Pomiń nawigację, przejdź do treści
Pomiń treść, przejdź do stopki
Paprocie

Długosz królewski

Osmunda regalis · Osmundaceae

Inne nazwy: paproć długosz

Długosz królewski, czyli Osmunda regalis, to jedna z największych paproci ogrodowych, tworząca łukowate kępy do 180 cm wysokości. Jest w pełni mrozoodporny i łatwy w uprawie, o ile ma stale wilgotną glebę. Najlepiej czuje się nad brzegiem oczka wodnego i na podmokłych rabatach.

Światło
Półcień, Słońce do półcienia
Podlewanie
Wysokie
Wilgotność powietrza
Wysoka
Temperatura
8–22 °C, min. -39 °C
Trudność uprawy
Łatwa
Wysokość
1–1,8 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

Sadzenie do gruntuPrzycinanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyZbioryOkres spoczynku
Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda długosz królewski

Długosz królewski, zwany też paprocią królewską, należy do rodziny Osmundaceae. To wieloletnia paproć zrzucająca liście, która tworzy łukowatą kępę na grubym kłączu. Z biegiem lat kłącze może wytworzyć u nasady coś na kształt pnia. Roślina dorasta zwykle do 100–180 cm wysokości i 60–120 cm szerokości, a rośnie w umiarkowanym tempie.

Liście są duże, podwójnie pierzaste, z szeroko rozstawionymi odcinkami o podłużnych, tępo zakończonych listkach. Młode liście wyrastają różowawe, potem stają się jasnozielone, a z czasem ciemnozielone. Liście płodne kończą się brązowym, zarodnikonośnym wierzchołkiem, który przypomina kwiatostan. To jednak nie są prawdziwe kwiaty. Roślina nie wytwarza też owoców, rozmnaża się zarodnikami. Jesienią liście przebarwiają się na żółto i brązowo.

Grube, włókniste korzenie, osadzone na kłączu, służą do pozyskiwania włókna osmundowego, stosowanego jako podłoże dla storczyków. W naturze gatunek występuje w Europie, w Afryce Północnej, w tropikalnej i południowej części Afryki oraz w zachodniej Azji aż po Iran. Rośnie w podmokłych lasach, na brzegach strumieni, na wilgotnych półkach skalnych, a czasem w stojącej wodzie. W ogrodzie daje schronienie drobnym zwierzętom i ptakom, a jelenie rzadko go uszkadzają.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Najlepsze jest światło rozproszone lub półcień. W chłodniejszym klimacie długosz znosi nawet prawie pełne słońce, ale tylko wtedy, gdy gleba przez cały czas pozostaje wilgotna. Latem na słońcu i przy suchej ziemi brzegi liści szybko brązowieją.

Ponieważ roślina jest duża, daj jej miejsce: na brzegu oczka wodnego, przy strumyku albo na wilgotnej rabacie. Dobrze wygląda jako okazały akcent, który z czasem rozrasta się w efektowną kępę.

Podlewanie i wilgotność

Długosz potrzebuje stale wilgotnej, a nawet mokrej gleby. Chętnie rośnie na brzegu oczka i w bagnistym gruncie, a krótkotrwałe zalanie nie jest dla niego problemem. Wilgotne powietrze też mu sprzyja.

W czerwcu, lipcu i sierpniu podlewaj obficiej, aby ziemia nigdy nie przeschła. Zimą, w okresie spoczynku (styczeń, luty, listopad, grudzień), roślina nie rośnie i nie wymaga uwagi.

Gleba

Najlepsza jest żyzna, bogata w próchnicę gleba o odczynie od kwaśnego do obojętnego, w przybliżeniu pH 4,5–6,5, która nie wysycha. Długosz radzi sobie także na glinie, w glebie gliniastej i piaszczystej, jeśli tylko utrzymuje się w nich wilgoć. Toleruje podmokły grunt.

Sadzenie

Sadź na brzegu oczka lub na wilgotnej rabacie, w kwietniu, maju albo we wrześniu. Karpę umieść tak, aby korona znajdowała się równo z poziomem gruntu, nie głębiej. Po posadzeniu obficie podlej ziemię i pilnuj, żeby nie przeschła.

Cięcie

Stare, brązowe liście przytnij pod koniec zimy, w lutym lub marcu, zanim ruszy nowy wzrost. Dzięki temu młode, różowawe liście wyrosną na czystej kępie.

Zimowanie

Gatunek jest w pełni mrozoodporny, wytrzymuje temperatury do około -39°C, a typowe zimowe minima w naszym klimacie to około -20°C. Jesienią liście zamierają, a koronę zostaw na miejscu. W bardzo zimnych miejscach warto ją okryć warstwą ściółki.

Rozmnażanie

Najprościej rozmnażać długosza przez podział kępy, w marcu, kwietniu lub wrześniu. Można go także rozmnażać z zarodników, choć jest to metoda wolniejsza.

Najczęstsze problemy

Brązowe, jakby przypalone brzegi liści zwykle oznaczają suchą glebę lub zbyt dużo słońca. Podlewaj regularnie i zapewnij roślinie cień.

Jeśli liście żółkną już na początku lata, przyczyną bywa susza. Rozłóż ściółkę i utrzymuj ziemię wilgotną.

Zastosowanie

Młode pędy zwinięte w ślimaki są w niektórych miejscach jedzone i smakują trochę jak szparagi. Wiele paproci wymaga jednak odpowiedniej obróbki, dlatego bez fachowej wiedzy nie jest to zalecane. W ogrodzie długosz sprawdza się przede wszystkim jako roślina ozdobna przy wodzie.

Dla Twojej rośliny

Najczęściej zadawane pytania

Czy długosz królewski jest mrozoodporny?Tak, jest w pełni mrozoodporny i znosi do około -39°C. Jesienią liście zamierają, a w bardzo zimnych miejscach koronę warto okryć ściółką.
Jakie stanowisko lubi długosz królewski?Najlepiej dopisuje w świetle rozproszonym lub w półcieniu. Prawie pełne słońce znosi tylko wtedy, gdy gleba jest stale wilgotna.
Kiedy przycinać długosza królewskiego?Stare, brązowe liście usuwa się pod koniec zimy, w lutym lub marcu, przed rozpoczęciem nowego wzrostu.
Jak rozmnożyć długosza królewskiego?Najprościej przez podział kępy w marcu, kwietniu lub wrześniu. Możliwy jest też wysiew z zarodników.
Dlaczego brzegi liści długosza brązowieją?Zwykle przyczyną jest sucha gleba lub zbyt silne słońce. Pomaga regularne podlewanie i zapewnienie cienia.
Czy długosz nadaje się do oczka wodnego?Tak, chętnie rośnie na brzegu oczka i w bagnistym gruncie. Sadzi się go z koroną na poziomie gleby.
Pomiń stopkę, przejdź do początku stronyPrzejdź do początku strony