Narecznica samcza
Dryopteris filix-mas · Dryopteridaceae
Inne nazwy: paproć narecznica, nerecznica samcza
Nerecznica samcza, zwana też paprocią samczą, to łatwa w uprawie paproć do cienistych zakątków ogrodu. Tworzy okazałą kępę o wysokości 60–120 cm i zimuje w gruncie bez osłon. Poniżej znajdziesz, jak ją posadzić, podlewać i rozmnażać.
- Światło
- Cień, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 8–22 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,6–1,2 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda nerecznica samcza
Nerecznica samcza (Dryopteris filix-mas, w niektórych źródłach także narecznica samcza) to wieloletnia, półzimozielona paproć z rodziny nerecznicowatych (Dryopteridaceae). Rośnie w umiarkowanym tempie i tworzy wyprostowaną, lejkowatą kępę łukowato wygiętych liści wyrastających z jednej korony. Roślina ma krótkie, krępe kłącze.
Liście są dwukrotnie pierzaste, zwężone na obu końcach, od matowych do błyszczących, ciemnozielone. Mają zwykle 20–35 par odcinków, a ich ogonek pokrywają pomarańczowobrązowe łuski. Jesienią liście przebarwiają się na brąz i żółć. Całość osiąga 60–120 cm wysokości i zwykle 60–100 cm szerokości.
Nerecznica nie kwitnie ani nie owocuje, rozmnaża się zarodnikami. Kupki zarodni ułożone w dwóch rzędach na spodniej stronie liści uwalniają je od sierpnia do listopada.
W naturze rośnie w wilgotnym, zacienionym runie leśnym, na przydrożnych skarpach, skałach i piargach. Występuje w strefie umiarkowanej półkuli północnej: w Europie, Azji, Afryce Północnej i Ameryce Północnej. Jelenie i króliki zwykle jej nie ruszają, a kępa daje schronienie drobnej faunie leśnej.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i światło
Nerecznica dobrze rośnie od głębokiego cienia po półcień, a także w świetle przesianym przez korony drzew. Warto osłonić ją przed silnym wiatrem. Przy północnej granicy zasięgu rośnie również na słoneczniejszych, dobrze przepuszczalnych stanowiskach. Sprawdza się pod drzewami, w cienistych rabatach i w ogrodach skalnych.
Podlewanie
Roślina ma umiarkowane potrzeby wodne. Gleba powinna być równomiernie wilgotna, zwłaszcza w okresach suszy. Najwięcej wody potrzebuje w czerwcu, lipcu i sierpniu.
Gleba i przesadzanie
Najlepsza jest wilgotna, a zarazem przepuszczalna gleba bogata w próchnicę. Nerecznica dostosowuje się jednak do wielu podłoży, także gliniastych. Odczyn gleby może się zwykle mieścić w przedziale pH 5–7,5.
Kępy najlepiej przesadzać lub przenosić w marcu i kwietniu.
Nawożenie
Jeśli nawozisz paproć, zrób to w marcu i kwietniu, na początku sezonu wegetacyjnego.
Cięcie
Stare, zniszczone liście usuń późną zimą, w lutym lub marcu, zanim rozwiną się młode, zwinięte w ślimaki liście.
Sadzenie
Nerecznicę sadź w marcu, kwietniu i maju albo we wrześniu i październiku. Koronę umieść na poziomie gruntu. Rośliny sadź w grupach, w odstępach około 90 cm.
Zimowanie
Nerecznica jest w pełni mrozoodporna i wytrzymuje nawet około −30°C, więc w Polsce zimuje w gruncie. W chłodniejszych miejscach zostaw liście na zimę jako naturalną osłonę. Okres spoczynku przypada na grudzień, styczeń i luty.
Rozmnażanie
Najprościej rozmnożyć nerecznicę przez podział kępy, w marcu, kwietniu lub wrześniu. Możesz ją też wysiewać z zarodników, które dojrzewają od sierpnia do listopada.































































































