Bieluń dziędzierzawa
Datura stramonium · Solanaceae
Inne nazwy: dziędzierzawa
Bieluń dziędzierzawa, zwany też dziędzierzawą, to szybko rosnąca roślina jednoroczna o dużych, pachnących kwiatach otwierających się nocą. W naszym klimacie ginie z pierwszymi przymrozkami, ale chętnie wysiewa się sama. Jest silnie trujący, więc wymaga rozwagi przy wyborze miejsca.
- Światło
- Pełne słońce, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 18–30 °C, min. 0 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,3–1,5 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda bieluń dziędzierzawa
Bieluń dziędzierzawa (Datura stramonium) należy do rodziny psiankowatych. To wzniesiony, bujnie rozgałęziony jednoroczniak o krzaczastym pokroju i widlasto rozwidlających się pędach. Osiąga zwykle od 30 do 150 cm wysokości i 60–120 cm szerokości, a rośnie szybko.
Liście są zielone, jajowate do podłużnych, z grubymi, falistymi zębami. Po roztarciu nieprzyjemnie pachną. Pojedyncze kwiaty w kształcie trąbki, białe lub fioletowe, mają 6–9 cm długości i pięć płytkich ząbków. Otwierają się w nocy, pachną i więdną następnego dnia. Odwiedzają je zawisaki. Owocem jest jajowata, kolczasta torebka o czterech klapach, pełna czarnych nasion. Korzeń jest gruby, palowy i trudno go wyrwać, gdy roślina jest duża.
Gatunek prawdopodobnie pochodzi z Meksyku i Ameryki Środkowej, a dziś jest zadomowiony na niemal wszystkich kontynentach. Rośnie na odłogach, przy drogach, na polach, pastwiskach i skrajach upraw. W strefie umiarkowanej i tropikalnej bywa agresywnym chwastem, a w części USA jest uznawany za gatunek inwazyjny.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ale znosi też półcień. Każdej roślinie warto zostawić około 90 cm odstępu. Ze względu na toksyczność lepiej unikać miejsc, w których bawią się dzieci lub przebywają zwierzęta.
Podlewanie
Bieluń lubi glebę wilgotną i przepuszczalną, ale po ukorzenieniu dobrze znosi suszę. Obficiej podlewaj w lipcu i sierpniu, kiedy roślina jest największa i kwitnie.
Podłoże
Rośnie niemal w każdej glebie: piaszczystej, gliniastej i próchnicznej. Najlepiej czuje się w żyznej, próchnicznej glinie. Odczyn może wynosić mniej więcej pH 5,5–8,0.
Siew i sadzenie
Uprawa jest łatwa. Nasiona można wysiewać pod osłonami w marcu i kwietniu, a do gruntu w maju, po ustąpieniu przymrozków. Rozsadę wysadza się w maju i czerwcu. Młode rośliny w kwietniu, maju i październiku trzeba chronić przed przymrozkiem. Kwitnie od lipca do września.
Zimowanie
Bieluń nie jest mrozoodporny i ginie po przymrozkach, bo nie przetrwa naszych zim. Jako roślina jednoroczna odpoczywa od października do lutego, a w następnym sezonie pojawia się z samosiewu.
Rozmnażanie
Rozmnaża się wyłącznie z nasion. Najlepszy czas na wysiew to kwiecień i maj.
Problemy w uprawie
Głównym kłopotem jest samosiew. Torebki wysypują mnóstwo nasion, dlatego usuwaj je przed dojrzeniem. Dużą roślinę z grubym korzeniem palowym trudno wyrwać, więc siewki z samosiewu lepiej usuwać wcześnie.




























































































