Robinia akacjowa
Robinia pseudoacacia · Fabaceae
Inne nazwy: akacja, grochodrzew, robinia biała, Grochodrzew biały
Robinia akacjowa (Robinia pseudoacacia), zwana też akacją, grochodrzewem lub robinią białą, to szybko rosnące drzewo ozdobne o pachnących, białych kwiatach. Jest bardzo odporna na mróz i suszę, ale wymaga rozważnego wyboru miejsca, bo wypuszcza liczne odrosty korzeniowe. Wszystkie jej części są trujące.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–28 °C, min. -38 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 12–30 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda robinia akacjowa
Robinia akacjowa to drzewo liściaste, wieloletnie, o prostym pniu i wąskiej, nieco rozczochranej koronie. Rośnie szybko, a jej zasięg może wynosić od 6 do 11 m.
Liście są nieparzysto pierzaste, ciemne, niebieskawozielone, długości 15–36 cm, z 9–19 listków, które składają się na noc. Jesienią przebarwiają się na żółto.
W maju i czerwcu pojawiają się pachnące, białe kwiaty motylkowe w zwisających kwiatostanach długości 10–20 cm. Po nich zawiązują się płaskie, purpurowobrązowe strąki długości 5–10 cm, z 4–8 czerwonobrunatnymi nasionami, które zostają na drzewie przez zimę.
Robinia pochodzi z niewielkich obszarów południowego wschodu Stanów Zjednoczonych (Appalachy i Ozark), ale została szeroko rozpowszechniona i zdziczała w wielu regionach o klimacie umiarkowanym. W niektórych miejscach, także w części Europy, uznaje się ją za gatunek inwazyjny, bo rozprzestrzenia się odrostami korzeniowymi i wiąże azot. Naturalnie rośnie w widnych lasach, zaroślach, na gliniastych skarpach, przy ogrodzeniach i na nieużytkach.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, choć toleruje też półcień. Ponieważ korzenie są płytkie i szeroko się rozrastają, wybierz miejsce z dala od rabat i grządek, które odrosty mogłyby zarastać.
Gatunek jest łatwy w uprawie. Pasuje tam, gdzie liczy się szybki efekt, a gleba jest uboga lub przekształcona.
Podlewanie
Robinia ma niskie wymagania wodne i dobrze znosi suche stanowiska. Unikaj gleby podmokłej, nasyconej wodą. W praktyce po przyjęciu się drzewa dodatkowe podlewanie zwykle nie jest potrzebne.
Podłoże
Rośnie w niemal każdej glebie: uniwersalnej, gliniastej, piaszczystej, ilastej, o pH od 5,5 do 8. Dobrze znosi też duże ilości węglanu wapnia. Ważne, by podłoże było przepuszczalne, bo jedynym poważnym ograniczeniem jest zalewanie.
Nawożenie
Robinia nie wymaga nawożenia, ponieważ sama wiąże azot dzięki brodawkom na korzeniach.
Sadzenie
Drzewo łatwo się przesadza. Termin sadzenia w gruncie to marzec, kwiecień oraz październik i listopad. Siew nasion przypada na marzec i kwiecień.
Przed posadzeniem zastanów się, gdzie pojawią się odrosty, i zaplanuj miejsce tak, by nie przeszkadzały sąsiednim rabatom.
Cięcie
Przycinaj latem lub jesienią, czyli od lipca do września. Cięcia wiosenne powodują silne wycieki soku.
Jeśli chcesz utrzymać robinię w formie krzewu, ścinaj ją przy ziemi co 2–3 lata. Warto też usuwać słabe gałęzie, bo drewno jest kruche i w czasie burz gałęzie łatwo się łamią.
Zimowanie
Robinia akacjowa jest w pełni mrozoodporna. Wytrzymuje temperatury do około -38°C, a typowe zimowe minimum w Polsce to około -20°C, więc nie wymaga żadnego okrywania. Okres spoczynku przypada na styczeń, luty, listopad i grudzień.
Rozmnażanie
Robinię można rozmnażać z nasion, z sadzonek korzeniowych, z sadzonek pędowych oraz przez szczepienie. Rozmnażanie wykonuje się zwykle w lutym, marcu i grudniu, a siew nasion w marcu i kwietniu.
Najczęstsze problemy
Gęste zarośla odrostów: przyczyną jest silne rozrastanie się korzeni. Odrosty usuwaj regularnie i regularnie przecinaj korzenie.
Łamliwe gałęzie: drewno robinii jest słabe i podczas burz może pękać. Usuwaj słabe gałęzie.
Bezpieczeństwo
Toksyczne dla kotów i psów- Koty
- Trująca
- Psy
- Trująca
- Konie
- Trująca
- Ludzie
- Trująca
Robinia akacjowa jest trująca dla kotów, psów, koni i ludzi. Toksyczne są kora, liście, nasiona i drewno. Substancje trujące to robina (toksalbumina), fazyna i robitina. Objawy zatrucia to wymioty, apatia, brak apetytu, osłabienie, krwista biegunka i trudności z oddychaniem, a u koni także kolka i zaburzenia rytmu serca. To wyłącznie informacja, nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości skontaktuj się z weterynarzem lub lekarzem.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia
































































