Smagliczka nadmorska

Lobularia maritima · Brassicaceae

Inne nazwy: lobularia nadmorska, lobularia

Smagliczka nadmorska, nazywana też lobularią nadmorską, to niska, rozłożysta roślina o drobnych kwiatach pachnących miodem. W naszym klimacie uprawia się ją jako roślinę jednoroczną, bo nie znosi mrozu poniżej około -5°C. Kwitnie od maja do października i jest łatwa w uprawie.

Światło: Pełne słońce, Słońce do półcienia
Podlewanie: Niskie
Wilgotność powietrza: Niska
Temperatura: 10–24 °C, min. -5 °C
Trudność uprawy: Łatwa
Wysokość: 5–30 cm

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

Wysiew w pomieszczeniuWysiewSadzenie do gruntuPrzycinanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyKwitnienieZbioryOchrona przed mrozemOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda smagliczka nadmorska

Lobularia maritima należy do rodziny kapustowatych (Brassicaceae). Pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego (południowa Europa i północna Afryka) oraz z Makaronezji. W naturze rośnie na piaszczystych plażach i wydmach, na polach, murach i nieużytkach, najchętniej na glebach wapiennych w pobliżu wybrzeża.

Tworzy niską, poduszkowatą kępę mocno rozgałęzionych, płożących się pędów. Osiąga 5–30 cm wysokości i 20–45 cm szerokości, rośnie w umiarkowanym tempie. Liście są szarozielone, owłosione, wąskoowalne do lancetowatych, długości 1–4 cm, o całych brzegach.

Kwiaty mają około 5 mm średnicy, cztery płatki i zebrane są w gęste skupienia. Występują w kolorach białym, różowym, fioletowym, purpurowym i żółtym. Pachną miodem i pojawiają się przez cały sezon wegetacyjny.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Smagliczka rośnie w pełnym słońcu lub w półcieniu. W upalne lato służy jej cień w godzinach popołudniowych. Sprawdza się jako roślina okrywowa, na obrzeżach rabat i w ogródkach skalnych.

Podlewanie

Zaraz po posadzeniu podlewaj regularnie. Ukorzenione rośliny dobrze znoszą suszę. Unikaj stale mokrej ziemi, bo prowadzi to do gnicia. W lipcu i sierpniu podlewaj nieco częściej.

Podłoże

Wystarczy dowolna, dobrze przepuszczalna gleba. Najlepiej sprawdza się obojętna do lekko zasadowej, o pH 6–8. Smagliczka dobrze czuje się na glebach piaszczystych i próchniczno-gliniastych.

Nawożenie

Nawoź w maju i czerwcu, czyli na początku sezonu.

Cięcie

Gdy w lipcu kwitnienie słabnie, skróć pędy mniej więcej o połowę. Dzięki temu roślina odnowi kwitnienie.

Siew i sadzenie

Nasiona wysiewaj do gruntu w kwietniu i maju. Siew pod osłoną możesz zacząć już w marcu i kwietniu. Rośliny sadź w kwietniu i maju, tuż przed ostatnimi przymrozkami, a w tych miesiącach osłaniaj młode rośliny. Zachowaj odstępy około 20 cm. Smagliczka chętnie się wysiewa, więc samosiewy pojawiają się łatwo.

Zimowanie

Smagliczka nie jest w Polsce odporna na zimę: znosi najwyżej około -5°C, a typowe zimowe minima sięgają -20°C. Traktuj ją więc jako roślinę jednoroczną. W łagodniejszym klimacie pozostawiona w ogrodzie rozsiewa się sama. Okres spoczynku przypada na listopad–luty.

Rozmnażanie

Rozmnażaj ją z nasion lub sadzonek pędowych. Odpowiednie miesiące to marzec, kwiecień i maj.

Problemy

Latem, w czasie upałów, kwitnienie może ustać. Przytnij wtedy rośliny i podlej je.

Zgnilizna łodyg i szyjki korzeniowej wynika ze słabo przepuszczalnej gleby, więc popraw drenaż. Mączniak rzekomy pojawia się w wilgotnych, zbyt gęstych nasadzeniach. Zadbaj o odstępy między roślinami i podlewaj przy samej ziemi.

Zastosowanie

Płatki, liście i młode pędy można jeść na surowo lub po obróbce. Smak jest łagodnie pikantny, jak u innych kapustowatych. Zbiera się je od czerwca do września.

Kwiaty przyciągają pszczoły, bzygowate, osy i motyle, a także owady drapieżne. Nazwa rodzajowa Alyssum wiąże się z dawnym stosowaniem rośliny przeciw wściekliźnie.