Kuklik
Geum · Rosaceae
Inne nazwy: kuklik szkarłatny
Kuklik, zwany też geum lub kuklikiem szkarłatnym, to łatwa w uprawie bylina o miseczkowatych kwiatach, które pojawiają się od późnej wiosny przez całe lato. Dobrze sprawdza się na rabatach, w ogrodach skalnych i jako roślina okrywowa. Poniżej znajdziesz, czego potrzebuje, by rosnąć zdrowo i dobrze kwitnąć.
- Światło
- Słońce do półcienia, Pełne słońce
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–22 °C, min. -20 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 20–60 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda kuklik
Kuklik (Geum) należy do rodziny różowatych (Rosaceae). Rodzaj obejmuje około 60 gatunków, które pochodzą z Europy, Azji, Afryki, obu Ameryk i Nowej Zelandii, głównie z regionów umiarkowanych i arktyczno-alpejskich.
To bylina kłączowa o zwartym, kopczastym pokroju. Tworzy przyziemną rozetę liści, z której wyrastają cienkie, sprężyste łodygi kwiatowe. Liście są zielone, owłosione, pierzaste, głęboko klapowane, z dużym listkiem końcowym i mniejszymi bocznymi. Zwykle są półzimozielone. Roślina osiąga mniej więcej 20–60 cm wysokości i rośnie w umiarkowanym tempie.
Kwiaty są miseczkowate, pojedyncze, półpełne lub pełne, zebrane w luźne kwiatostany. Występują w kolorach żółtym, pomarańczowym, czerwonym, białym i różowym. Kwitnienie trwa od maja do sierpnia. Po kwitnieniu pojawiają się puszyste owocostany z owłosionych niełupek z haczykowatymi szyjkami słupków.
Kuklik chętnie odwiedzają pszczoły, trzmiele i motyle, a jego liście służą też jako pokarm dla gąsienic motyli i ciem.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Kuklik rośnie w pełnym słońcu i w półcieniu. Tam, gdzie lata są gorące, pomaga cień w godzinach popołudniowych. Dzięki zwartemu pokrojowi nadaje się na rabaty, do ogrodów skalnych, jako roślina okrywowa, a także do pojemników.
Podlewanie
Kuklik lubi glebę równomiernie wilgotną, ale dobrze przepuszczalną. Krótkie okresy suszy zwykle znosi, jednak nie jest rośliną szczególnie odporną na suszę. Więcej wody warto dać w czerwcu i lipcu. Wilgotność powietrza nie ma dla niego większego znaczenia.
Podłoże
Najlepsza jest żyzna ziemia, która zatrzymuje wilgoć, a mimo to nie stoi w niej woda. Odpowiednia będzie gleba gliniasta, piaszczysta lub próchniczna, o odczynie od lekko kwaśnego do lekko zasadowego (pH około 6,0–7,5).
Nawożenie
Roślinę nawozi się w marcu i kwietniu, na początku sezonu wegetacyjnego.
Przycinanie
Usuwanie przekwitłych kwiatów przedłuża kwitnienie. Przycinanie wypada w marcu i sierpniu. Pod koniec zimy warto wyciąć zniszczone liście.
Sadzenie i podział
Kuklik sadzi się wiosną (kwiecień, maj) lub jesienią (wrzesień). Co dwa–trzy lata warto go podzielić, bo wtedy roślina pozostaje silna i kwitnie obficiej. Brak podziału to częsta przyczyna słabszego kwitnienia i wiotkich roślin.
Zimowanie
Kuklik jest mrozoodporny i w naszym klimacie zimuje w gruncie, znosząc mróz mniej więcej do -20°C. Największym zagrożeniem jest nie mróz, lecz mokra gleba zimą, która może zabić roślinę. Dlatego zadbaj o dobry drenaż i nie dopuszczaj do zalegania wody. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.
Rozmnażanie
Najprostszy sposób to podział kęp, który robi się w marcu, kwietniu lub wrześniu. Kuklik można też wysiewać. Siew do gruntu wypada od marca do maja, a siew pod osłonami, w domu, w lutym i marcu.
Problemy w uprawie
Jeśli roślina słabnie lub ginie zimą, przyczyną jest zwykle mokra gleba. Pomaga poprawa drenażu. Przy chorobach korzeni, takich jak zgnilizna korzeni, również liczy się przepuszczalne podłoże.
Gdy kwiatów jest coraz mniej, a kępa wygląda słabo, podziel ją i posadź na nowo.






































































































