Złotokap
Laburnum anagyroides · Fabaceae
Inne nazwy: złotokap pospolity, złotokap zwyczajny, Laburnum vulgare, Cytisus laburnum
Złotokap, zwany też złotokapem pospolitym lub zwyczajnym, to małe drzewo, które w maju i czerwcu zdobią zwisające, złotożółte grona pachnących kwiatów. Jest odporny na mróz i dobrze rośnie na słonecznym, przepuszczalnym stanowisku. Wszystkie jego nasiona są trujące, więc trzeba to uwzględnić w planie ogrodu przed posadzeniem drzewa.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–24 °C, min. -23 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 4–9 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Złotokap – opis rośliny
Złotokap pospolity (Laburnum anagyroides) należy do rodziny bobowatych. Pochodzi ze środkowej i południowej Europy, m.in. z Alp, Włoch i Bałkanów. W naturze rośnie w łagodnych, wilgotnych lasach i na zboczach, zwłaszcza na glebach bogatych w wapń.
To drzewo lub duży krzew o wysokości zwykle 4–9 m i szerokości 3–9 m. Rośnie powoli. Pokrój ma luźny, wzniesiony, a pędy rozgałęziają się rzadko. Dolne gałęzie często zanikają, a samo drzewo żyje stosunkowo krótko.
Liście są zielone, trójlistkowe, osadzone na długich ogonkach. Owalne listki mają 2,5–7,5 cm długości, od góry są gładkie, od spodu owłosione. W maju i czerwcu pojawiają się motylkowe, złotożółte, pachnące kwiaty zebrane w zwisające grona długości 10–25 cm. Po kwitnieniu powstają długie, spłaszczone strąki, które po dojrzeniu pękają i uwalniają liczne czarne, trujące nasiona. Złotokap bywa też sadzony jako żywopłot.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ale toleruje też półcień. Stanowisko powinno być osłonięte i dobrze przepuszczalne. Złotokap nie lubi gorącego, wilgotnego klimatu, a w takich miejscach zwykle słabnie.
Podlewanie
Potrzebuje umiarkowanej wilgotności gleby. Najważniejszy jest dobry drenaż, bo ziemia ma być wilgotna, ale nie zalana wodą. Więcej wody warto dać w lipcu i sierpniu.
Gleba
Najlepsza jest gleba próchniczna, żyzna i dobrze przepuszczalna, o odczynie zasadowym lub obojętnym (pH mniej więcej 6,5–8). Złotokap dobrze czuje się na glebach bogatych w wapń, a toleruje także glinę i piasek, o ile woda nie zalega.
Nawożenie
Nawozić warto w marcu i kwietniu. Żyzna, próchniczna gleba sprzyja drzewu, więc dobrze utrzymywać ją w takiej kondycji.
Cięcie
Koronę formuje się po kwitnieniu, w czerwcu i lipcu. Wtedy też usuwa się zawiązane strąki oraz odrosty korzeniowe, które złotokap wytwarza chętnie. Podczas pracy należy nosić rękawice.
Sadzenie
Sadzenie najlepiej planować w marcu i kwietniu albo w październiku i listopadzie. Miejsce ma być słoneczne, osłonięte i dobrze przepuszczalne. Drzewo trzeba sadzić z dala od dzieci i zwierząt gospodarskich.
Zimowanie
Złotokap jest mrozoodporny i zimuje w gruncie. Znosi spadki temperatury do około −23°C, co przy typowych zimowych minimach rzędu −20°C zostawia niewielki zapas. Okres spoczynku przypada na listopad, grudzień, styczeń i luty.
Rozmnażanie
Złotokap rozmnaża się z nasion, które wysiewa się w październiku i listopadzie. Nasiona są trujące, dlatego trzeba z nimi uważać. Drzewo samo wytwarza liczne siewki i odrosty, więc w ogrodzie zwykle nie brakuje młodych roślin.
Problemy w uprawie
Do szkodników należą mszyce i czerwce. Z chorób mogą pojawić się zamieranie pędów, rak oraz plamistość liści.
Zamieranie pędów objawia się usychaniem gałązek, a pomaga wycięcie porażonych pędów. Osłabienie drzewa na gorącym, wilgotnym stanowisku wynika z jego niskiej tolerancji na ciepło, dlatego lepiej sadzić je w chłodniejszym miejscu z bardzo dobrym drenażem. Nadmiar siewek i odrostów to skutek tworzenia się strąków i rozrastania się korzeni w glebie, więc trzeba je regularnie usuwać.














































































