Magnolia gwiaździsta
Magnolia stellata · Magnoliaceae
Magnolia gwiaździsta, czyli magnolia stellata, otwiera kwiaty na nagich pędach już pod koniec zimy lub na początku wiosny. To powoli rosnący, liściasty krzew, który w polskim klimacie zimuje w gruncie. Największym zagrożeniem są późne przymrozki, które uszkadzają pąki, dlatego kluczowe jest wybranie osłoniętego miejsca.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–24 °C, min. -29 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 1,5–6 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda magnolia gwiaździsta
Magnolia stellata (rodzina Magnoliaceae) pochodzi z Japonii, z wyżyn środkowego Honsiu w okolicach zatoki Ise. Naturalnie rośnie nad brzegami strumieni oraz na wilgotnych, podmokłych terenach na wysokości 50–600 m n.p.m.
To wielopniowy krzew albo małe drzewo o pokroju od zaokrąglonego do piramidalnego. Z wiekiem staje się rozłożysty i kopulasty. Rośnie powoli, a jego rozpiętość może sięgać 300–460 cm, dlatego potrzebuje sporo miejsca.
Liście są naprzemianległe, wąskojajowate do odwrotnie jajowatych, o długości 6–10 cm. Młode mają brązowawy odcień, latem są ciemnozielone, od spodu owłosione, a jesienią przebarwiają się na żółto.
Kwiaty mają 7–10 cm średnicy i co najmniej 12 wąskich, taśmowatych płatków. Są białe lub różowe, pachnące i pojawiają się w marcu i kwietniu. Owocem jest guzowaty, szyszkowaty zbiorowy mieszek o długości około 5 cm. Pęka od końca lata do jesieni i odsłania pomarańczowoczerwone nasiona.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najobficiej kwitnie w pełnym słońcu, ale znosi także półcień. Miejsce powinno być osłonięte od wiatru i od późnych przymrozków, bo to one najczęściej niszczą kwiaty.
Podlewanie
Magnolia gwiaździsta wymaga umiarkowanej, równomiernej wilgotności, zwłaszcza latem. Źle znosi zarówno suszę, jak i zastój wody. W czerwcu, lipcu i sierpniu podlewaj ją częściej. Ściółka pomaga utrzymać wilgoć w glebie.
Gleba
Najlepsza jest wilgotna, próchnicza, dobrze przepuszczalna gleba gliniasta o odczynie od kwaśnego do obojętnego, zwykle w granicach pH 5–7. Magnolia lubi głęboką glebę. Korzenie są grube, mięsiste i płytkie, a przy tym źle znoszą naruszanie.
Nawożenie
Nawozić warto w marcu i kwietniu, czyli na początku sezonu wegetacyjnego.
Cięcie
Cięcie wykonuje się w maju i czerwcu, już po kwitnieniu.
Sadzenie
Sadź w osłoniętym miejscu, w głębokiej, kwaśnej glebie. Pamiętaj, że płytkie korzenie nie lubią przesadzania ani rozkopywania ziemi wokół krzewu, więc od razu wybierz miejsce docelowe.
Termin sadzenia w gruncie to marzec i kwiecień albo październik i listopad.
Zimowanie
Gatunek jest mrozoodporny i w Polsce zimuje w gruncie. Przetrwa nawet około −29 °C, a typowa zimowa temperatura minimalna to około −20 °C. Wrażliwe są natomiast pąki kwiatowe, które uszkadzają wiosenne przymrozki. Od lutego do kwietnia obserwuj je i w razie przymrozku osłaniaj krzew. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.
Rozmnażanie
Magnolię można rozmnażać z nasion, z sadzonek pędowych lub przez odkłady. Nasiona wysiewa się w październiku, a sadzonki pobiera w czerwcu i lipcu.
Najczęstsze problemy
Brunatnienie kwiatów to zwykle skutek wiosennego przymrozku na wcześnie otwartych pąkach. Pomaga sadzenie w osłoniętym miejscu.
Przypalone, zbrązowiałe liście to zwykle skutek suszy, wiatru lub zanieczyszczenia powietrza. W okresach bez deszczu podlewaj krzew i otocz go ściółką.
Bezpieczeństwo
Bezpieczna dla kotów i psów- Koty
- Nietrująca
- Psy
- Nietrująca
- Konie
- Nietrująca
Według dostępnych danych magnolia gwiaździsta nie jest toksyczna dla kotów, psów, koni ani ludzi. To wyłącznie informacja, a nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości zapytaj weterynarza lub lekarza.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox

























































































