, pojawiają się puchate, pachnące kwiatostany z jedwabistych różowo-białych pręcików. Po kwitnieniu powstają płaskie brązowe strąki długości 10–20 cm z kilkoma jasnobrązowymi nasionami, które utrzymują się na drzewie do zimy.
Kwiaty przyciągają pszczoły i motyle. Gatunek bywa też formowany jako bonsai.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Albicja najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ale toleruje też lekki półcień. Ze względu na rozmiary korony potrzebuje dużo miejsca: zalecany rozstaw to około 6 m. Warto wybrać miejsce osłonięte od silnego wiatru, ponieważ drewno jest słabe i łatwo łamie się pod naporem wiatru, śniegu czy lodu.
Podlewanie
Po ukorzenieniu się drzewo ma niewielkie wymagania wodne i umiarkowanie znosi suszę. Przydaje się jednak okazjonalne, obfite podlanie w lipcu i sierpniu, które sprzyja kwitnieniu. Młode, świeżo posadzone drzewka podlewaj regularniej, aż się przyjmą.
Podłoże
Albicja toleruje większość gleb: gliniaste, próchniczne, piaszczyste, a także wapienne. Odczyn może mieścić się w zakresie około pH 5,5–8,0. Ważne, by podłoże było umiarkowanie wilgotne, ale dobrze przepuszczalne.
Nawożenie
Drzewo ma niskie wymagania pokarmowe i nawożenie nie jest potrzebne.
Sadzenie i siew
Młode drzewka sadzi się na miejsce stałe w kwietniu i maju. Nasiona można wysiewać w kwietniu i maju bezpośrednio do gruntu, a pod osłonami już w marcu.
Albicja wytwarza dużo nasion i może dawać niechciane siewki. Dlatego warto usuwać strąki i sprzątać opadłe resztki, a samosiewy wyrywać. W południowo-wschodnich i wschodnich Stanach Zjednoczonych gatunek jest inwazyjny, rozprzestrzenia się nasionami niesionymi przez wiatr oraz odrostami korzeniowymi i tam nie jest zalecany.
Przycinanie
Cięcie wykonuj w lutym lub marcu i ogranicz je do usunięcia słabych lub uszkodzonych gałęzi. Albicja silnie odbija po przycięciu. Połamane przez wiatr, śnieg czy lód konary najlepiej od razu wyciąć.
Zimowanie
Albicja jest drzewem uprawianym w gruncie, ale nie jest w pełni mrozoodporna w polskim klimacie. Wytrzymuje temperatury do około -17°C, a typowe zimowe minima bywają niższe, rzędu -20°C. Młode drzewka warto więc osłaniać na zimę, np. okrywając pień i strefę korzeniową. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.
Dla ochrony przed silnymi mrozami najlepiej wybrać dla niej miejsce jak najcieplejsze i osłonięte.
Rozmnażanie
Albicję rozmnaża się z nasion oraz z sadzonek korzeniowych, które dobrze się u niej sprawdzają. Rozrastające się korzenie mogą też wytwarzać odrosty. Wysiew i rozmnażanie przypadają na kwiecień i maj.
Choroby i kłopoty z uprawą
Najpoważniejszym zagrożeniem jest fuzaryjne więdnięcie (fuzarioza). Jego objawem jest nagłe żółknięcie i więdnięcie gałęzi. Porażone drzewa trzeba usunąć i nie sadzić w tym miejscu ponownie. Wymienia się także chorobę zwaną rakiem (canker).
Połamane konary wynikają ze słabego drewna, więc usuwaj uszkodzone fragmenty. Niechciane siewki to efekt obfitego owocowania: usuwaj strąki i wyrywaj młode roślinki.
Zastosowanie
Albicja to przede wszystkim drzewo ozdobne, cenione za kwiaty i ażurowy pokrój. Kora i kwiaty są tradycyjnie stosowane w medycynie chińskiej, m.in. jako środek poprawiający nastrój. Roślina nie jest uprawiana jako jadalna.

















































































