Mięta ogrodowa (Mentha) z zielonymi, piłkowanymi liśćmi

Zdjęcie: Jon Sullivan, CC BY 4.0, iNaturalist

Zdjęcie: GT#3 - One or Two pictures a day from Singapore, Public domain, Wikimedia Commons

Zdjęcie: SarKaLay, CC0, Wikimedia Commons

Zdjęcie: SarKaLay, CC0, Wikimedia Commons

Zdjęcie: Jon Sullivan, CC BY 4.0, iNaturalist

Zdjęcie: Ranjithkanth Tamilselvan J, CC0, Wikimedia Commons

Zioła Rośliny okrywowe

Mięta

Mentha · Lamiaceae

Inne nazwy: mięta ogrodowa, mięty

Mięta (Mentha), nazywana też miętą ogrodową, to szybko rosnąca, aromatyczna bylina, która dobrze znosi mróz i łatwo się uprawia. Jej główną wadą jest ekspansywność, dlatego warto od początku ograniczyć rozrost korzeni. Poniżej znajdziesz wskazówki dotyczące stanowiska, podlewania i zbioru liści.

Światło: Półcień, Słońce do półcienia
Podlewanie: Wysokie
Wilgotność powietrza: Umiarkowana
Temperatura: 12–25 °C, min. -20 °C
Trudność uprawy: Łatwa
Wysokość: 0,1–1,2 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

Wysiew w pomieszczeniuWysiewSadzenie do gruntuPrzesadzaniePrzycinanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyKwitnienieZbioryOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda mięta

Mięty to byliny z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). Mają kwadratowe, rozgałęzione łodygi i długie rozłogi rosnące nad ziemią i pod nią. Wysokość zależy od gatunku i odmiany: od około 10 do 120 cm.

Liście są naprzeciwległe, podłużne do lancetowatych, o piłkowanym brzegu, często omszone i intensywnie pachnące. Mogą być zielone, szare lub purpurowe. Latem, w lipcu i sierpniu, pojawiają się małe, dwuwargowe kwiaty w białych, różowych lub fioletowych odcieniach, zebrane w pozorne okółki na kłosach. Owocami są drobne rozłupki.

W naturze mięty rosną w wilgotnych miejscach: przy stawach, jeziorach i rzekach oraz w chłodnych, wilgotnych zakątkach. Rodzaj ma szeroki zasięg występowania, a wiele mieszańców i odmian uprawnych zadomowiło się na nowych terenach.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Mięta dobrze rośnie w półcieniu, a w pełnym słońcu również, o ile gleba pozostaje stale wilgotna. Najlepiej czuje się w chłodnych, wilgotnych miejscach, na przykład przy oczku wodnym. Sprawdza się także jako roślina okrywowa oraz w donicach na balkonie.

Podlewanie

Mięta ma duże wymagania wodne. Gleba powinna być stale wilgotna, a roślina najlepiej rośnie w pobliżu wody. Podlewaj obficiej szczególnie w czerwcu, lipcu i sierpniu.

Podłoże i przesadzanie

Odpowiednia jest żyzna, wilgotna ziemia: próchnicza, gliniasta, nawet podmokła. Podłoże powinno zatrzymywać wodę. W uprawie doniczkowej użyj głębokiego pojemnika i mieszanki bogatej w próchnicę. Przesadzaj w marcu lub kwietniu.

Nawożenie

Mięta rośnie szybko, więc nawożenie przydaje się od kwietnia do czerwca.

Sadzenie i ograniczanie rozrostu

Mięta rozrasta się szybko przez rozłogi i potrafi zająć całą rabatę. Sadź ją w głębokich pojemnikach zakopanych w ziemi (bez dna) albo w donicach, które powstrzymają rozłogi.

Sadzonki wysadzaj do gruntu w kwietniu, maju lub we wrześniu. Nasiona można wysiewać w kwietniu i maju, a do pojemników w domu już w marcu.

Przycinanie

Przycinaj miętę w maju, czerwcu i wrześniu. Regularne cięcie pomaga zapanować nad rozrostem.

Zimowanie

Mięta jest odporna na mróz i można ją uprawiać w gruncie. Znosi temperatury do około -20°C, czyli typowe minimum zimowe w tym klimacie. Rośliny odpoczywają w styczniu, lutym, listopadzie i grudniu. W donicach korzenie są bardziej narażone na przemarznięcie niż w gruncie, więc w razie silnych mrozów warto o nie zadbać.

Rozmnażanie

Miętę rozmnaża się przez sadzonki łodygowe, podział, kawałki kłączy lub z nasion. Najlepsze terminy to kwiecień, maj, czerwiec i wrzesień.

Zbiór i zastosowanie

Jadalne są liście. Zbieraj je od maja do września, świeże lub do suszenia. Używa się ich do herbat, sosów, deserów i napojów.

Kwiaty przyciągają pszczoły i inne owady zapylające. Mięta uchodzi też za roślinę odstraszającą niektóre szkodniki.