Miodunka

Pulmonaria · Boraginaceae

Inne nazwy: miodunki

Miodunka (Pulmonaria) to łatwa w uprawie bylina na cieniste miejsca w ogrodzie. Kwitnie wcześnie, od marca do maja, a ozdobne, często srebrzyście plamkowane liście tworzą gęsty kobierzec. Dobrze znosi polskie zimy bez osłon.

Światło: Półcień, Cień
Podlewanie: Umiarkowane
Wilgotność powietrza: Umiarkowana
Temperatura: 8–22 °C, min. -25 °C
Trudność uprawy: Łatwa
Wysokość: 15–30 cm

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

Sadzenie do gruntuPrzesadzaniePrzycinanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyKwitnienieOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda miodunka

Miodunka (Pulmonaria) należy do rodziny szorstkolistnych (Boraginaceae). Naturalnie rośnie w Europie i zachodniej Azji, a jeden gatunek sięga po Azję Środkową. Występuje w lasach, na cienistych miedzach i wilgotnych łąkach.

To bylina tworząca kępy lub rozety, z powoli płożącym się kłączem. Zwykle osiąga 15–30 cm wysokości i 30–60 cm szerokości. Liście są duże, szczeciniasto owłosione, od wąskich po owalne, często srebrzyste lub jasnozielono plamkowane. Roślina jest zwykle półzimozielona.

Lejkowate kwiaty zebrane w szczytowe kwiatostany pojawiają się późną zimą i wiosną. Często otwierają się na różowo, a z wiekiem błękitnieją. Spotyka się też odmiany fioletowe, czerwone i białe. Latem dojrzewają gładkie, brązowe, jajowate rozłupki. Do rodzaju należą m.in. Pulmonaria officinalis i Pulmonaria rubra.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Miodunka woli półcień lub cień. Mocne słońce przypala liście, które więdną i brązowieją. Najlepiej czuje się pod drzewami i krzewami albo przy północnej ścianie, gdzie gleba nie wysycha. Dzięki płożącemu kłączu sprawdza się jako roślina okrywowa.

Podlewanie

Miodunka ma umiarkowane potrzeby wodne, ale słabo znosi suszę. Ziemia powinna być równomiernie wilgotna, szczególnie latem. W czerwcu, lipcu i sierpniu podlewaj częściej i nie dopuszczaj do przesuszenia.

Gleba i przesadzanie

Najlepsza jest próchniczna, wilgotna, a jednocześnie przepuszczalna gleba, na przykład gliniasta z dodatkiem materii organicznej. Przesadzanie lub przenoszenie roślin najlepiej zaplanować na wrzesień i październik.

Nawożenie

Miodunkę warto zasilić w marcu i kwietniu, na początku sezonu wegetacyjnego.

Przycinanie

Po kwitnieniu, w czerwcu i lipcu, przytnij sfatygowane liście. Roślina wypuści wtedy świeże, ładniejsze listowie.

Sadzenie

Sadź w marcu, kwietniu, wrześniu lub październiku, w cieniu. Do dołka dodaj materię organiczną, aby gleba dłużej zatrzymywała wilgoć.

Zimowanie

Miodunka jest mrozoodporna i nie wymaga osłony. W grudniu, styczniu i lutym odpoczywa. Wytrzymuje mrozy do około −25°C, więc typowe zimy w Polsce nie są dla niej problemem.

Rozmnażanie

Najprostszy sposób to podział kęp, który można wykonać w czerwcu, lipcu lub wrześniu. Miodunkę można też rozmnażać z nasion.

Problemy i szkodniki

Młode liście mogą być zjadane przez ślimaki, w tym ślimaki nagie. Może pojawić się mączniak prawdziwy.

Biały, mączysty nalot na liściach wiąże się z suchą glebą. Podlej roślinę obficie, zamulczuj ziemię i usuń porażone liście. Przypalone, więdnące liście oznaczają zbyt dużo słońca lub przesuszenie: przenieś roślinę w cień i utrzymuj wilgoć w glebie.

Zastosowanie

Miodunka to wczesne źródło nektaru dla pszczół i innych owadów, dlatego warto ją sadzić w ogrodzie przyjaznym zapylaczom. Tradycyjnie była stosowana przy dolegliwościach płuc, co wiązano z plamkowanymi liśćmi.