Tamaryndowiec
Tamarindus indica · Fabaceae
Inne nazwy: tamaryndowiec indyjski, tamarynd, Powidlnik indyjski
Tamaryndowiec indyjski (Tamarindus indica), czyli po prostu tamarynd, to wiecznie zielone drzewo z rodziny bobowatych, cenione za pierzaste liście i jadalne strąki. Pochodzi z tropików i w polskim klimacie nie przezimuje w gruncie, bo wytrzymuje najwyżej około -3°C. Dlatego uprawia się go w pojemniku i na zimę chroni przed mrozem.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 24–35 °C, min. -3 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 15–30 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda tamaryndowiec
Tamaryndowiec indyjski to długowieczne drzewo o jednym pniu i gęstej, nieregularnej, wazonowatej koronie. Z wiekiem gałęzie zaczynają zwisać. W naturze osiąga od 15 do 30 m wysokości i 8–12 m szerokości, rośnie w umiarkowanym tempie.
Liście są zimozielone, parzystopierzaste, złożone z wielu drobnych, jasnozielonych, eliptycznych listków. Kwiaty są niewielkie, pięciopłatkowe, o średnicy około 2,5 cm, żółte z pomarańczowoczerwonymi prążkami, zebrane w grona. Nie rzucają się w oczy. Owocem jest brązowy, niepękający strąk długości 12–15 cm z twardą skorupą. W środku znajduje się lepki, słodko-kwaśny miąższ otaczający błyszczące, brązowe nasiona.
Roślina pochodzi z tropikalnej Afryki (pas sawanny sudańskiej) i Madagaskaru. Od dawna uprawia się ją w Azji Południowej i w tropikach na całym świecie. Naturalnie rośnie na suchych sawannach i nadmorskich zboczach.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Tamaryndowiec potrzebuje pełnego słońca, bo tylko wtedy rośnie najlepiej i owocuje. Ponieważ nie jest odporny na mróz, w polskim klimacie sprawdzi się jako drzewo w pojemniku, które można przenosić, albo roślina szklarniowa.
Podlewanie
Młode drzewka podlewaj regularnie. Starsze, dobrze ukorzenione okazy są bardzo odporne na suszę, więc nie wymagają częstego podlewania. Intensywniej podlewaj w czerwcu, lipcu i sierpniu. Styczeń, luty, listopad i grudzień to okres spoczynku.
Podłoże i przesadzanie
Tamaryndowiec toleruje gleby gliniaste, próchniczne, piaszczyste i kwaśne, a także zasolenie niesione przez morski wiatr. Ważne jest tylko, by podłoże było umiarkowanie przepuszczalne.
Przesadzaj w kwietniu.
Nawożenie
Nawoź w maju, czerwcu i lipcu, czyli w czasie wzrostu.
Przycinanie
Przycinaj w marcu. Cięcie pozwala utrzymać odpowiednią gęstość korony i ułatwia zbiór owoców. Zawsze usuwaj też martwe pędy.
Zimowanie
To roślina wrażliwa na mróz, a zimowe minima w Polsce sięgają około -20°C, więc w gruncie nie przetrwa. Drzewo w doniczce trzymaj zimą w pomieszczeniu bez mrozu, ewentualnie uprawiaj je w szklarni.
Ochrona przed mrozem jest potrzebna od października do maja. Dotyczy to także wiosennych i jesiennych przymrozków, więc z wystawieniem na zewnątrz poczekaj do czerwca.
Rozmnażanie
Tamaryndowiec rozmnaża się z nasion, przez szczepienie i odkłady powietrzne. Nasiona wysiewa się w pomieszczeniu w marcu lub kwietniu. Rozmnażanie wegetatywne przeprowadza się w kwietniu i maju.
Zastosowanie
Jadalny jest miąższ owoców, młode liście oraz ugotowane nasiona. Miąższ dodaje się do chutneyów, curry, sosów, napojów i słodyczy. Młode liście jada się w kuchni południowoazjatyckiej i filipińskiej.
Miąższ stosuje się również w tradycyjnej medycynie i jako barwnik.

















































































