Modrzew europejski
Larix decidua · Pinaceae
Modrzew europejski (Larix decidua, w skrócie modrzew) to duże drzewo iglaste, które jesienią przebarwia igły na złotożółto, a na zimę zrzuca je. Jest w pełni mrozoodporny i łatwy w uprawie, ale potrzebuje słonecznego, przestronnego miejsca i wilgotnej, dobrze przepuszczalnej gleby.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 5–22 °C, min. -50 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 25–45 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda modrzew europejski
Modrzew europejski rośnie naturalnie w górach Europy Środkowej, w Alpach i Karpatach, a niewielkie nizinne populacje występują też na północy Polski. W górach tworzy lasy piętra regla dolnego i subalpejskiego, a w Alpach dochodzi do górnej granicy lasu, nawet do około 2400 m n.p.m.
Drzewo osiąga zwykle 25–45 m wysokości, a korona ma około 6–10 m szerokości. Młode drzewa mają stożkowy pokrój, z wiekiem korona robi się szersza i nieregularna. Główne gałęzie są poziome lub lekko wzniesione, a boczne pędy zwisają.
Miękkie, jasnozielone igły mają 2–4 cm długości. Na krótkopędach rosną w pęczkach, na długopędach pojedynczo. Jesienią żółkną, miejscami z pomarańczowym odcieniem, po czym opadają. Kwiaty są mało widoczne, ale wiosną żeńskie szyszki mają różowoczerwoną barwę. Dojrzałe szyszki są jajowato-stożkowate, brązowe, mają 2–6 cm i często zostają na drzewie przez wiele lat.
Nasiona jedzą czyżyki, makolągwy i łuszczaki, pąki i szyszki są pokarmem głuszca, a igłami żywią się gąsienice kilku gatunków motyli. Gatunek bywa też formowany jako bonsai.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Modrzew wymaga pełnego słońca i znosi najwyżej lekki cień. Najlepiej czuje się w otwartym, słonecznym miejscu z chłodnymi latami. Ze względu na rozmiary potrzebuje dużo wolnej przestrzeni, dlatego nie nadaje się do małych ogrodów.
Podlewanie
Drzewo lubi równomiernie wilgotną glebę i słabo znosi suszę. W suche okresy warto je podlewać, zwłaszcza młode okazy. Brak wody i upał to jedne z przyczyn letniego brązowienia igieł.
Gleba
Najlepsza jest wilgotna, dobrze przepuszczalna gleba gliniasta z domieszką żwiru. Odpowiedni odczyn to mniej więcej pH 5–7,5.
Nawożenie
Modrzew ma niewielkie wymagania pokarmowe, więc nawożenie jest rzadko potrzebne.
Sadzenie
Sadź jesienią (październik, listopad) albo wczesną wiosną (marzec, kwiecień). Wybierz słoneczne, otwarte miejsce. Pamiętaj, że to drzewo osiąga duże rozmiary, więc zostaw mu odpowiednio dużo miejsca.
Przycinanie
Modrzew zwykle nie wymaga regularnego cięcia. Jeśli musisz usunąć porażone gałęzie, zrób to w styczniu lub lutym, w czasie spoczynku drzewa.
Zimowanie
Gatunek wytrzymuje temperatury do około −50°C, więc w polskich warunkach jest całkowicie mrozoodporny i nie potrzebuje żadnego okrycia. Zimą, od listopada do lutego, drzewo jest bez igieł i odpoczywa.
Rozmnażanie
Modrzew rozmnaża się z nasion, które wysiewa się w marcu i kwietniu, oraz przez szczepienie.
Choroby i szkodniki
Do szkodników należą szrotówek modrzewiowiaczek, pilarz modrzewiowy i mszyce. Z chorób występują rak modrzewia, osutka i rdza.
Jeśli igły brązowieją i opadają latem, przyczyną może być upał, susza albo szrotówek. Podlewaj w suchych okresach i zwalczaj szkodnika. Gdy kora jest zapadnięta i popękana, to zwykle rak modrzewia: wytnij porażone gałęzie i popraw przewiewność korony.
















































































