Fikus benjamina

Fikus benjamina najlepiej rośnie w jasnym, rozproszonym świetle. Toleruje też półcień, a nawet cień, ale w słabym świetle rośnie gorzej. Najważniejsza jest stałość: nagłe przestawienie w inne miejsce lub zmiana oświetlenia powodują opadanie liści.

Optymalna temperatura to 18–27 °C. Poniżej 10 °C roślina nie przetrwa, dlatego chroń ją przed zimnem: w styczniu, lutym, marcu oraz od października do grudnia stawiaj ją z dala od zimnych szyb i przeciągów.

Podlewaj, gdy wierzchnia warstwa podłoża przeschnie. Bryła korzeniowa nie powinna nigdy wyschnąć całkowicie, bo fikus słabo znosi suszę. Więcej wody potrzebuje od maja do sierpnia, a zimą ogranicz podlewanie.

Wymagania co do wilgotności powietrza są umiarkowane.

Sprawdza się próchniczna ziemia z dobrym drenażem, np. uniwersalna lub gliniasta, wilgotna, ale przepuszczalna. Przesadzaj co 2–3 lata, w kwietniu lub maju, do nieco większej doniczki.

Nawoź oszczędnie, od kwietnia do sierpnia: po pojawieniu się nowych pędów oraz ponownie pod koniec lata. W okresie spoczynku, czyli w styczniu, lutym, listopadzie i grudniu, roślina nie wymaga nawożenia.

Lekkie cięcie formujące wykonuj późną jesienią lub zimą, czyli w listopadzie, grudniu, styczniu albo lutym. Fikus dobrze znosi przycinanie, ale silne cięcie skraca mu życie.

Do gruntu nadaje się tylko w klimacie bez mrozów, jako soliter lub żywopłot. Ma silne, rozłożyste korzenie przypowierzchniowe, które mogą niszczyć nawierzchnie, więc sadź go z dala od chodników i budynków. W polskich warunkach, gdzie zimą bywa nawet -20 °C, uprawiaj go wyłącznie w pojemniku.

Zimą trzymaj fikusa w cieple, z dala od przeciągów i zimnych okien, i ogranicz podlewanie. To okres spoczynku, więc nie oczekuj intensywnego wzrostu.

Fikusa benjamina rozmnażaj z sadzonek pędowych lub przez odkłady powietrzne. Najlepszy czas to maj, czerwiec i lipiec.

Nagłe opadanie liści zwykle oznacza przestawienie rośliny, zmianę światła, przeciąg lub chłód. Najlepszym rozwiązaniem jest stabilne, jasne miejsce bez przeciągów.

Żółknące liście to najczęściej skutek przelania. Pozwól podłożu lekko przeschnąć między podlewaniami. Lepkie liście z drobnymi guzkami wskazują na tarczniki: zetrzyj je i potraktuj roślinę mydlinami.

Mogą też pojawić się przędziorki, wełnowce i wciornastki, a z chorób plamistość liści i zgnilizna korzeni.