Wiśnia japońska
Prunus serrulata · Rosaceae
Inne nazwy: wiśnia piłkowana, kwanzan, Cerasus serrulata, Japońska wiśnia
Wiśnia japońska (Prunus serrulata), znana też jako wiśnia piłkowana lub kwanzan, to niewielkie drzewo ozdobne słynące z wiosennego kwitnienia w odcieniach bieli i różu. W Polsce dobrze znosi zimę w gruncie, a najlepiej kwitnie w pełnym słońcu. Poniżej znajdziesz wskazówki dotyczące stanowiska, sadzenia i pielęgnacji w ciągu roku.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–25 °C, min. -25 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 4,5–12 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Wiśnia japońska – opis i pokrój
Prunus serrulata należy do rodziny różowatych (Rosaceae). Pochodzi z Japonii, Chin, Korei i Wietnamu, a wiele ozdobnych odmian wywodzi się z japońskich mieszańców wiśni Oshima. To drzewo liściaste, wieloletnie, rosnące w umiarkowanym tempie.
Ma zwykle niski pień i gęstą koronę. W zależności od odmiany korona bywa rozłożysta, kielichowata albo zwisająca. Szerokość drzewa to zazwyczaj około 4,5–9 m.
Liście są pojedyncze, jajowate do lancetowatych, z piłkowanym brzegiem, mają 5–13 cm długości. Młode są brązowe lub czerwonawe, latem ciemnozielone, a jesienią przebarwiają się na żółto, czerwono lub brązowo.
Kwiaty, zebrane w pęczki po 2–5, są białe do głęboko różowych, pojedyncze, półpełne lub pełne, zależnie od odmiany. Otwierają się w kwietniu i maju, razem z młodymi liśćmi. Latem większość odmian zawiązuje niewiele owoców albo wcale; to drobne, gorzkie, czarne pestkowce wielkości grochu.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Wiśnia japońska najobficiej kwitnie w pełnym słońcu, ale toleruje lekki cień. Wybierz miejsce z dobrą cyrkulacją powietrza. Drzewo potrzebuje sporo przestrzeni, bo korona z czasem znacznie się rozrasta.
Podlewanie
Drzewo lubi glebę równomiernie wilgotną. Młode okazy podlewaj w okresach suszy, a intensywniej w czerwcu, lipcu i sierpniu, kiedy zapotrzebowanie na wodę jest największe.
Gleba
Najlepsza jest żyzna, próchniczna gleba gliniasta, wilgotna, ale dobrze przepuszczalna. Wiśnia japońska nie znosi podłoża o słabej przepuszczalności, więc unikaj miejsc, w których woda zalega.
Nawożenie
Nawozić najlepiej w marcu i kwietniu, czyli na początku sezonu wegetacyjnego.
Cięcie
Termin cięcia przypada na czerwiec i lipiec. Wcześniej, na wiosnę, drzewo warto po prostu podziwiać w pełnym kwiecie.
Sadzenie
Sadź jesienią albo wiosną, w słonecznym miejscu o dobrej cyrkulacji powietrza. Najlepsze terminy to marzec, kwiecień, październik i listopad.
Zimowanie
Wiśnia japońska jest mrozoodporna i zwykle nie wymaga osłony na zimę. Przetrwa spadki temperatury do około -25°C, a typowe zimowe minimum w naszym klimacie wynosi około -20°C. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.
Rozmnażanie
Drzewo rozmnaża się przez szczepienie lub z nasion. Na rozmnażanie najlepszy jest lipiec i sierpień, a na siew nasion październik. Odmiany ozdobne zwykle szczepi się, więc w domowych warunkach to metoda dla bardziej doświadczonych ogrodników.
Owoce i zastosowanie
Owoce są drobne i gorzkie. W Japonii usuwa się z nich pestkę, a z miąższu robi się przetwory. W ogrodzie wiśnia japońska pełni przede wszystkim rolę ozdobną.
Bezpieczeństwo
Toksyczne dla kotów i psów- Koty
- Trująca
- Psy
- Trująca
- Konie
- Trująca
Wiśnia japońska jest trująca dla kotów, psów i koni, a dla ludzi łagodnie trująca. Toksyczne są liście, pędy i nasiona. Zawierają glikozydy cyjanogenne. Objawy zatrucia cyjankiem, szczególnie po zjedzeniu zwiędłych liści, to ceglastoczerwone dziąsła, rozszerzone źrenice, utrudniony oddech, dyszenie i wstrząs. To wyłącznie informacja, a nie porada weterynaryjna ani lekarska; w razie wątpliwości skontaktuj się z weterynarzem lub lekarzem.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox
































































