Dereń świdwa
Cornus sanguinea · Cornaceae
Inne nazwy: świdwa
Dereń świdwa, zwany też po prostu świdwą, to mrozoodporny krzew liściasty o umiarkowanym tempie wzrostu. Zimą zwraca uwagę czerwonymi pędami, a latem kwiatami i owocami, które chętnie zjadają ptaki. Jest łatwy w uprawie i dobrze sprawdza się w żywopłotach oraz w nasadzeniach naturalistycznych.
- Światło
- Słońce do półcienia, Pełne słońce
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–24 °C, min. -28 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 2–6 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda dereń świdwa
Cornus sanguinea z rodziny dereniowatych to krzew o pokroju wzniesionym, silnie rozkrzewiony, wielopędowy i gęsto rozgałęziony. Tworzy zarośla dzięki odrostom. Liście są naprzeciwległe, jajowate do podłużnych, długości 4–8 cm, o całobrzegich blaszkach, zielone od góry i jaśniejsze od spodu, pokryte krótkimi, sztywnymi włoskami. Jesienią przebarwiają się na czerwono, fioletowo, pomarańczowo lub żółto.
W maju i na początku czerwca pojawiają się płaskie baldachogrona o średnicy 3–5 cm, złożone z drobnych, kremowobiałych, czteropłatkowych kwiatów. Ich zapach jest nieprzyjemny. W sierpniu i wrześniu dojrzewają kuliste, purpurowoczarne pestkowce o średnicy 5–8 mm, gorzkie, z jedną pestką. Kwiaty przyciągają motyle i inne owady, a owoce chętnie zjadają ptaki i niektóre ssaki. Liście są pokarmem gąsienic motyli.
W naturze dereń świdwa rośnie w większości Europy i w zachodniej Azji, na skrajach lasów, w żywopłotach, zaroślach i nad brzegami rzek, często na glebach zasadowych.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, toleruje też półcień. Czerwona barwa pędów jest najintensywniejsza na stanowisku słonecznym. Warto pamiętać, że krzew rozrasta się przez odrosty, więc potrzebuje trochę miejsca.
Podlewanie
Dereń świdwa lubi ziemię wilgotną, ale przepuszczalną. Dobrze ukorzenione rośliny znoszą okresowe przesuszenie. Podlewaj częściej w czerwcu, lipcu i sierpniu, zwłaszcza młode nasadzenia.
Gleba
Krzew toleruje wiele gleb: gliniaste, piaszczyste, zasadowe i wapienne. Odczyn powinien wynosić mniej więcej 6,0–8,0 pH. Najlepsza jest ziemia wilgotna i dobrze zdrenowana.
Nawożenie
Jeśli chcesz nawozić krzew, zrób to w marcu lub kwietniu, na początku sezonu wegetacyjnego.
Cięcie
Termin cięcia to luty i marzec. Aby uzyskać jaskrawe, młode czerwone pędy, wycinaj część starych pędów przy samej ziemi albo przytnij cały krzew nisko. Cięcie służy też do formowania krzewu.
Jeśli pędy są matowozielone, zwykle oznacza to, że stare drewno nie było wycinane. Wystarczy regularnie wycinać stare pędy, a krzew wypuści nowe, czerwone.
Sadzenie
Rośliny z gołym korzeniem sadź od jesieni do wiosny, w słońcu lub półcieniu. W naszym klimacie dobre terminy to marzec, październik i listopad. Dereń świdwa nadaje się do żywopłotów, rabat i nasadzeń osłonowych.
Zimowanie
Krzew jest w pełni mrozoodporny i nie wymaga okrywania. Najniższa temperatura, jaką zniesie, to około -28°C, przy typowych zimowych minimach rzędu -20°C. Zimą ozdobą są czerwone pędy. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.
Rozmnażanie
Dereń świdwa rozmnaża się z nasion, sadzonek pędowych, odkładów i przez podział. Nasiona wysiewa się w październiku i listopadzie. Rozmnażanie wegetatywne najlepiej przeprowadzać w czerwcu i lipcu oraz w listopadzie i grudniu.
Najczęstsze problemy
Matowe, zielone pędy to skutek zaniedbanego cięcia. Wycinaj regularnie stare pędy, a pojawi się czerwony przyrost.
Niechciane rozrastanie się krzewu powodują odrosty i rozłogi. Usuwaj odrosty albo ogranicz zasięg krzewu. W niektórych miejscach roślina może się zachowywać inwazyjnie: rozsiewa się, a przez rozłogi i odrosty tworzy gęste zarośla.

















































































