Cedr himalajski
Cedrus deodara · Pinaceae
Inne nazwy: cedr deodara
Cedr himalajski, znany też jako cedr deodara lub Cedrus deodara, to duże, zimozielone drzewo iglaste o stożkowatym pokroju. W naszym klimacie można go uprawiać w gruncie i jest łatwy w uprawie, o ile ma słoneczne, osłonięte od wiatru miejsce i przepuszczalną glebę. Od początku zaplanuj dla niego dużo miejsca.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 5–25 °C, min. -25 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 15–45 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda cedr himalajski
Cedrus deodara należy do rodziny sosnowatych (Pinaceae). Pochodzi z zachodnich Himalajów: wschodniego Afganistanu, północnego Pakistanu, północno-zachodnich Indii, zachodniego Nepalu i południowo-zachodniego Tybetu. W naturze rośnie w górskich lasach na wysokości mniej więcej 1500–3200 m n.p.m.
Ma pokrój stożkowaty do piramidalnego, z poziomo ułożonymi gałęziami i zwisającymi gałązkami, które z wiekiem rozrastają się szeroko. Drzewo nie ma prawdziwych kwiatów. Na jednym okazie wyrastają osobne szyszki męskie i żeńskie, a męskie we wrześniu i październiku uwalniają żółty pyłek. Beczułkowate szyszki żeńskie mają 7–13 cm długości i w drugim roku rozpadają się, uwalniając oskrzydlone nasiona. Drzewo jest aromatyczne.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, znosi tylko lekki cień. Wybierz miejsce osłonięte od wiatru i zostaw wokół dużo przestrzeni, bo dorosłe drzewo jest okazałe i szeroko się rozrasta.
Szyszki i opadające igły robią sporo bałaganu, dlatego nie sadź cedru tuż przy kostce brukowej czy tarasie.
Podlewanie
Wymagania wodne są umiarkowane. Świeżo posadzone drzewo podlewaj obficie, dopóki się nie ukorzeni. Dorosłe okazy zwykle dobrze znoszą okresy suszy.
Gleba
Cedr himalajski rośnie w żyznej, dobrze przepuszczalnej ziemi niemal każdego rodzaju: gliniastej, piaszczystej i próchnicznej. Toleruje szeroki zakres odczynu, mniej więcej od pH 5,5 do 8. Nie lubi natomiast podłoża zalewanego i słabo odprowadzającego wodę.
Sadzenie
Sadzenie najlepiej zaplanuj na kwiecień–maj lub wrzesień–październik. Wybierz słoneczne, osłonięte miejsce z zapasem miejsca na duże drzewo.
System korzeniowy jest średnio głęboki, a drzewo dobrze znosi przesadzanie, jeśli wcześniej przycięto korzenie. Cedr bywa też sadzony jako żywopłot.
Przycinanie
Cięcie jest minimalne. Jeśli zależy ci na wyraźnym pniu, usuń dolne gałęzie. Najlepszy termin to luty–marzec.
Zimowanie
Dorosłe drzewo jest mrozoodporne i według danych znosi około −25°C, więc zwykle radzi sobie z typowymi zimami w Polsce. Szkody mrozowe mogą jednak dotknąć młode drzewka i późny przyrost. W okresie spoczynku, czyli w styczniu, lutym, listopadzie i grudniu, warto zwracać na nie uwagę, zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu.
Rozmnażanie
Cedr rozmnaża się z nasion. Wysiew wykonuje się w marcu–kwietniu.
Problemy
Brązowienie igieł i zamieranie pędów wynika najczęściej z uszkodzeń mrozowych lub ze zbyt mokrej gleby. Najlepszą profilaktyką jest sadzenie w osłoniętym miejscu z dobrze przepuszczalnym podłożem.
Obfite zrzucanie igieł i szyszek to naturalny proces. Ogranicz uciążliwość, sadząc drzewo z dala od utwardzonych powierzchni.
Zastosowanie
To drzewo ozdobne, nie jadalne. W medycynie ajurwedyjskiej bywał tradycyjnie wykorzystywany, a olejek z drewna stosowano jako aromatyczny środek odstraszający owady.

















































































