Jodła koreańska

Abies koreana · Pinaceae

Jodła koreańska (Abies koreana) to wolno rosnące, zimozielone drzewo iglaste o stożkowatym pokroju, cenione za fioletowe szyszki już na młodych drzewach. Dobrze znosi polskie zimy, ale źle reaguje na mokrą glebę, suszę i upał. Poniżej znajdziesz wskazówki dotyczące stanowiska, podlewania i sadzenia.

Światło: Pełne słońce, Słońce do półcienia
Podlewanie: Umiarkowane
Wilgotność powietrza: Umiarkowana
Temperatura: 5–22 °C, min. -29 °C
Trudność uprawy: Średnio wymagająca
Wysokość: 4,5–18 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

WysiewSadzenie do gruntuNawożenieWięcej wodyKwitnienieOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda jodła koreańska

Pochodzi z wyższych partii gór Korei Południowej, także z wyspy Czedżu. Rośnie tam w chłodnych, wilgotnych lasach na wysokości 1000–1900 m n.p.m., gdzie padają obfite deszcze, a zimą zalega gruba pokrywa śnieżna. Na tej podstawie łatwo zrozumieć jej wymagania: lubi chłód, wilgoć i przepuszczalne podłoże.

To drzewo o pokroju od stożkowatego do piramidalnego, przy górnej granicy lasu czasem krzewiaste. Zwykle osiąga około 4,5–18 m wysokości, a szerokość korony wynosi 1,8–3,6 m. Rośnie powoli, więc przez wiele lat pozostaje zwarte.

Igły są krótkie, szerokie, błyszczące i ciemnozielone, długości 1–2 cm. Od spodu mają dwa wyraźne, białe paski, przez co drzewo ma srebrzysty połysk. Są gęsto osadzone na pędach i aromatyczne.

Jodła nie wytwarza prawdziwych kwiatów, tylko szyszki. Młode drzewa mają sterczące, fioletowo-purpurowe szyszki długości 4–7 cm. Przed dojrzeniem są od różowych do ciemnofioletowo-niebieskich, a jesienią rozpadają się i uwalniają skrzydlate nasiona.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Jodła koreańska rośnie w pełnym słońcu lub w półcieniu. Unikaj gorących, miejskich miejsc, bo upał i trudne warunki miejskie powodują brązowienie igieł. Najlepiej sprawdzi się chłodniejsze miejsce, gdzie ziemia dłużej zachowuje wilgoć.

Podlewanie

Drzewo wymaga umiarkowanej, równomiernej wilgotności. Gleba powinna być stale lekko wilgotna, ale nie mokra. Jodła nie lubi ani zalewanych miejsc, ani suszy.

Szczególnej uwagi wymagają miesiące od czerwca do sierpnia, kiedy należy podlewać częściej. Ściółka pomaga utrzymać wilgoć i chłodzi korzenie.

Gleba

Najlepsza jest wilgotna, ale dobrze przepuszczalna gleba gliniasta o odczynie od kwaśnego do obojętnego, w przybliżeniu pH 5–7. Gleba powinna być próchniczna. Zła, podmokła ziemia to najczęstsza przyczyna brązowienia i zamierania korzeni.

Sadzenie

Jodłę koreańską sadzi się wiosną, w marcu i kwietniu, lub jesienią, we wrześniu i październiku. Wybierz miejsce z przepuszczalną glebą i unikaj gorących stanowisk miejskich oraz mokrego podłoża.

Korzenie są płytkie, dlatego drzewo stosunkowo łatwo się przesadza.

Nawożenie

Jeśli nawozisz, zrób to w kwietniu, na początku sezonu wegetacyjnego.

Zimowanie

Gatunek jest mrozoodporny i może rosnąć w gruncie. Znosi spadek temperatury do około -29°C, a typowe zimowe minima u nas sięgają około -20°C. W ojczyźnie jest przyzwyczajony do ciężkiego śniegu.

W styczniu, lutym, listopadzie i grudniu drzewo wchodzi w okres spoczynku.

Rozmnażanie

Jodłę koreańską rozmnaża się z nasion lub przez szczepienie. Nasiona wysiewa się w październiku i listopadzie. Szczepienie zwykle stosuje się do odmian, więc drzewa kupowane w szkółkach bywają szczepione.

Problemy i choroby

Do możliwych chorób należą zgnilizna korzeni, rdza igieł i zamieranie pędów.

Brązowiejące lub zamierające korzenie wskazują na mokrą, słabo przepuszczalną glebę. Sadź w ziemi o dobrym drenażu.

Brązowienie igieł wywołuje upał i trudne warunki miejskie. Przenieś drzewo w chłodniejsze miejsce i zastosuj ściółkę.