Pomiń nawigację, przejdź do treści
Pomiń treść, przejdź do stopki

Albicja jedwabista

Albizia julibrissin · Fabaceae

Inne nazwy: albizia, albicja, drzewo jedwabne, Albicja biało-różowa

Albicja jedwabista (Albizia julibrissin), zwana też albizią lub drzewem jedwabnym, zachwyca puszystymi różowo-białymi kwiatami i delikatnym, paprociowatym ulistnieniem. Rośnie szybko i dobrze znosi słońce, ale w polskich zimach bywa na granicy wytrzymałości, więc młode drzewka warto osłaniać.

Światło
Pełne słońce, Słońce do półcienia
Podlewanie
Umiarkowane
Wilgotność powietrza
Umiarkowana
Temperatura
18–30 °C, min. -17 °C
Trudność uprawy
Łatwa
Wysokość
5–12 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

Wysiew w pomieszczeniuWysiewSadzenie do gruntuPrzycinanieRozmnażanieWięcej wodyKwitnienieOkres spoczynku
Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda albicja jedwabista

Albicja jedwabista to drzewo liściaste, występujące naturalnie od Iranu i Zakaukazia przez Himalaje po Chiny, Koreę i Japonię. Zwykle ma 5–12 m wysokości i 6–15 m szerokości. Często rośnie jako niskie, wielopienne drzewo lub duży krzew z szeroką, płaską, parasolowatą koroną o poziomych lub łukowato wygiętych gałęziach. Przyrasta szybko, ale bywa krótkowieczna, a jej pędy są kruche.

Liście są duże, dwukrotnie pierzaste, długości 20–45 cm, z drobnymi listkami, które składają się na noc i po dotknięciu. Latem, od czerwca do sierpnia, pojawiają się puchate, pachnące kwiatostany z jedwabistych różowo-białych pręcików. Po kwitnieniu powstają płaskie brązowe strąki długości 10–20 cm z kilkoma jasnobrązowymi nasionami, które utrzymują się na drzewie do zimy.

Kwiaty przyciągają pszczoły i motyle. Gatunek bywa też formowany jako bonsai.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Albicja najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ale toleruje też lekki półcień. Ze względu na rozmiary korony potrzebuje dużo miejsca: zalecany rozstaw to około 6 m. Warto wybrać miejsce osłonięte od silnego wiatru, ponieważ drewno jest słabe i łatwo łamie się pod naporem wiatru, śniegu czy lodu.

Podlewanie

Po ukorzenieniu się drzewo ma niewielkie wymagania wodne i umiarkowanie znosi suszę. Przydaje się jednak okazjonalne, obfite podlanie w lipcu i sierpniu, które sprzyja kwitnieniu. Młode, świeżo posadzone drzewka podlewaj regularniej, aż się przyjmą.

Podłoże

Albicja toleruje większość gleb: gliniaste, próchniczne, piaszczyste, a także wapienne. Odczyn może mieścić się w zakresie około pH 5,5–8,0. Ważne, by podłoże było umiarkowanie wilgotne, ale dobrze przepuszczalne.

Nawożenie

Drzewo ma niskie wymagania pokarmowe i nawożenie nie jest potrzebne.

Sadzenie i siew

Młode drzewka sadzi się na miejsce stałe w kwietniu i maju. Nasiona można wysiewać w kwietniu i maju bezpośrednio do gruntu, a pod osłonami już w marcu.

Albicja wytwarza dużo nasion i może dawać niechciane siewki. Dlatego warto usuwać strąki i sprzątać opadłe resztki, a samosiewy wyrywać. W południowo-wschodnich i wschodnich Stanach Zjednoczonych gatunek jest inwazyjny, rozprzestrzenia się nasionami niesionymi przez wiatr oraz odrostami korzeniowymi i tam nie jest zalecany.

Przycinanie

Cięcie wykonuj w lutym lub marcu i ogranicz je do usunięcia słabych lub uszkodzonych gałęzi. Albicja silnie odbija po przycięciu. Połamane przez wiatr, śnieg czy lód konary najlepiej od razu wyciąć.

Zimowanie

Albicja jest drzewem uprawianym w gruncie, ale nie jest w pełni mrozoodporna w polskim klimacie. Wytrzymuje temperatury do około -17°C, a typowe zimowe minima bywają niższe, rzędu -20°C. Młode drzewka warto więc osłaniać na zimę, np. okrywając pień i strefę korzeniową. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.

Dla ochrony przed silnymi mrozami najlepiej wybrać dla niej miejsce jak najcieplejsze i osłonięte.

Rozmnażanie

Albicję rozmnaża się z nasion oraz z sadzonek korzeniowych, które dobrze się u niej sprawdzają. Rozrastające się korzenie mogą też wytwarzać odrosty. Wysiew i rozmnażanie przypadają na kwiecień i maj.

Choroby i kłopoty z uprawą

Najpoważniejszym zagrożeniem jest fuzaryjne więdnięcie (fuzarioza). Jego objawem jest nagłe żółknięcie i więdnięcie gałęzi. Porażone drzewa trzeba usunąć i nie sadzić w tym miejscu ponownie. Wymienia się także chorobę zwaną rakiem (canker).

Połamane konary wynikają ze słabego drewna, więc usuwaj uszkodzone fragmenty. Niechciane siewki to efekt obfitego owocowania: usuwaj strąki i wyrywaj młode roślinki.

Zastosowanie

Albicja to przede wszystkim drzewo ozdobne, cenione za kwiaty i ażurowy pokrój. Kora i kwiaty są tradycyjnie stosowane w medycynie chińskiej, m.in. jako środek poprawiający nastrój. Roślina nie jest uprawiana jako jadalna.

Dla Twojej rośliny

Najczęściej zadawane pytania

Czy albicja jedwabista jest mrozoodporna?Wytrzymuje temperatury do około -17°C, a typowe zimowe minima w Europie Środkowej mogą sięgać -20°C. Młode drzewka warto więc osłaniać na zimę.
Kiedy kwitnie albicja jedwabista?Kwitnie od czerwca do sierpnia. Kwiaty tworzą puchate, pachnące kwiatostany z różowo-białych pręcików.
Jak przycinać albicję?Najlepiej w lutym lub marcu, lekko: usuń słabe i uszkodzone gałęzie. Drzewo silnie odbija po cięciu.
Czy albicja jest trująca dla psów?Tak, może być toksyczna dla psów, więc trzymaj ją poza ich zasięgiem. To informacja ogólna, nie porada weterynaryjna.
Jakie stanowisko lubi albicja jedwabista?Najlepiej czuje się w pełnym słońcu, toleruje lekki półcień. Rośnie w większości gleb, byle dobrze przepuszczalnych.
Jak rozmnożyć albicję jedwabistą?Z nasion lub z sadzonek korzeniowych, w kwietniu i maju. Nasiona można też wysiewać pod osłonami już w marcu.
Pomiń stopkę, przejdź do początku stronyPrzejdź do początku strony