Dereń rozłogowy
Cornus sericea · Cornaceae
Inne nazwy: dereń biały kelsey
Dereń rozłogowy (Cornus sericea, w ofertach spotykany też jako dereń biały Kelsey) to szybko rosnący, liściasty krzew, którego zimą ozdabiają jaskrawoczerwone młode pędy. Jest w pełni mrozoodporny i łatwy w uprawie, a dobrze radzi sobie również na wilgotnych stanowiskach. Wymaga głównie regularnego cięcia i pilnowania rozłogów.
- Światło
- Słońce do półcienia, Pełne słońce
- Podlewanie
- Wysokie
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–24 °C, min. -40 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 1,5–4 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda dereń rozłogowy
To wielopędowy, wzniesiony do rozłożystego krzew, który dzięki rozłogom tworzy z czasem zwarte kępy. Pochodzi z borealnej i umiarkowanej części Ameryki Północnej, od Alaski po Nową Fundlandię, a na południu sięga północnego Meksyku i wschodnich stanów USA. Należy do rodziny dereniowatych (Cornaceae).
Liście są naprzeciwległe, jajowate do lancetowatych, mają 5–12 cm długości i są całobrzegie. Od góry są ciemnozielone, od spodu sinawe, pokryte woskowym nalotem. Jesienią przebarwiają się na pomarańczowo, czerwono i fioletowo.
W czerwcu i lipcu pojawiają się niewielkie, matowobiałe lub kremowe kwiaty zebrane w płaskie baldachogrona o średnicy 3–6 cm. Nie pachną. Po nich zawiązują się drobne, kuliste, białe owoce o średnicy 5–9 mm, czasem z niebieskawym odcieniem. Największą ozdobą są jednak czerwone pędy, najlepiej wybarwione zimą.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Dereń rozłogowy rośnie na słońcu i w półcieniu. Znosi także cień, ale w upalne lata może się w nim gorzej czuć. Dobrze sprawdza się jako żywopłot, na obrzeżach oczek wodnych i w miejscach wilgotnych.
Ze względu na rozłogi i szybki wzrost warto zostawić mu sporo miejsca.
Podlewanie
Krzew lubi stale wilgotną glebę i toleruje czasowe podtopienia. W suchszych miejscach pilnuj, żeby podłoże nie wysychało na dłużej.
Gleba
Najlepsza jest gleba próchniczna i wilgotna. Dereń przystosowuje się jednak do gleb gliniastych, piaszczystych, ilastych, a także mokrych i suchych. Odczyn może mieścić się mniej więcej w przedziale pH 6–8. Podłoże powinno raczej zatrzymywać wodę.
Nawożenie
Nawozić można w kwietniu, najlepiej na glebie już zasobnej w materię organiczną.
Cięcie
Cięcie to najważniejszy zabieg. W marcu lub kwietniu przytnij krzew mocno albo wytnij najstarsze pędy. Stare pędy tracą intensywną barwę, a młode wybarwiają się najjaskrawiej, więc regularne odmładzanie utrzymuje zimowy efekt dekoracyjny.
Sadzenie
Sadź w wilgotnej, żyznej ziemi. Najlepsze terminy to marzec i kwiecień oraz październik i listopad.
Rozłogi można ograniczać, podcinając łopatą korzenie wokół krzewu. W niektórych regionach dereń rozłogowy bywa ekspansywny, bo tworzy gęste zarośla, dlatego warto kontrolować jego zasięg.
Zimowanie
Krzew jest w pełni mrozoodporny i wytrzymuje temperatury nawet do około -40°C, więc nie wymaga okrycia. Zimą pędy wybarwiają się najmocniej. Okres spoczynku przypada na styczeń, luty, listopad i grudzień.
Rozmnażanie
Dereń można rozmnażać z sadzonek pędowych, przez odkłady, z nasion lub przez podział. Rozmnażanie wypada w lutym, marcu i listopadzie. Nasiona wysiewa się w październiku. Rozłogi ukorzeniają się łatwo, dlatego podział jest zwykle najprostszy.
Problemy
Blade, matowe pędy oznaczają zwykle, że krzew jest stary i wymaga mocnego cięcia wiosną.
Jeśli liście są objedzone do szczętu, winowajcami są prawdopodobnie larwy pilarza. Zbieraj je ręcznie lub zwalczaj wcześnie. Do możliwych szkodników należą też tarczniki.
Zastosowanie
Owoce są gorzkie i niesmaczne, za to chętnie zjadają je ptaki. Krzew stanowi też pokarm dla ssaków, a ponadto wspiera pszczoły i larwy motyli. Skubią go jelenie, łosie i króliki.
Tradycyjnie niektóre ludy rdzenne jadły owoce przy przeziębieniach i do tamowania krwawienia, a korę wewnętrzną palono i używano do barwienia. Korzenie dobrze wiążą glebę, więc krzew nadaje się na skarpy narażone na erozję.














































































