Floksy
Phlox · Polemoniaceae
Inne nazwy: floks, płomyk
Floksy, zwane też płomykami, to byliny o gęstych, często pachnących kwiatostanach, które zdobią ogród od maja do września. Są łatwe w uprawie i dobrze znoszą polskie zimy. Wśród nich znajdziesz zarówno wysokie byliny rabatowe, jak i niskie rośliny okrywowe.
- Światło
- Pełne słońce, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–25 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,1–1,5 m
Gatunki i odmiany
Floks szydlasty
Phlox subulata
- Pełne słońce
- Niskie
Floks wiechowaty
Phlox paniculata
- Słońce do półcienia
- Umiarkowane
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Floksy – jakie są i które wybrać
Rodzaj Phlox z rodziny płomykowatych (Polemoniaceae) obejmuje przeważnie gatunki z Ameryki Północnej, a jeden z nich rośnie na Syberii. Naturalnie występują w bardzo różnych miejscach, od alpejskiej tundry po prerie, lasy i brzegi wód.
Pokrój zależy od gatunku. Floks wiechowaty (Phlox paniculata) tworzy wzniesione kępy, a floks szydlasty (Phlox subulata) to niskie, płożące się poduszki. Wysokość waha się zwykle od około 10 do 150 cm. Liście są wąskie, zielone, od równowąskich po jajowate, a rośliny częściowo zachowują je zimą. Pięciopłatkowe, rurkowate kwiaty zebrane są w gęste wiechy lub baldachogrona i często pachną. Występują w odcieniach różu, fioletu, czerwieni, bieli i błękitu. Owocem jest torebka, która pęka i niekiedy gwałtownie wyrzuca kilka dużych nasion.
Tempo wzrostu jest umiarkowane. Floksy przyciągają motyle i ćmy, nadają się też na kwiat cięty.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Odmiany rabatowe i alpejskie najlepiej czują się na słonecznym stanowisku. Gatunki leśne wolą półcień. Niskie floksy sprawdzą się na skalniaku i jako roślina okrywowa, a wysokie na rabacie bylinowej.
Podlewanie
Podlewaj w okresach suszy, a szczególnie intensywnie w czerwcu, lipcu i sierpniu. Wysokie floksy ogrodowe potrzebują gleby równomiernie wilgotnej, natomiast niskie floksy płożące lepiej znoszą suchszy grunt.
Gleba
Floksy lubią glebę żyzną i przepuszczalną, ale wilgotną. Rosną na glebach gliniastych, piaszczystych i próchniczych. Gatunki leśne wolą podłoże bogate w próchnicę, a gatunki alpejskie wymagają bardzo dobrego drenażu.
Nawożenie
W marcu i kwietniu wystarczy zmulczować rośliny kompostem.
Sadzenie i siew
Rośliny sadź w kwietniu, maju lub we wrześniu. Nasiona wysiewaj do gruntu w marcu, kwietniu lub październiku, a do skrzynek w domu w lutym i marcu.
Zachowaj odstępy, aby powietrze swobodnie krążyło między roślinami, co ogranicza ryzyko mączniaka. Kępy warto dzielić co kilka lat.
Cięcie
Usuwaj przekwitłe kwiatostany, bo wydłuża to kwitnienie. Po sezonie przytnij pędy tuż nad ziemią. Cięcie wypada w marcu lub w październiku.
Zimowanie
Floksy są mrozoodporne i zimują w gruncie, wytrzymując mrozy do około -30°C. Po kwitnieniu wystarczy je przyciąć. Od listopada do lutego rośliny mają okres spoczynku.
Rozmnażanie
Floksy rozmnaża się przez podział kęp, sadzonki pędowe lub z nasion. Podział najlepiej wykonać w marcu, kwietniu lub wrześniu.
Choroby i szkodniki
Najczęstszy kłopot to mączniak prawdziwy, czyli biały, mączysty nalot na liściach. Popraw wtedy cyrkulację powietrza i wybieraj odmiany odporne. Plamki na liściach (tzw. nakrapianie) zwykle oznaczają przędziorki, które możesz zmyć strumieniem wody lub zwalczać akarycydem.
Mogą się pojawić także pluskwiaki floksowe i nicienie łodygowe. Czasem notuje się też plamistość liści, rdzę oraz zgniliznę korzeni i podstawy pędów. Liście chętnie zjadają jelenie i króliki.
Zastosowanie
Floksy kwitną od maja do września. Na bukiety ścinaj je w lipcu i sierpniu. Dobrze wyglądają na rabatach, skalniakach i w pojemnikach, a niskie odmiany jako roślina okrywowa.



























































































