Pomiń nawigację, przejdź do treści
Pomiń treść, przejdź do stopki

Pióropusznik strusi

Matteuccia struthiopteris · Onocleaceae

Inne nazwy: matteuccia, paproć pióropusznik, Matteucia struthiopteris

Pióropusznik strusi, zwany też matteucją lub paprocią pióropusznik, to w pełni mrozoodporna paproć zrzucająca liście, o lejkowatej rozecie jasnozielonych liści. Dobrze rośnie w cieniu i na wilgotnej glebie, a z czasem tworzy gęste kolonie. Uprawa jest łatwa, o ile roślina ma stale wilgotne podłoże i miejsce na rozrost.

Światło
Półcień, Cień
Podlewanie
Wysokie
Wilgotność powietrza
Umiarkowana
Temperatura
10–24 °C, min. -40 °C
Trudność uprawy
Łatwa
Wysokość
0,9–1,7 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

Sadzenie do gruntuPrzycinanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyZbioryOkres spoczynku
Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda pióropusznik strusi

Matteuccia struthiopteris (rodzina Onocleaceae) to bylina, która jesienią zrzuca liście. Tworzy lejkowatą rozetę prosto wzniesionych, łukowato wygiętych liści. Rośnie szybko i osiąga zwykle 90–170 cm wysokości oraz 60–120 cm szerokości.

Płonne liście są pierzaste, jasnozielone i zwężają się ku nasadzie, a ich długość to 100–170 cm. Pośrodku rozety wyrastają krótsze, brązowe liście zarodnionośne, które zostają na roślinie przez zimę. Pióropusznik nie kwitnie ani nie owocuje, rozmnaża się przez zarodniki. Jesienią liście przebarwiają się na brązowo, brązowozłoto, żółto lub pomarańczowo.

W naturze występuje w strefie umiarkowanej półkuli północnej: w środkowej i północnej Europie, północnej Azji i północnej części Ameryki Północnej. Zwykle rośnie na podmokłych terenach, brzegach rzek, w zaroślach i w podszyciu lasów, na ciężkiej, wilgotnej glebie.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Najlepsze jest miejsce w półcieniu lub w cieniu. Na słońcu roślina poradzi sobie tylko w chłodnym klimacie i przy stale wilgotnej ziemi.

Pióropusznik pasuje na wilgotne zakątki, pod drzewa, przy oczku wodnym lub w miejsca okresowo podmokłe. Dzięki zwartemu, rozrastającemu się pokrojowi sprawdza się też jako roślina okrywowa. Nie jest to gatunek do uprawy w pojemnikach.

Podlewanie

Ziemia ma być stale wilgotna. Pióropusznik toleruje okresowo mokre stanowiska, ale suszy znosi słabo. Najwięcej wody potrzebuje w czerwcu, lipcu i sierpniu, wtedy warto pilnować, by podłoże nie przeschło.

Brak wody i wiatr to najczęstsze powody brązowych, postrzępionych liści latem.

Podłoże

Roślina rośnie na glebie ciężkiej i wilgotnej, a także na lżejszej, o ile jest żyzna. Sprawdzają się gleby próchniczne, gliniaste, ilaste i piaszczyste z dużą ilością materii organicznej. Podłoże powinno zatrzymywać wodę.

Nawożenie

Nawozić można w marcu i kwietniu, na początku sezonu. Przy żyznej, bogatej w próchnicę glebie roślina zwykle nie potrzebuje więcej.

Cięcie i ograniczanie rozrostu

Zabiegi pielęgnacyjne przypadają na luty i marzec. Pióropusznik rozrasta się przez rozłogi i może tworzyć gęste, ekspansywne kolonie. Jeśli jest ich za dużo, co wiosnę usuwaj nadmiar rozet.

Sadzenie

Sadzić można w marcu, kwietniu i we wrześniu. Wybierz cieniste miejsce ze stałą wilgocią. Sadź w odstępach około 90 cm i pamiętaj, że roślina się rozrasta, więc zostaw jej miejsce.

Zimowanie

Pióropusznik jest w pełni mrozoodporny, wytrzymuje nawet około -40°C, więc zwykłe zimy w Polsce mu nie szkodzą. Liście zamierają, a brązowe liście zarodnionośne stoją prosto przez całą zimę. Roślina ma okres spoczynku od listopada do lutego.

Rozmnażanie

Najprostszy sposób to podział, najlepiej w marcu lub kwietniu. Młode rozety tworzą się na podziemnych rozłogach, więc łatwo je oddzielić. Można też wysiewać zarodniki, ale ta metoda jest wolniejsza.

Problemy

Brązowe, postrzępione liście latem to zwykle skutek wiatru, gradu lub suszy. Osłoń roślinę i dbaj o równomierną wilgotność.

Jeśli pióropusznik rozrasta się zbyt agresywnie, przyczyną są jego silne rozłogi. Co wiosnę usuwaj nadmiar rozet.

Młode liście i zastosowanie

Młode, zwinięte w ślimak liście (tzw. fiddleheads) w północno-wschodniej Ameryce Północnej i w Japonii uchodzą za przysmak po ugotowaniu. Zbiera się je w kwietniu i maju. Przed obróbką usuwa się brązowe łuski, a surowych nie należy jeść.

W Rosji roślinę tradycyjnie stosowano przeciw pasożytom jelitowym.

Pióropusznik jest też rośliną żywicielską gąsienic niektórych ciem i jest odporny na zgryzanie przez jelenie.

Dla Twojej rośliny

Najczęściej zadawane pytania

Gdzie posadzić pióropusznik strusi?Najlepiej w półcieniu lub cieniu, na stale wilgotnej, żyznej glebie. Na słońcu rośnie tylko w chłodnym klimacie i przy stałej wilgoci.
Czy pióropusznik strusi zimuje w gruncie?Tak, jest w pełni mrozoodporny i nie wymaga okrywania. Liście zamierają, a brązowe liście zarodnionośne stoją przez zimę.
Jak ograniczyć rozrastanie się pióropusznika?Roślina rozrasta się przez podziemne rozłogi. Co wiosnę usuwaj nadmiar rozet i sadź ją w odstępach około 90 cm.
Dlaczego liście pióropusznika brązowieją latem?Zwykle z powodu wiatru, gradu lub suszy. Pomaga osłonięte miejsce i stała wilgotność ziemi.
Jak rozmnożyć pióropusznik strusi?Najłatwiej przez podział w marcu lub kwietniu. Można też wysiewać zarodniki.
Czy młode liście pióropusznika można jeść?Młode zwinięte liście jada się po ugotowaniu, po usunięciu brązowych łusek. Surowych należy unikać.
Pomiń stopkę, przejdź do początku stronyPrzejdź do początku strony