Szczaw
Rumex acetosa · Polygonaceae
Inne nazwy: szczaw zwyczajny, szczaw łąkowy
Szczaw to łatwa, mrozoodporna bylina o soczystych liściach z cytrynowym, kwaskowym smakiem. Dobrze rośnie na słonecznej grządce, a także w donicy na balkonie. Liście zbiera się od wiosny do jesieni.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–22 °C, min. -25 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,3–1 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda szczaw
Szczaw, zwany też szczawiem zwyczajnym lub łąkowym (Rumex acetosa), należy do rodziny rdestowatych. To wieloletnia bylina zielna, która w naturze rośnie na łąkach i pastwiskach w Europie i umiarkowanej Azji, także na ubogiej glebie. Tworzy przyziemną rozetę liści i smukłe, wzniesione pędy kwiatowe, zwykle o wysokości od 30 do 100 cm.
Liście są strzałkowate, soczyste i kwaśne w smaku. Dolne mają długie ogonki, górne siedzą bezpośrednio na łodydze i często czerwienieją. Od maja do lipca roślina wytwarza okółkowe wiechy drobnych, czerwonozielonych kwiatów, które z czasem robią się purpurowe. Szczaw jest dwupienny, więc kwiaty żeńskie i męskie rozwijają się na osobnych roślinach. Korzenie sięgają głęboko w ziemię.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej czuje się w słonecznym miejscu. Znosi też lekki cień, ale liście są wtedy łagodniejsze w smaku. Ponieważ dobrze rośnie w donicy, nadaje się również na balkon.
Podlewanie i wilgotność
Szczaw potrzebuje umiarkowanej ilości wody, a wilgotność powietrza nie musi być wysoka. Podłoże powinno być wilgotne, ale przepuszczalne. Więcej wody roślina wymaga w czerwcu, lipcu i sierpniu.
Gleba i przesadzanie
Odpowiednia jest gleba gliniasta, próchnicza lub zwykłe uniwersalne podłoże, wilgotne i dobrze przepuszczalne. W uprawie w pojemniku warto wybrać raczej głęboką donicę, bo korzenie rosną w głąb. Przesadzaj w marcu lub kwietniu.
Nawożenie
Wiosną podaj kompost albo zrównoważony nawóz, a potem powtórz nawożenie po intensywnym zbiorze liści. W praktyce to kwiecień, maj i lipiec.
Cięcie
Przycinaj pędy kwiatowe, aby roślina dalej wytwarzała liście. W czerwcu lub lipcu możesz ściąć szczaw mocno, a wtedy odbije świeżym przyrostem.
Siew i sadzenie
Nasiona wysiewaj do gruntu w kwietniu, maju lub sierpniu. Siew w domu możesz zrobić już w lutym lub marcu, a rozsadę wysadzić na miejsce w kwietniu i maju. Rośliny sadź w rozstawie około 30 cm.
Zimowanie
Szczaw jest w pełni mrozoodporny i zimuje w gruncie bez osłony. Zimą jego część nadziemna zamiera albo zostaje tylko rozeta liści. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.
Rozmnażanie
Szczaw rozmnaża się z nasion albo przez podział. Podział najlepiej wykonać w marcu, kwietniu lub wrześniu.
Szkodniki
Liście chętnie zjadają ślimaki, w tym ślimaki nagie, a na roślinie mogą pojawić się mszyce i pilarz szczawiowy. Szczaw jest też rośliną żywicielską gąsienic kilku motyli i ciem, więc część uszkodzeń liści to naturalny element ogrodowego ekosystemu.
Zbiór i zastosowanie
Jadalne są liście i młode pędy. Zbiera się je od kwietnia do października. Najlepsze są młode liście, które jada się z umiarem ze względu na zawartość kwasu szczawiowego.
Cytrynowy smak pasuje do zup, sosów i sałatek, a także do ryb.









































































































